Μακάρι να έχει όντως καταλάβει ο Τούντορ πού ακριβώς βρίσκεται

Μακάρι να έχει όντως καταλάβει  ο Τούντορ πού ακριβώς βρίσκεται

Οι ειδήσεις από τη νίκη του ΠΑΟΚ επί του ΠΑΣ Γιάννινα προκύπτουν αυτονόητα. Και είναι αρκετά ενδιαφέρουσες, για όσους δεν μένουν στην επιφάνεια, αλλά προσπαθούν να αναλύσουν αυτά που είδαν.

 

1.. Ελπιδοφόρα τα μηνύματα από την απόδοση των Τσίμιροτ, Χαρίση, Ζάιρο. Ηταν οι καλύτεροι. Αυτοί που δημιούργησαν ό,τι ωραίο παρουσίασε χθες η ομάδα.

 

2.. Πολύ καλή ήταν η αμυντική λειτουργία και θετική η απόδοση όλων των αμυντικών, εκτός του Ολσεν που ένα μόνο αξιόλογο σουτ δέχτηκε σε όλο το παιχνίδι και όμως «κατόρθωσε» να μαζέψει την μπάλα από τα δίχτυα του.

 

3.. Οι συγκυρίες βοήθησαν τον ΠΑΟΚ να φτάσει, μετά από καιρό, σε μια εύκολη, χωρίς άγχος, νίκη. Στο πρώτο γκολ ο Ζάιρο μπερδεύεται με την μπάλα, μένει όμως στην κατοχή του και σεντράρει για να σκοράρει ο Αθανασιάδης, στη μία και μοναδική φορά που τροφοδοτήθηκε εντός περιοχής. Στο δεύτερο γκολ ο Τσίμιροτ πιάνει συρτό σουτ, η μπάλα αποκρούεται και πάει στον Χαρίση ο οποίος τη στέλνει στα δίχτυα με ένα σουτ που σπάνια επαναλαμβάνεται. Στο τρίτο γκολ ο Λέοβατς αποτυγχάνει στη σέντρα, η μπάλα όμως μένει μπροστά του, σεντράρει πάλι, ένας αμυντικός δεν φτάνει την μπάλα και ο Ζάιρο «γράφει» το 3-1 με ωραίο εναέριο πλασέ. Οταν η μπάλα σε θέλει, όλα είναι απλά. Οταν μένει ουδέτερη και δεν χαμογελάει σε καμία ομάδα, ή όταν προτιμά να βοηθήσει τον αντίπαλο, τότε πρέπει να παίξεις καλό ποδόσφαιρο για να φτάσεις στη νίκη. Και επειδή μια σοβαρή ομάδα δεν πρέπει να επαναπαύεται στις ευνοικές συγκυρίες, πρέπει πάντα να παίζει καλό ποδόσφαιρο.

 

Ο λιγοστός κόσμος που βρέθηκε στο γήπεδο το ευχαριστήθηκε. Αυτό είναι αλήθεια. Είδε τέσσερα γκολ ο φίλαθλος του ΠΑΟΚ και, το κυριότερο, δεν στρεσαρίστηκε, ούτε ταλαιπωρήθηκε. Μετά τα… βασανιστήρια του αγώνα Κυπέλλου με την Καλλονή η χθεσινή εμφάνιση φαίνεται εξαιρετική. Είναι όμως; Οχι. Είναι καλή, είναι μια εμφάνιση που έφερε εύκολα τρεις βαθμούς, που παρουσίασε αρκετά θετικά στοιχεία, αλλά εξαιρετική δεν ήταν, γιατί η ομάδα, παρά την αλλαγή συστήματος, παρουσίασε πάλι την πιο χαρακτηριστική αδυναμία της, που είναι η ανάπτυξη του παιχνιδιού.

 

Η αντίπαλη άμυνα δεν «τρυπήθηκε» ποτέ από καλούς συνδυασμούς, ενώ οι δύο φορ Αθανασιάδης και Μπερμπάτοφ, όπως πάντα, βολόδερναν στη μοναξιά τους και αναγκάστηκαν να γίνουν και ολίγον χαφ για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους. Βγήκαν, ωστόσο, φάσεις και βγήκαν γιατί φρόντισαν γι’ αυτό ο Τσίμιροτ και ο Χαρίσης με την κινητικότητά τους και το ασφυκτικό πρέσινγκ και ο Ζάιρο με τις πλαγιοκοπήσεις του.

 

Επίσης, έγιναν αρκετά μακρινά σουτ κι αυτό δείχνει την αδυναμία διείσδυσης στην αντίπαλη περιοχή. Πράγματι, αν εξαιρέσει κανείς τις φάσεις των γκολ (δύο από σέντρες και ένα από μακρινό σουτ μετά από ριμπάουντ) δεν θα βρει ούτε μία καλή ευκαιρία που δημιουργήθηκε μετά από συνδυασμένη επίθεση. Το 3-1 επαναφέρει την ηρεμία στην ομάδα, αποτελεί βάλσαμο, αλλά δεν πρέπει να ξεγελάσει κανέναν. Κυρίως δεν πρέπει να ξεγελάσει τους παίκτες και τον Τούντορ. Με ειλικρινή αυτοκριτική θα παραδεχτούν ότι πρέπει να προσπαθήσουν πάρα πολύ για να ξαναβάλουν την ομάδα σε σταθερά ανοδική πορεία με σταθερά καλή απόδοση.

 

Μια που μιλάμε για αυτοκριτική, μια συζήτηση με τον εαυτό του σίγουρα θα κάνει καλό στον Πέλκα. Πρέπει να καταλάβει ότι είναι προικισμένος με πολλά προσόντα και ότι ο ΠΑΟΚ τον έχει για να αποτελεί τον κινητήριο μοχλό της ανάπτυξης της ομάδας, όχι για να καταστρέφει τις επιθέσεις της. Καιρός είναι να πάψει να αδικεί τον εαυτό του και να στερεί από την ομάδα αυτά που μπορεί να της προσφέρει.   

 

Ο Ιγκόρ Τούντορ ανακουφίστηκε. Λογικό ήταν. Μια ακόμη ήττα, ή και ισοπαλία ακόμη, δεν θα την άντεχε κανείς. Η εξέλιξη του αγώνα τον απάλλαξε γρήγορα από το άγχος και η λήξη τον βρήκε «χαλαρό». Τόσο «χαλαρό» που άρχισε να «κελαηδάει» στη συνέντευξη Τύπου. Αυτή τη φορά δεν ήταν άχρηστοι όλοι οι παίκτες, αυτή τη φορά δεν ήθελε μεταγραφές, αυτή τη φορά δεν είχε πρόβλημα η ομάδα στα τελευταία 25 μέτρα, αυτή τη φορά όλα ήταν ωραία και καλά. Ολα εκτός από τις… φήμες και τη νοοτροπία της πόλης, την οποία, όπως είπε, έχει μάθει πλέον καλά.

 

Μακάρι. Μακάρι για να πάψει να βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Μακάρι να έχει πιάσει τον σφυγμό του κόσμου του ΠΑΟΚ, ο οποίος έλαμψε χθες δια της απουσίας του από την Τούμπα, επειδή κουράστηκε να βλέπει το τίποτε και το καθόλου. Μακάρι να κατάλαβε, έστω και καθυστερημένα, ότι η νοοτροπία του οπαδού του ΠΑΟΚ απαιτεί όχι σώνει και καλά τη νίκη, αλλά την καλή προσπάθεια. Την καλή απόδοση, το καλό ποδόσφαιρο. Κάποια πρόοδο από μήνα σε μήνα, από εβδομάδα σε εβδομάδα, από αγώνα σε αγώνα, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα του κάθε αγώνα. Με λίγο καλό ποδόσφαιρο και με φιλότιμη προσπάθεια ο κόσμος του ΠΑΟΚ θα είναι ικανοποιημένος.

 

Οσο για τις… φήμες, πρέπει να μάθει ότι μοιάζουν με τον καπνό που δεν υπάρχει χωρίς να υπάρχει φωτιά. Η φωτιά πρέπει να τον ενδιαφέρει, όχι ο καπνός. Και τις αλλαγές των προπονητών δεν τις συνηθίζουν ούτε οι οπαδοί, ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε οι αντίπαλοι μιας ομάδας. Τις συνηθίζουν οι παράγοντες της ομάδας. Οι μεγαλομέτοχοι και οι πρόεδροι. Αυτοί πρώτοι παύουν να πιστεύουν στους προπονητές τους οποίους έχουν επιλέξει. Και αυτοί τους αλλάζουν σαν τα πουκάμισα. Ηδη ο Ιβάν Σαββίδης άλλαξε τρία πουκάμισα. Ξέρει, λοιπόν, καλά ο Κροάτης ότι δεν θα διστάσει να αλλάξει και τέταρτο εάν διαπιστώσει ότι  κινδυνεύει να χάσει ακόμη μία χρονιά, παρά τα ουκ ολίγα χρήματα που ξόδεψε το περασμένο καλοκαίρι. Αν θέλει ο Τούντορ να αποφύγει την απομάκρυνσή του, δεν έχει παρά να πείσει τον Σαββίδη ότι πρέπει να τον κρατήσει στον ΠΑΟΚ για πολλά χρόνια ανεξάρτητα με το αν αποτυγχάνει ή όχι στους στόχους της η ομάδα. Ποιος, όμως, μεγαλομέτοχος κρατάει έναν προπονητή ακόμη και όταν η ομάδα αποτυγχάνει; Και που το γράφει ότι η συνταγή για να πετύχει μια ομάδα είναι να διατηρήσει έναν προπονητή πολλά χρόνια στη θέση του; Να τον διατηρήσει, αλλά πρέπει να αποδείξει ότι ο προπονητής ότι είναι ικανός να υπηρετήσει το πρότζεκτ της ομάδας.

 

Επίσης, ευχής έργον θα είναι να έμαθε ο Τούντορ όντως τα πάντα, όπως είπε, για τους αντιπάλους του ΠΑΟΚ στο ελληνικό Πρωτάθλημα. Για το 1-1 της πρεμιέρας με την Ξάνθη του έφταιγαν οι… καθυστερήσεις των  παικτών της Ξάνθης και το σκληρό παιχνίδι τους. Μετά από πολύ καιρό και τελευταίος απ’ όλους κατάλαβε ότι ο ΠΑΟΚ δυσκολεύεται με οποιονδήποτε αντίπαλο, μικρό ή μεγάλο. Αφού το αντιλήφθηκε, έστω και πολύ καθυστερημένα, ας φροντίσει να τον βοηθήσει να βελτιωθεί και ας ανοίξει τα μάτια του μαζί με τον Αρνεσεν για να τον ενισχύσουν με πραγματικά καλούς παίκτες στις μεταγραφές. Οχι, βέβαια, με Γκαλίτσιους που θα τους χρεώσουν και με μισό εκατομμύριο ευρώ…

 

ΥΓ. Εννιά στους δέκα μεγαλομετόχους του ΠΑΟΚ θα είχαν απομακρύνει αμέσως τον προπονητή που θα δήλωνε μετά από τραγική εμφάνιση και ήττα – ντροπή από την Καλλονή ότι… δεν ήρθε δα και το τέλος του κόσμου. Την αστεία δήλωση του Τούντορ, που δεν δείχνει νοοτροπία νικητή, αλλά νοοτροπία κακομοίρη, ο Ιβάν Σαββίδης την πέρασε μπάι. Δεν θα καθίσει, όμως, με σταυρωμένα τα χέρια αν ο ΠΑΟΚ δεν συνέλθει οριστικά και εάν δεν βαδίσει με αξιώσεις προς την κατάκτηση του Κυπέλλου και την έξοδο στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

 

 

 

 

 

Ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα τελεταία νέα, απευθείας στο email σας