Λάσπη στον ανεμιστήρα με το φτυάρι!
Όσοι κάθετα κι οριζόντια με το οικτρό ψέμα και την φρικιαστική παραποίηση της αλήθειας διαφωνούν (πέρα από την αιτία της διαφωνίας) ή κάφροι είναι στο ποδόσφαιρο ή ακροδεξιοί στην πολιτική. Ε λοιπόν, ναι,. Έτσι είναι, εάν έτσι νομίζετε. Και «κάφροι» είμαστε – για εσάς και μόνον για εσάς – κι «ακροδεξιοί» είμαστε. Για εσάς με την συγκεκριμένη αρρωστημένη νοοτροπία και μόνον για εσάς, ναι! Είμαστε…Και πάμε παρακάτω.
Με πολύ σεβασμό και πολλή κατανόηση στην θλίψη (αν και γέννησε… παραφροσύνη!) του Πανιώνιου για τον αποκλεισμό, καθώς είχε φθάσει ποικιλοτρόπως μαχόμενος στην βρύση της πρόκρισης αλλά δεν ήπιε το νέκταρ της… Με πολύ σεβασμό και πολλή κατανόηση παρακαλούμε, επιτρέψτε μας, να θεωρούμε πως ζυγίζοντας τον δικό του λόγο για την διαιτησία με του ΠΑΟΚ, βαρύτερος είναι του ΠΑΟΚ. Και μάλιστα, πολύ βαρύτερος
Κι αναφέρουμε απλά, δύο περιπτώσεις: Ένα εξόφθαλμο πέναλτι που δεν καταλογίστηκε στο διαρκές τράβηγμα του Σταυρόπουλου στον Κρέσπο στο 25ο λεπτό. Ο διαιτητής Σκουλάς θα τιμωρηθεί βέβαια, αλλά όχι επειδή δεν το καταλόγισε. Θα τιμωρηθεί επειδή παράκουσε το … Μαξίμου. Και δεν ευνόησε τον ΠΑΟΚ!
Μία κόκκινη κάρτα η οποία δεν καταλογίστηκε στον Καμαρά για το βίαιο (στο όριο να τού «κόψει» την μπάλα) φάουλ στον Μίσιτς στο 97ο λεπτό.
Είναι περιπτώσεις δύο λαθών καθοριστικά για την εξέλιξη του αγώνα. Αυτά – μαθαίνουμε – χρέωσε στον ανεκδιήγητο διαιτητή ο παρατηρητής του. Αυτός, ο παρατηρητής, θεώρησε μη λάθος (sic) τον καταλογισμό πέναλτι στο 118ο λεπτό!
Ο Σκουλάς όμως, προστάτευσε τον Πανιώνιο (εκούσια ή ακούσια… Ο Θεός κι η ψυχή του. Έβαλε το κεφάλι του στο ντορβά μη διακόπτοντας τον αγώνα ως όφειλε σε βάρος του Πανιώνιου – με όποιες ποινές επισύρονται για την διακοπή και στο Πρωτάθλημα – εξ αιτίας διακωμώδησης του αθλήματος στα τελειώματα του. Κι εδώ θα μπορούσε ο ΠΑΟΚ, να πιέσει περί τούτου. Δεν το έπραξε. Πως και γιατί; Ο Θεός κι η ψυχή των αρμοδίων του…
Κατά τα άλλα; Φυσικά, δεν δικαιούντο αγωνιστικά την πρόκριση ο Πανιώνιος. Αν και στο ποδόσφαιρο δε νικά πάντα, ο καλύτερος. Την έσφιξε στην αγκαλιά του ο Πανιώνιος δίχως να την κρατήσει . Και τούτο επειδή πολύ απλά ο αγώνας ήταν μονόλογος του ΠΑΟΚ. Δεν το λέμε εμείς. Η αδιάψευστη εικόνα του αγώνα το λέει. Θα ήταν πέρα για πέρα άδικος ο αποκλεισμός του ΠΑΟΚ. Το άδικο όμως, ουκ ευλογείται!
Παρά ταύτα με το φτυάρι πέφτει η λάσπη στον ανεμιστήρα για να πάει ψηλά! Δίχως να αγγίζει τον ΠΑΟΚ ο οποίος είναι ψηλότερα. Και δεν κατανοούμε γιατί αυτός πρέπει να χαμηλώνει και να την αγγίζει…
Ήδη πάντως, στον ΠΑΟΚ έβαλαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τον αγώνα με τον Πανιώνιο. Κι ασχολούνται ήδη αποκλειστικά και μόνον με τον Παναθηναϊκό. Ορθά πράττουν. Δε λέμε αλλά.. Οφείλουν προπονητές και παίκτες να ψαχθούν. Να ψάξουν εαυτούς κι αλλήλους. Σε δεύτερο σερί αγώνα παρέμειναν μακριά από τον καλό τους εαυτό. Όλοι μα όλοι τους ανεξαιρέτως, Και να κέρδιζαν τον Άρη – όπως μπορούσαν ακόμη κι έτσι – και περίπατο να έκαναν με τον Πανιώνιο… Εμείς θα επιμέναμε: Ο ΠΑΟΚ για δεύτερο σερί αγώνα παρέμεινε μακριά από τον καλό του εαυτό. Να το προσέξουν αυτό στην Τούμπα…
ΥΓ : Μην πέφτετε στην παγίδα εμπλοκής στα πολιτικά. Ο ΠΑΟΚ διαχρονικά ήταν κι είναι ακόμη υπεράνω οποιουδήποτε κόμματος κι οποιουδήποτε πολιτικού! Ο ΠΑΟΚ εκφράζει ιδέες. Οι πολιτικοί και τα κόμματα εκφράζουν συμφέροντα.
Από την έντυπη έκδοση της Metrosport
