Μασκαράδες και Mαζορέτες στο… «καμίνι» της Τούμπας
Έχω την εντύπωση, ότι με το να αποκαλώ «μασκαράδες» τους Έλληνες διαιτητές και «μαζορέτες» κάποιους ποδοσφαιριστές του ύφους, του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς του αρχηγού των ερυθρολεύκων, κυρίου Μανιάτη δεν προσβάλω και πολύ περισσότερο δεν υπερβάλω. Όπως αντιλαμβάνεστε, με τους πρώτους –δηλαδή τους διαιτητές- δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να τους τσουβαλιάσει κανείς συλλήβδην στον ίδιο χαρακτηρισμό.
Για τους δεύτερους, κράτησα μια επιφύλαξη και επικεντρώθηκα μόνο σε έναν, ο οποίος, δυστυχώς, θεωρείται αλλά και αποδεικνύεται ότι είναι (με την συμπεριφορά του) αυθεντικός εκφραστής μιας αντιαισθητικής νοοτροπίας που απεχθάνεται το υγιές κομμάτι της φίλαθλης κοινής γνώμης. Τον διαχωρίζω, γιατί δε θα ήθελα για κανέναν λόγο, να αδικήσω κάποιους άλλους συμπαίκτες του (συγκεκριμένα και ιδιαίτερα ξένους), οι οποίοι διατηρούν ακόμη την αγωνιστική τους αξιοπρέπεια αρνούμενοι (όχι όλοι φυσικά γιατί και εδώ έχουμε κάποιες εξαιρέσεις) να μπολιαστούν με τον επιδημικό ιό της ερυθρόλευκης αλαζονείας και αμετροέπειας. Βέβαια το ότι ο κύριος Μανιάτης κοιμάται ήσυχος τα βράδια και δεν έχει νιώσει την ανάγκη και την ηθική υποχρέωση να ζητήσει μια απλή συγνώμη για το ότι υπήρξε πρωταγωνιστής ενός θλιβερού περιστατικού που καταγράφηκε στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου σαν η πλέον ειδεχθής και σκανδαλώδης συνέργεια (παίκτη και διαιτητή), σημαίνει και λέει πολλά.
Ένας αθλητής που συνέπραξε σε ένα ποδοσφαιρικό τερατούργημα και ούτε μια φορά δεν τόλμησε να αναφερθεί σε αυτό, εδώ και τρία χρόνια, – έστω και χωρίς πρόθεση μεταμέλειας- σημαίνει ότι δεν αξίζει να υπολογίζεται σαν κάτι υγιές και ξεχωριστό στον χώρο. Η σημερινή υπενθύμιση της ντροπής του περιβόητου τελικού, γίνεται για έναν και μόνο λόγο. Και αυτός αφορά την… φοβερή «σύμπτωση» που μας επιφύλαξε η ΚΕΔ με την απόφαση της και την επιλογή της να παρουσιάσει μπροστά στους 30.000 Θεσσαλονικείς που θα βρεθούν στην Τούμπα το θρυλικό «δίδυμο» του μεγάλου σκανδάλου! Γιάχος και Μανιάτης επανεμφανίζονται λοιπόν για να μας ξαναφέρουν στη μνήμη μας τα γεγονότα του ΟΑΚΑ σε εκείνον τον αλησμόνητο τελικό του Θρύλου με τον Αστέρα Τρίπολης. Η αναφορά μας στους δυο πρωταγωνιστές του σκανδάλου δεν έχει κανέναν ιδιαίτερο λόγο πέρα από το να εμπεδώσουμε κάποια πράγματα και ορισμένες καταστάσεις, που όσα χρόνια και αν περάσουν και εφόσον υπάρχουν «δούλοι» και «γενίτσαροι» δεν πρόκειται να αλλάξουν ποτέ. Το τι θα κάνει ο Γιάχος… ή ο Μανιάτης σε ένα παιχνίδι χωρίς βαθμολογικό (το τονίζουμε και το επαναλαμβάνουμε) ενδιαφέρον, λίγο μας απασχολεί.
Αν κάτι εξιτάρει σε αυτήν την περίπτωση την κοινή γνώμη, είναι το πώς θα αντιδράσει ο καθημαγμένος με τα όσα συνέβησαν, ΠΑΟΚ. Το πώς θα συμπεριφερθεί η ομάδα και ποια θα είναι επίσης η στάση του κόσμου. Σημασία έχει να κατανοήσουν όλοι τον κίνδυνο που διατρέχει ο σύλλογος, αν δεν αντιμετωπιστούν ψύχραιμα οι όποιες προκλήσεις υπάρξουν (ή ακόμη και τυχόν προβοκάτσιες.) Σε αυτό το σημείο επικεντρώνεται η προσοχή όλων. Το παραμικρό «λάθος» είναι ικανό να προκαλέσει αλυσίδα ακραίων εκρηκτικών εξελίξεων με την γνωστή κατάληξη να οδηγηθεί και πάλι ο ΠΑΟΚ μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα των αδίστακτων θεσμικών οργάνων (ΕΠΟ, Πειθαρχική Επιτροπή Σούπερ Λίγκα). Ο λαός πρέπει να στηρίξει με πάθος και χωρίς ακρότητες. Παράλληλα και η ομάδα επιτέλους να είναι ο πραγματικός ΠΑΟΚ. Ας βοηθήσουν όλοι προς αυτή την κατεύθυνση, με την σκέψη ότι «μασκαράδες» και «μαζορέτες» θα έχουν θέση στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου όσο διαιωνίζεται η εξαθλίωση του και η καταδυνάστευση του από τις εγκληματικές οργανώσεις.
Υ. Γ. Ο φίλος της στήλης, κύριος Πέτρος Ιωακειμίδης υπέβαλε την παράκληση να δημοσιεύσω ένα απόσπασμα από την χθεσινή άποψη συναδέλφου του ΠΑΟκτσήδικου ρεπορτάζ, τονίζοντας ότι είναι και εύστοχη αλλά και τον εκφράζει απόλυτα. Πραγματοποιώντας την επιθυμία του το αναδημοσιεύουμε: «Η επιχειρηματολογία βέβαια αυτών που ισχυρίζονται ότι οι παίκτες τρυπάνε τον προπονητή είναι τόσο ηλίθια που δεν μπαίνουν στην διαδικασία να σκεφτούν ποιοι είναι οι παίκτες. Ο Γλύκος, Κατσικάς, Σκόνδρας, Τζανδάρης, Κωνσταντινίδης είναι παιδιά που πήραν ευκαιρίες με τον Άγγελο, οι Νομπόα-Ρικάρντο Κόστα ήρθαν προχθές, ο Περέιρα δεν μιλάει άλλη γλώσσα. Ο Μαντούρο έσπασε το χέρι του, ο Δημήτρης Παπαδόπουλος δίνει ότι έχει και σκόραρε. Ο Μακ είναι κορίτσι που λέει ο λόγος. Τώρα το πόσο βλάκας είναι να πιστεύει κανένας ότι οι παίκτες «στήνουν» τον προπονητή δεν υπάρχει τρόπος να μετρηθεί. Απλά τέτοιοι βλάκες μέσα στον όχλο γίνονται επικίνδυνοι.
