Κρύα χαμόγελα

ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΟΛΚΑ

Ο ΠΑΟΚ πέτυχε τον στόχο του, αυτόν που είχαν όταν σηκωθήκαμε από το αεροδρόμιο Μακεδονία για να πατήσουμε το πόδι μας στη παγωμένη Λευκορωσία.

Είναι αλήθεια πως η ομάδα δεν μου άρεσε, όμως έχει το ελαφρυντικό της μεγάλης αποχής. Όμως απέναντί της ήταν μία ομάδα χωρίς κίνητρο και ποιότητα και θα έπρεπε αν μη τι άλλο να ελέγξει καλύτερα το παιχνίδι.

Με τρομοκράτησε το πρώτο ημίχρονο, εκεί όπου οι ιδέες του Άγγελου Αναστασιάδη δεν με βρήκαν σύμφωνο. Πραγματικά τι παίξαμε στο πρώτο ημίχρονο; Με τους Σαλπιγγίδη – Τζανδάρη εσωτερικούς μέσους και τον Κλάους μία φορ, μία πλάγιο όποτε άλλαζε το σύστημα, μία κεντρικό μέσο; Μετά από νίκη νομίζω πως πρέπει να τα καταγράφουμε αυτά και δεν ήταν εικόνα που παρουσίασε η ομάδα.

Το να μένει στον πάγκο ο Γκολάσα για να παίζει αυτός ο Σαλπιγγίδης αποτελεί πρόκληση. Καμιά φορά φοβάμαι μην μας κάνει αγωγή καμιά ΦΙΦΑ για αυτόν τον λόγο.

Το παιχνίδι άλλαξε όταν μπήκε ο Γκολάσα και βέβαια όταν η ομάδα σταμάτησε να αλλάζει κάθε πέντε λεπτά αυτό που έπαιζε. Ήρθε η στιγμή που ανέβασε ρυθμό ο Περέιρα, που ο Κλαους πλασαρίστηκε στη περιοχή και πήραμε το παιχνίδι. Όμως έρχονται παιχνίδια με πολύ καλύτερους αντιπάλους και οι ιδέες που θα πρέπει να έχει η ομάδα θα πρέπει να είναι σοφότερες.

Εννοείται πως ακόμη δεν προκριθήκαμε. Η Γκινγκάμπ δεν είναι μία ομάδα που αν δεν είσαι σοβαρός θα την κερδίσεις Μέχρι τότε βέβαια θα έχουν συμβεί πολλά και δεν ξέρουμε πως θα είναι η ομάδα.

Άμεση ενίσχυση

Το να βλέπω μία ομάδα να αγωνίζεται με τον Τζανδάρη αριστερό χαφ, που το παιδί έκανε ότι μπορούσε και ήταν εξαιρετικός ανά διαστήματα, το να βλέπω τον Τζαβέλλα να τεντώνεται για να διώξει και να τρέμει η ψυχή μου, δεν είναι πράγματα που πρέπει να συμβαίνουν σε ένα μεγάλο κλαμπ.

Ο ΠΑΟΚ πρέπει άμεσα να πάρει παίκτες, αυτούς έστω τους δύο – τρεις που φαντάζουν απαραίτητοι, ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να προσθέσει άμεσα χαρακτηριστικά. Η ομάδα θα σκάσει, το φωνάζουμε τόσο καιρό και είναι θαύμα το ότι φτάσαμε ως εδώ και είμαστε μέσα στους στόχους μας, έστω και οριακά στους δύο.

Καμία κουβέντα μη ενίσχυσης δεν διαθέτει σοβαρότητα. Και καμία κουβέντα μη ενίσχυσης από τον οποιονδήποτε, δεν πρέπει να παραμείνει εντός των τειχών. Όποιος το πιστεύει ας βγει να το πει δημοσίως.

Ο Σαββίδης πάντως είναι ξεκάθαρος και θέλει ενίσχυση. Κατάλαβε πως ο ίδιος χρεώνεται κάτι που δεν φέρει ευθύνη και δεν του αρέσει αυτό.

Υψηλός προσκεκλημένος

Ο Ιβάν Σαββίδης ήταν στο γήπεδο και δεν κάθισε στη σουίτα με τους Αγγελίδη – Βρύζα, αλλά πήγε απέναντι εκεί όπου βρισκόταν ο πρόεδρος της Δυναμό Μινσκ Γιούρι Τσις. Σε ένα καθεστώς που για να είσαι πρόεδρος στην ομάδα της πρωτεύουσας πρέπει να είσαι πολύ κοντά στον πρόεδρό της χώρας, η παρουσία του Σαββίδη εκεί απέκτησε και πολιτική χροιά, αφού για πολύ ώρα οι δύο πλευρές μίλησαν για επενδύσεις στη χώρα. Ο Σαββίδης άλλωστε, ως άνθρωπος του Πούτιν είναι και άνθρωπος των Λευκορώσων.

Στο τέλος πάντως πήγε στην ομάδα, μίλησε με τον Αναστασιάδη, μίλησε με τον Αγγελίδη και αποχώρησε.