Λίγοι πιστεύουν στην πρωτιά, αλλά ας «μιλήσουν» οι παίκτες

Πολύ μεγάλη κούραση το χθεσινό ματς στα Χανιά. Με τρεις – τέσσερις φάσεις, όλες κι όλες, με άφθονη φλυαρία και από μέτριο έως κακό ποδόσφαιρο από τις δύο ομάδες. Είχες την εντύπωση ότι πέντε αγώνες να έπαιζαν Πλατανιάς και ΠΑΟΚ το 0-0 δεν επρόκειτο να αλλάξει.

Το να το συζητάμε περισσότερο είναι περιττό. Στον ΠΑΟΚ, ωστόσο, πρέπει να καταλάβουν ότι με τέτοιες εμφανίσεις δεν θα έχουν καμία τύχη στα πλέι οφ, ανεξάρτητα με το αν χθες εμφανίστηκε ουσιαστικά μια «πειραματική» ενδεκάδα.

Οσο κι αν σοβαρές αγωνιστικές αδυναμίες «κουβαλάνε» και η ΑΕΚ και ο Παναθηναικός, ο ΠΑΟΚ είναι υποχρεωμένος να καλύψει το βαθμολογικό ντεζαβαντάζ. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με πολύ καλύτερη απόδοση και, φυσικά, με νίκες εντός και εκτός έδρας.

Είμαι βέβαιος ότι αν ρωτήσουμε τους φίλους του ΠΑΟΚ αν πιστεύουν ότι η ομάδα θα τερματίσει πρώτη στα πλέι οφ, ζήτημα είναι αν βρεθούν 10 στους 100 που θα είναι αισιόδοξοι.

Οι 90 πήραν θάρρος από τις δύο «τριάρες» μετά την απόλυση του Τούντορ, είδαν ότι η ομάδα «συμμαζεύτηκε» από τον Ιβιτς, αλλά διαπιστώνουν ότι ούτε ο Ιβιτς μπορεί να κάνει «μαγικά», ούτε και οι παίκτες μπορούν ξαφνικά να παρουσιάσουν μια εικόνα εντελώς διαφορετική από τη συνηθισμένη όλους τους τελευταίους μήνες.

Τι μπορεί να συμβεί για να γίνει ο ΠΑΟΚ πιο ανταγωνιστικός; Βασικό, νομίζω, να έχει ο Ιβιτς όσο το δυνατόν περισσότερους παίκτες στη διάθεσή του, υγιείς και ετοιμοπόλεμους. Εξίσου βασικό, να ανταποκριθούν όσοι αγωνιστούν στη φιλοσοφία του προπονητή τους. Και ένα ακόμη, ιδιαίτερα σημαντικό, να μην αποφασίσουν οι διαιτητές να γίνουν πρωταγωνιστές των πλέι οφ.

Προσθέτω και τον παράγοντα τύχη. Ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο σε αναμετρήσεις μεταξύ ομάδων, που, λίγο – πολύ, βράζουν στο ίδιο καζάνι. Η φετινή ΑΕΚ αποτελεί κορυφαίο παράδειγμα. Πήρε ένα σωρό νίκες επειδή την ευνόησαν κατά συρροή οι συγκυρίες. Οταν έπαψε να έχει ρέντα (χωρίς να έχει κακοτυχία) ξέχασε τι θα πει νίκη. Τυχερός στάθηκε πολλές φορές και ο Παναθηναικός, αρπάζοντας νίκες που δεν τις άξιζε. Το ίδιο, όμως, ισχύει και για τον ΠΑΟΚ, αν θέλουμε να πούμε την αλήθεια. Πιο πολλούς βαθμούς πήρε από εύνοια της τύχης και λιγότερους έχασε από ατυχία.

Δύο εβδομάδες φαντάζομαι είναι αρκετές για μια καλή προετοιμασία από κάθε πλευρά. Τον λόγο έχει ο Ιβιτς, αλλά και το φιλότιμο των παικτών. Το φιλότιμο και ο εγωισμός. Είπαμε: Τώρα καλούνται να αποδείξουν ότι ξέρουν σε ποια ομάδα παίζουν και ότι αξίζουν να φορούν τη φανέλα της. Οσο σωστά και να τους κατευθύνει ο προπονητής τους, αν οι ίδιοι δεν ξεπεράσουν τον εαυτό τους, μια ακόμη σεζόν θα πάει χαμένη και η αποτυχία θα έχει φαρδιά – πλατιά, πρώτη, τη δική τους υπογραφή. Υστερα του Τούντορ, του Αρνεσεν και οποιουδήποτε άλλου…

Γενικά, πρέπει να νιώσουν ότι έχουν ισχυρό κίνητρο για να παλέψουν για την πρωτιά. «Πάνω απ’ όλα χρειάζεται πάθος και θέληση», είπε χθες ο Νίκος ο Κοροβέσης. Ετσι είναι, αλλά δεν πρέπει η αυτονόητη υποχρέωση να μείνει στα λόγια. Αν δεν γίνει πράξη, αν δεν εκδηλωθεί πάνω στο χόρτο, τα πλέι οφ θα τελειώσουν και οι παίκτες του ΠΑΟΚ θα… ντρέπονται που συμμετείχαν. Οπως πρέπει να ντράπηκαν  πέρσι όσοι αγωνίστηκαν στα πλέι οφ και διέσυραν την ομάδα.