Μαύρη βραδιά με άτολμους παίκτες

Πολύ δύσκολη βραδιά η χθεσινή για τον ΠΑΟΚ που είχε όλες τις προϋποθέσεις για να κερδίσει την Καραμπάκ και να πάρει προβάδισμα για την πρόκριση, όμως τα έκανε όλα ανάποδα.

Η προσπάθεια έγινε, σε αυτό δεν αντιλέγω, όμως η διαπίστωσή μου είναι πως υπήρξαν πολλά κενά σε βασικούς τομείς. Ο ΠΑΟΚ αν και είχε τη διάθεση να παίξει επιθετικά και έφθανε μέχρι την μεγάλη περιοχή της Καραμπάκ, δεν μπορούσε να διασπάσει σε καμία περίπτωση την πολυπρόσωπη άμυνα των Αζέρων.

Εμοιαζε ο ΠΑΟΚ, σαν μία ομάδα που δεν είχε σχέδιο για να φθάσει με αξιώσεις στην αντίπαλη περιοχή.  Ασφαλώς και είχε, σε αυτό δεν τίθεται θέμα όμως στην πράξη φαινόταν το τελείως αντίθετο. Οι παίκτες του ΠΑΟΚ δεν μπορούσαν να πλαγιοκοπήσουν, δεν μπορούσαν να περάσουν μία κάθετη μπαλιά στους επιθετικούς και ακόμη και όταν περνούσε η μπάλα, οι επιθετικοί υστερούσαν χαρακτηριστικά.

Η Καραμπάκ εμφανίστηκε καλύτερα διαβασμένη στον αγωνιστικό χώρο, οι παίκτες της είχαν συνοχή στην άμυνα και κάθε φορά που πήγαινε η μπάλα σε παίκτη του ΠΑΟΚ, έβλεπε κανείς να γίνονται διπλά και τριπλά μαρκαρίσματα. Από τον Δικέφαλο έλειπε ο παίκτης που θα έκανε την ατομική προσπάθεια, δεν έγιναν καλές σέντρες, οι επιθετικοί ήταν σε κακή αγωνιστική κατάσταση και το γκολ δεν ήρθε. Η Καραμπάκ δεν ήταν καλύτερη επιθετικά. Εκμεταλεύτηκε μία από τις λίγες ευκαιρίες της. Είχε όμως συνοχή στο κέντρο, καθώς τα χαφ της μπορούσαν να «πατήσουν» στην περιοχή του ΠΑΟΚ, κάτι που δεν συνέβαινε με τους μέσους του Δικεφάλου.

Ο Μυστακίδης ξεκίνησε ελπιδοφόρα αλλά δεν είχε την ανάλογη συνέχεια, ο Περέιρα που μπήκε άλλαξε την κατάσταση, χωρίς όμως να βάλει την σφραγίδα του όσο για τον Μάμε Τιάμ δεν πρέπει να παίζει στον ΠΑΟΚ. Πρωτη φορά βλέπω επιθετικό που γυρνούσε μονίμως την μπάλα προς τα πίσω και δεν έκανε μία επιθετική προσπάθεια.

Η πρόκριση έγινε πλέον δύσκολη καθώς ο ΠΑΟΚ πρέπει να κερδίσει και τα δύο παιχνίδια με την Φιορεντίνα και την Σλόβαν και παράλληλα να μην κερδίσει ούτε σε ένα από τα δύο εναπομείναντα η Καραμπάκ.