Κουράσατε με τα λόγια σας! Δεν κουραστήκατε;
Με όλον τον σεβασμό σε όσους θα διαφωνήσουν αλλά… Εμείς πιστεύουμε και δη, ακράδαντα πως διασωθέντες από το ναυάγιο του ΠΑΟΚ στη Νέα Σμύρνη δεν υπάρχουν! Δεν πρέπει, να υπάρχουν!
Και τι θα πει διασωθέντες; Όταν η ομάδα βυθίζεται σε ήττα ντροπής – επειδή περί τέτοιας πρόκειται – δεν υπάρχουν άσπιλοι κι αμόλυντοι από την ντροπή. Τι να λέμε, τώρα;
Ο Στέλιος Κίτσιου φέρ’ ειπείν. Που ήταν στο 1-0; Ο Αλέξανδρος Τζιόλης κι ο Εργκίς Κάτσε που ήταν στο 2-1 και στο 3-1; Ποιον μάρκαραν;
Φυσικά και δε λέμε πως αυτοί είναι υπεύθυνοι για ο ναυάγιο. Δε λέμε και πως αυτοί είναι οι αιτίες της υποτροπής του ΠΑΟΚ. Λέμε πως είναι συνυπεύθυνοι. Ναι, προσπάθησαν περισσότερο από τους άλλους αλλά… Το αποτέλεσμα μετρά.
Δεν θεωρούμε – κι επιτρέψτε μας αυτήν την ταπεινή άποψη – μη ανεύθυνο (sic) και τον Βλάνταν Ίβιτς. Έκανε λάθη επιλογών τακτικών και ρόλων. Πώς να το κάνουμε, δηλαδή; Δεν μπορεί όμως, ο επιστρατευθείς Σέρβος προπονητής, να φορτωθεί για την απώλεια της μάχης κόντρα στον Πανιώνιο. Δεν επέλεξε αυτός αυτούς τους στρατιώτες. Να μην ξεχνιόμαστε, παρακαλούμε…
Αποδίδοντας πάντως, ευθύνες δεν λύνεται το πρόβλημα. Το σοβαρό πρόβλημα του ΠΑΟΚ. Δεν λύνεται και με τα λόγια των παικτών. Δεν τα βαρέθηκαν. Μετά από κάθε αποτυχία τους πλάθουν με λόγια την επιτυχία. Κούρασαν. Δεν κουράστηκαν; Δεν τους παίρνει πλέον, στα σοβαρά όταν μιλούν ο κόσμος. Τους γυρίζει την πλάτη. Όταν πράττουν; Ο κόσμος υποκλίνεται. Τι δεν καταλαβαίνουν;
Μέχρι να χαθεί ο πόλεμος του Πρωταθλήματος μετά από κάθε ήττα στην προηγούμενη μάχη, δεσμευόταν παραπέμποντας για νίκη στην επόμενη. Το αυτό και στο Γιουρόπα Λιγκ. Το αυτό και στο Κύπελλο. Τα κακουργήματα της διαιτησίας και των αντιδράσεων γι’ αυτήν (κι αυτές ως… κακουργήματα για τον ΠΑΟΚ εξελίσσονται) δεν καλύπτουν τις βαρύτατες ευθύνες των παικτών. Τώρα και στα τελειώματα του Πρωταθλήματος την ίδια τακτική δια λόγων ακολουθούν.
Φθάνει. Να σεβαστούν τον κόσμο του ΠΑΟΚ, Να σωπάσουν. Η σιωπή είναι σεβασμός. Και να μιλήσουν με έργα. Για να τους χειροκροτήσουν. Αλλιώς; Θα τους αποδοκιμάσουν.
Τα λέγαμε και προχθές. Το να φοράς τη φανέλα του ΠΑΟΚ είναι σα να κατακτάς την κορυφή. Είναι δύσκολο. Δε λέμε. Δυσκολότερο είναι να μείνεις εκεί. Στην πρώτη περίπτωση αξιώνεσαι. Στην δεύτερη; Καθιερώνεσαι!
Παίκτης του ΠΑΟΚ δε σημαίνει φιγούρα. Με ακριβά αυτοκίνητα. Με κατακτήσεις στο γυναικείο φύλλο. Με φωτογραφίες στα περιοδικά και στις ιστοσελίδες lifestyle. Με κουρέματα και ντυσίματα της μοδός. Με αυτόγραφα στα πιτσιρίκια.
Παίκτης του ΠΑΟΚ σημαίνει τιμή και δόξα. Να μπαίνεις και να βγαίνεις στο γήπεδο με το κεφάλι ψιλά. Να μην ντρέπεσαι να κοιτάξεις τους φίλους του «δικέφαλου» στα μάτια. Και να μην φεύγεις κρυφά από τα αποδυτήρια. Να φεύγεις και να πετάς. Όχι να σέρνεσαι…
Να μας συμπαθείτε, όσοι διαφωνείτε αλλά… Όπως έλεγε ο χαρισματικός Μπεν Κινγκσλεϊ πρωταγωνιστώντας (και κερδίζοντας Όσκαρ Α΄ ανδρικού ρόλου) σα Μαχάτμα Γκάντι στην ομώνυμη επική ταινία: «…Ένας άνθρωπος είναι το σύνολο των πράξεων του. Τι έχει κάνει και τι μπορεί να κάνει. Τίποτε άλλο…»!
