Με αυταπάτες κυβερνάς μόνο τον εαυτό σου, όχι τη χώρα…

Αν ανοίξετε τα λεξικά και αναζητήστε τη σημασία της λέξης «αυταπάτη», θα βρείτε την εξής εξήγηση: «Η κατάσταση κατά την οποία κάποιος παραπλανά (απατά) τον ίδιο του τον εαυτό με το να αποδέχεται ως αληθινό κάτι που δεν είναι, επειδή δεν μπορεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί την πραγματικότητα».

«Μόνο για αυταπάτες μπορείτε να μας κατηγορήσετε», είπε προχθές στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας, απευθυνόμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δηλαδή, ήταν σα να έλεγε «δεν λέγαμε συνειδητά ψέματα, απλά ζούσαμε στην κοσμάρα μας».

Προφανώς, ο πρωθυπουργός πιστεύει ότι θα αθωωθεί στη συνείδηση του ελληνικού λαού ως αυταπατηθείς. Θεωρεί ότι το να πολιτεύεσαι και να κυβερνάς τη χώρα με αυταπάτες, είναι πιο ελαφρύ παράπτωμα από το να λες ψέματα στους πολίτες για να αρπάξεις την ψήφο τους. Αλλά ακόμη κι αυτό που πιστεύει, μια αυταπάτη είναι.

Οταν τον άκουσα στη live μετάδοση της συνεδρίασης της Βουλής η πίεσή μου χτύπησε ταβάνι. Η απελπισία για το νέο αβάσταχτο ασφαλιστικό – φορολογικό νομοσχέδιο έγινε οργή μ’ αυτή τη γελοία πρωθυπουργική ατάκα.

Πρώτα - πρώτα, δικαιούσαι να ενεργείς βάσει αυταπάτης όταν το μόνο που διακινδυνεύεις είναι να βλάψεις τον εαυτό σου. Δεν δικαιούσαι όταν πρόκειται να βλάψεις10 εκατομμύρια Ελληνες. Κι ύστερα, ένας πρωθυπουργός είναι προφανώς ακατάλληλος, ανίκανος και επικίνδυνος όταν, όπως λένε τα λεξικά, παραπλανά (απατά) τον εαυτό του με το να αποδέχεται ως αληθινό κάτι που δεν είναι, επειδή δεν μπορεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί την πραγματικότητα».

Ελπίζω ότι προσέξατε αυτό το τελευταίο: «Επειδή δεν μπορεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί την πραγματικότητα». Ας επιλέξει ο Αλέξης Τσίπρας: Δεν μπορεί ή δεν θέλει να αντιληφθεί την πραγματικότητα; Ο,τι και να προτιμήσει, το ίδιο υπόλογος θα είναι για την απόλυτη δυστυχία που από χθες άρχισε να ζει η πλειονότητα των κατοίκων αυτής της ρημάδας της χώρας. Αν δεν μπορεί, είναι ανίκανος. Αν δεν θέλει, είναι επικίνδυνος.

Δυστυχώς για την Ελλαδίτσα, δεν είναι ο μόνος πρωθυπουργός, που, συνειδητά ή όχι, κορόιδεψε τους πολίτες. Ούτε μόνο οι πρωθυπουργοί ευθύνονται για το κατάντημα της χώρας. Τεράστια ευθύνη έχουν όλοι ανεξαίρετα οι πολιτικοί, όπως φυσικά και εμείς οι ίδιοι, οι πολίτες, που επιμέναμε να στέλνουμε στη Βουλή εκείνους που επέμεναν συστηματικά να μας εξαπατούν.

Απλά, θεωρώ ότι βλακωδέστερο επιχείρημα δεν θα μπορούσε να διατυπώσει ένας πρωθυπουργός, ελπίζοντας ότι θα ξεφορτώσει από την καμπούρα του ένα μέρος έστω της τεράστιας ευθύνης που έχει ως βάναυσος συνεχιστής της αποτυχίας προγενέστερων κυβερνήσεων. Οπως θεωρώ και ότι, λόγω αφ’ ενός της απελπισίας και αφ’ ετέρου της αφέλειας ενός μεγάλου τμήματος του ελληνικού λαού, η σκυτάλη της διακυβέρνησης της χώρας δόθηκε σε μια παρέα άσχετων, που έχουν μηδενική επαφή με την πραγματικότητα και παραμένουν φανατικά ενταγμένοι στον κόσμο της φαντασίωσης, της ψευδαίσθησης και της αυταπάτης. Λυπάμαι, αλλά δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο και πιο επιζήμιο. Πολύ φοβάμαι ότι αυτοί οι τύποι θα μας υποχρεώσουν να νοσταλγήσουμε την εποχή των λαμόγιων πολιτικών…