Ήταν μαφιόζικο «χτύπημα» και «φόνος» εκ προμελέτης
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι (ανάμεσα τους και εμείς) που πριν ακόμη ανακοινωθεί η απόφαση για την τιμωρία του ΠΑΟΚ, είχαν τοποθετηθεί δημόσια για το πιθανό ύψος της ποινής, προϊδεάζοντας τον κόσμο του ΠΑΟΚ, ότι θα έπρεπε να είναι προετοιμασμένος για κάτι «εξαιρετικά» ρεβανσιστικό, τιμωρητικό και στοχοποιημένο. Πιθανότατα εκτός των ορίων του πνεύματος του νόμου, αλλά και των όποιων δε δικασμένων υπάρχουν για παρόμοιες περιπτώσεις.
Η όλη «διαδικασία», που οδήγησε τους τακτικούς δικαστές να ξεφύγουν κάπως από κάποιες παραμέτρους που επιβαλλόταν να τις προσέξουν, πιθανότατα να οφείλεται στο γεγονός μιας δικαιολογημένης ασύμβατης θέσης τους με το άθλημα. Αναφερόμαστε όπως αντιλαμβάνεστε στα δε δικασμένα και στον υπολογισμό επιμετρήσεων και προσμετρήσεων ποινών για ασήμαντα περιστατικά (δυο τρεις πυρσοί) σε αγώνες πέραν πάσης αμφιβολίας ασήμαντους και απέχοντες και από υποψίες βίας και επικινδυνότητας (Καλλονή, Πανιώνιος).
Στην προκειμένη περίπτωση όμως αυτή τη «διαδικασία» των τακτικών δικαστών την αφήνουμε στην άκρη γιατί όπως όλοι θα έχουν πλέον αντιληφθεί, αυτή προέκυψε σαν συνέπεια ενός συνωμοσιολογικού σχεδιασμού σε βάρος μιας ομάδας την οποία την παγίδευσαν και την έστησαν στον τοίχο οι γνωστοί μηχανισμοί του παρασκηνιακού μας παρακράτους με προφανή στόχο να την τιμωρήσουν (για ευνόητους λόγους) και αν τα καταφέρουν και να την εξοντώσουν.
Δε θα μιλήσουμε βασικά για το δίκαιο της εθνικής μας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Μιας ομοσπονδίας υπόδικης και βεβαρυμμένης με σωρεία κακουργηματικών διώξεων. Και αυτό γιατί εμείς γνωρίζουμε χρόνια ολόκληρα ότι το δίκαιο της ΕΠΟ δε διαφέρει σε τίποτε από εκείνο των μαφιόζων και των διευθυντών των εγκληματικών οργανώσεων. Απλά θα σταθούμε στο πασιφανέστατο «στήσιμο» του ΠΑΟΚ.
Το γεγονός ότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι οποίοι με την επιλογή του διαιτητή της αναμέτρησης δήλωσαν ότι αυτό το παιχνίδι δε θα τελειώσει και δε θα ολοκληρωθεί, τη στιγμή που θα χρειαστεί να γίνει ένα διαιτητικό έγκλημα για να βοηθηθεί ο πρωτοπόρος. Αυτό δεν είναι μια επιβεβαίωση κάποιας διαίσθησης αλλά η αποκωδικοποίηση του τρόπου με τον οποίο «δουλεύει» η γνωστή συμμορία. Χρόνια τώρα, τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους.
Ο επίσημος ΠΑΟΚ όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση δυστυχώς δεν φρόντισε να αντιταχθεί με το άκουσμα του διορισμού ενός αποδεδειγμένα αδίστακτου διαιτητή που καθιερώνεται και ως εξπέρ των διακοπών.
Τον δέχθηκε (όπως το ήλπιζε το μεγάλο αφεντικό και οι υποτακτικοί του στην ΚΕΔ) και δεν προνόησε να οργανώσει τις αντιδράσεις, τις αντιστάσεις του και τον τρόπο με τον οποίο θα ζητούσε τον αποκλεισμό του.
Θα έπρεπε κατά την προσωπική μας άποψη ο επίσημος ΠΑΟΚ να είναι ψυλλιασμένος και ψυχανεμισμένος περί των όσων θα ακολουθούσαν από τη στιγμή κατά την οποία τόσο ο σύλλογος όσο και ο μεγαλομέτοχος του ήταν από καιρό στη πρώτη σειρά της μαύρης λίστας του συστήματος της παράγκας. Άφησαν όμως ελεύθερο το πεδίο και όλα κύλησαν όπως ακριβώς τα είχαν σχεδιάσει τα λαμόγια του Φαταούλ.
Το στήσιμο τους, πέτυχε 100%. Άσχετα αν αυτό δε διαφέρει σε τίποτε από ένα ύπουλο και μαφιόζικο χτύπημα, από έναν εκ προμελέτης φόνο... εντός των πλαισίων της διεξαγωγής ενός ποδοσφαιρικού θεσμού.
Ο ΠΑΟΚ θα κάνει έφεση. Η τύχη της; Άγνωστη. Είναι αλήθεια ότι αυτή τη στιγμή ο Ιβάν Σαββίδης με τους συνεργάτες του καλούνται να διαχειριστούν μια δύσκολη κατάσταση. Αν θα τα καταφέρει ή όχι μικρή σημασία θα έχει γιατί θα είναι κάτι το προσωρινό. Εκείνο που ενδιαφέρει άμεσα είναι το τι θα γίνει «αύριο».
Ένα «αύριο» που δε θα ξημερώσει με ήλιο αν δεν εξαφανιστεί από το χώρο όλος αυτός ο συρφετός των υποδίκων, των επιόρκων και των εκπροσώπων και διευθυντών των εγκληματικών συμμοριών. Επομένως τι μέλλει γενέσθαι; Απλά ο Ιβάν να καλέσει αυτούς που συντάχθηκαν μαζί του στο κάλεσμα για την εξυγίανση του χώρου για να υπογράψουν ένα συμβόλαιο τιμής ότι το καινούριο πρωτάθλημα δεν πρόκειται να ξεκινήσει αν δεν κλείσει η χαβούζα της ΕΠΟ και η χωματερή του Πειραιά. ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκός (;) δεν θα κατεβούν στο πρωτάθλημα. Ας το διοργανώσει η ΕΠΟ με τον ισόβιο πρωταθλητή, τα παραρτήματα του και δυο τρεις ανεξάρτητους αλλά ακόμη αναποφάσιστους της μεγάλης κατηγορίας.
