Μάθε παιδί μου ΜΟΝΟ γράμματα
Περισσότερο από το ραντεβού του Κλάους με το Βρύζα, ή την ιστορική αλλαγή στον Αρη, για να είμαι ειλικρινής θύμωσα με την απόφαση των «σοφών» του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής να «κουρέψουν» τις ώρες άθλησης από τους μαθητές. Η ανησυχία που προκλήθηκε είναι μεγάλη ως προς τη συνολική υποβάθμιση του αθλητισμού στη χώρα.
Για την ιστορία η ενέργεια αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης Νοεμβρίου 2007 βάσει του οποίου τα μέλη καλούνται να εξασφαλίσουν τρία μαθήματα Φυσικής Αγωγής την Εβδομάδα στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Πριν από ένα μήνα στην αναθεωρημένη έκθεσή του για την παχυσαρκία ο ΟΟΣΑ παρουσίασε μια δραματική εικόνα για την Ελλάδα που παραμένει στην πρώτη θέση όσον αφορά την παιδική παχυσαρκία, με τεράστια διαφορά σε σχέση με το μέσο όρο και σημαντική απόσταση από τους δεύτερους Ιταλούς. Συγκεκριμένα, τα αγόρια 5 ως 17 ετών στην Ελλάδα είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα σε ποσοστό 44%, έναντι 36% της δεύτερης Ιταλίας και 34 της Νέας Ζηλανδίας, με το μέσο όρο του ΟΟΣΑ να είναι μόλις 23%.
Η κρίση των τελευταίων ετών τροφοδότησε με άλλοθι τις ελληνικές κυβερνήσεις για να περικόψουν ακόμη και τις στοιχειώδεις αρχές άθλησης της παιδικής ηλικίας. Κι αν στο παρελθόν, υπήρχε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης με την άθληση στις αλάνες και στα αυτοσχέδια γήπεδα, σήμερα, η συντριπτική πλειονότητα των γονέων υποχρεούται εκ των πραγμάτων να βάλει το χέρι στην τσέπη για να στείλει τα παιδιά τους σε ακαδημίες επί πληρωμή για να υποκαταστήσει την μηδενική εξάσκησή τους στα σχολεία και την έλλειψη δημόσιων χώρων. Παρά την οικονομική κρίση, στα τελευταία πέντε χρόνια ο τζίρος στις παιχνιδομηχανές και τα gadgets παρουσιάζει αλματώδη πρόοδο.
Προφανώς, οι «σοφοί» του Ινστιτούτου δεν έλαβαν υπόψη τους ούτε τα συμπεράσματα μελετών του ΑΠΘ (2011) ότι η κακή εικόνα των υπέρβαρων και παχύσαρκων μαθητών για το σώμα τους οδηγεί σε χαμηλή αυτοεκτίμηση, με αποτέλεσμα να φοβούνται να συμμετάσχουν σε αθλητικές δραστηριότητες, καθώς μπαίνουν στη διαδικασία να συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους «φυσιολογικούς» συμμαθητές τους.
Αν το πρόβλημα είναι ο τρόπος εκμάθησης της φυσικής αγωγής στα σχολεία δεν έχουν παρά να πάρουν μαθήματα από την Ευρώπη για να καταστήσουν το μάθημα ελκυστικότερο. Στην Τσεχία, τη Γερμανία και τη Νορβηγία, οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς για πεζούς και ποδηλάτες συμπεριλαμβάνονται στο αναλυτικό πρόγραμμα διδασκαλίας της Φυσικής Αγωγής. Στις σκανδιναβικές χώρες οι μαθητές μαθαίνουν τη χρήση χαρτών και άλλων τρόπων προσανατολισμού στο φυσικό περιβάλλον. Στη Σλοβενία, οι εκπαιδευτικοί άλλων ειδικοτήτων ενθαρρύνονται να διακόπτουν περιοδικά το μάθημά τους για να αφιερώσουν «ένα λεπτό για την υγεία». Στη διάρκεια αυτού του σύντομου διαλείμματος, οι μαθητές εκτελούν κινητικές δραστηριότητες και ξεκουράζονται.
Τρόποι πάντα υπάρχουν. Εκτός κι αν στην Ελλάδα μείναμε μόνο στο αρχαίο πνεύμα αθάνατο και τα ολυμπιακά ιδεώδη τα οποία παρεμπιπτόντως, έχουμε παντελώς απαξιώσει.
