Με χαμένα τα άχαστα, θα αρχίσει πάλι να παίζει για τα πλέι οφ...
Βγαίνει ο Κουλούρης τετ α τετ και στέλνει την μπάλα πάνω στον τερματοφύλακα. Βγαίνουν φάτσα – κάρτα με την εστία Τζάλμα και Ροντρίγκες, αλλά στέλνουν την μπάλα άουτ, χάνοντας «άχαστες» ευκαιρίες. Βγαίνει ο Τιάμ σε πλεονεκτική θέση, σουτάρει, αλλά αποκρούει ο τερματοφύλακας κι αμέσως μετά ο Ροντρίγκες μπερδεύεται με την μπάλα, με τον εαυτό του και τους αντιπάλους του και δεν μπορεί να σκοράρει.
Αυτή τη φορά δεν φταίει ο «άμπαλος» ο Κλάους, φταίνε όλοι οι άλλοι οι μπαλαδόροι, αλλά για κάθε σοβαρό οπαδό του ΠΑΟΚ (και όχι κολλημένο, εμπαθή με κάποιους παίκτες, ή εντελώς άσχετο με το ποδόσφαιρο) το ζήτημα δεν είναι ούτε ο Κλάους, ούτε οι άλλοι. Είναι το ρεσιτάλ των χαμένων κλασικών ευκαιριών, το οποίο η ομάδα το πληρώνει για δεύτερη φορά, μετά τον αποκλεισμό της από τον Αγιαξ.
Το είχαμε πει μετά το ματς με τον Παναιτωλικό. Οταν χάνεις τέτοιες ευκαιρίες, θα έρθουν οι στιγμές που θα το πληρώσεις. Οταν χάνεις τα γκολ από τα πέντε μέτρα μπροστά σε άδεια εστία, δεν μπορείς να διεκδικήσεις Πρωτάθλημα. Και το βασανιστικό ερώτημα είναι αν χρειάζεται να κάνουν έξτρα προπόνηση για να βελτιωθούν ο Ροντρίγκες, ο Τζάλμα, ή οποιοσδήποτε άλλος παίκτης, ώστε να μπορούν να στέλνουν την μπάλα στα δίχτυα σε πολύ εύκολες φάσεις...
Οι περισσότερες ομάδες που θα έρθουν στην Τούμπα φέτος, θα προσπαθήσουν να παίξουν καταστροφικό ποδόσφαιρο. Θα κάνουν ό,τι ακριβώς έκανε χθες η Ξάνθη. Αν ο ΠΑΟΚ δεν βρει την απάντηση, πολύ σύντομα θα περιπλανιέται στο Πρωτάθλημα με μοναδικό στόχο αυτόν που βαρέθηκε να επιτυγχάνει τα τελευταία χρόνια: Να περάσει στην πρώτη πεντάδα για να παίξει στα πλέι οφ.
Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν χθες ιδιαίτερα καλός. Αλλά, παρά τη δεδομένη αδυναμία του στην επιθετική ανάπτυξη (πολύ λίγος φάνηκε δημιουργικά ο Μπίσεσβαρ, πολύ λίγος είναι πάντα ο Τσίμιροτ κα κανείς δεν έχει τέτοια απαίτηση από τον Κάνιας) έβγαλε τις φάσεις που θα μπορούσαν να του χαρίσουν τη νίκη. Τις έβγαλε, αλλά τις έχασε με παιδαριώδη τρόπο.
Οι μεγάλες ομάδες διατηρούν την ηρεμία τους
Με τις πρώτες ενέργειες του Πέλκα, όταν τον επιστράτευσε ο Ιβιτς, πίστεψα ότι βρέθηκε ο παίκτης που θα πάρει το ματς. Και οι τρεις ευκαιρίες που έχασε μέσα σε λίγα λεπτά ο ΠΑΟΚ δημιουργήθηκαν από τα δικά του πόδια. Μετά, όμως, στα κρίσιμα τελευταία λεπτά, έκανε τη μία σαχλαμάρα μετά την άλλη, ακολουθώντας τη γενικότερη κατάσταση που επικρατούσε στην ομάδα.
Μια κατάσταση εκνευρισμού, σαστιμάρας, προχειρότητας και βιασύνης. Αυτό ακριβώς ήταν το πιο αρνητικό στοιχείο της χθεσινής εμφάνισης του ΠΑΟΚ, μετά την απίστευτη αστοχία των επιθετικών του. Ενώ η Ξάνθη είχε μείνει με 10 παίκτες από το 69’, οι παίκτες του ΠΑΟΚ αντί να διατηρήσουν την ηρεμία τους και να επιτεθούν ψύχραιμα και με υπομονή, άρχισαν τις σπασμωδικές ενέργειες και τις τυφλές γιόμες. Ετσι δεν κερδίζονται τα παιχνίδια. Ετσι δεν συμπεριφέρονται οι μεγάλες ομάδες.
Η αμυντική λειτουργία ήταν άψογη. Ο Γλύκος ήταν θεατής του αγώνα. Μια φορά όλο κι όλο έγινε η Ξάνθη απειλητική, με την ευκαιρία του Νιέτο, αλλά κι αυτή προήλθε από χοντρό λάθος του Τσίμιροτ και όχι από επιθετική προσπάθεια των δικών της παικτών. Δεν αρκεί, όμως, η καλή λειτουργία, ιδιαίτερα σε εντός έδρας αγώνες με ασθενέστερους αντιπάλους.
Οι δημιουργικοί χαφ λείπουν
Δεν ξέρω πόσοι θα αρχίσουν το ίδιο τροπάριο από σήμερα ότι η ομάδα χρειάζεται έναν καλό σέντερ φορ, ακυρώνοντας κατ’ ευθείαν και τον Κουλούρη, μετά την αποθέωση για τα δύο γκολ κατά του Αστέρα στην Τρίπολη, αλλά δεν πρόκειται να συμφωνήσω μαζί τους. Προσωπικά, δεν βλέπω στον ΠΑΟΚ δημιουργικά χαφ. Ας αποκτήσει πρώτα η ομάδα χαφ επιπέδου Κλάους, Περέιρα και Κουλούρη και τότε ας ψάξει να βρει και φορ ανώτερου επιπέδου από Κλάους, Περέιρα και Κουλούρη. Με αυτά τα χαφ και ο κορυφαίος φορ του κόσμου θα αχρηστευτεί στον ΠΑΟΚ...
Τα δίνουμε ή δεν τα δίνουμε;
Με τα ακούσια χέρια πρέπει να αποφασίσει τι θα γίνει η παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα. Αλλοι διαιτητές τα δίνουν και άλλοι όχι. Δεν υπάρχει ενιαία γραμμή. Δεν υπάρχει πουθενά, όχι μόνο στην Ελλάδα. Το χέρι του Γουάλας χθες ήταν εμφανέστατο. Δεν δόθηκε πέναλτι. Αν ήμουν διαιτητής, ούτε εγώ θα το έδινα, γιατί δεν γουστάρω να σφυρίζω πέναλτι όταν η μπάλα προσκρούει τυχαία σε χέρι αμυνόμενου. Δεν θα έδινα, όμως, ούτε το πέναλτι υπέρ του Ολυμπιακού και σε βάρος του Ηρακλή. Το θέμα, ωστόσο, δεν είναι τι γουστάρει και τι δεν γουστάρει ο κάθε διαιτητής. Το θέμα είναι να υπάρξει από τη ΦΙΦΑ και την ΟΥΕΦΑ συγκεκριμένη οδηγία για να αποφασίζουν οι διαιτητές πάντα και όλοι με το ίδιο σκεπτικό και τα ίδια κριτήρια.
Αστεία ερώτηση
ΥΓ. Ερώτηση: Παίζουν Ολυμπιακός – Ξάνθη στο «Γ. Καραισκάκης» και η μπάλα χτυπάει στο χέρι του Γουάλας, όπως χτύπησε χθες στην Τούμπα. Το δίνει το πέναλτι ο διαιτητής (όποιος κι αν είναι) ή δεν το δίνει; Ξέρω, είναι σα να ρωτάω τι κάνει νιάου – νιάου στα κεραμίδια. Μα, ήδη το έδωσε. Στο Καυτανζόγλειο, σε βάρος του Ηρακλή...
