Ο κόουτς «έχει χάσει την μπάλα» «αυλή των θαυμάτων» ο ΠΑΟΚ
INFO: Απίστευτα και παιδαριώδη λάθη. Σάκος του μποξ η ομάδα και ελεύθερο πεδίο για απερίσκεπτους πειραματισμούς και αυτοκτονικά rotation. Σε λάθος δρόμο ο Βλάνταν Ίβιτς.
Νέο σοκ! Νέα αυτοχειρία! Μια ομάδα (ο Θεός να την κάνει ομάδα όπως την έστησε ο προπονητής της) κατέθεσε για ακόμη μια φορά τα «διαπιστευτήρια» της αγωνιστικής της ασυναρτησίας, ανεπάρκειας και ανευθυνότητας, εξοργίζοντας τους πάντες. Ο κόσμος της στα όριά του, αυτή τη φορά απαιτεί και εξηγήσεις και αποφάσεις. Συνεπέστατη στις ηττοπαθείς, άνευρες και αυτοκτονικές συμπεριφορές της, πέταξε στα σκουπίδια άλλους τρεις βαθμούς, ανεβάζοντας τις απώλειες σε απαγορευτικά επίπεδα για ομάδες που θέλουν να παρουσιάζονται σαν σοβαρές. Αυτό ισχύει σίγουρα για τον ΠΑΟΚ το μέγεθος του οποίου όπως λέγεται με την παρουσία του Ιβάν δεν επιτρέπει αυτού του είδους τις παρεκκλίσεις. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα ο κίνδυνος να αποδειχθεί κι αυτή η χρονιά πέτρινη και άτιτλη είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού.
Κι αυτό, αν συνεχιστεί αυτός ο κατήφορος. Αυτός ο αγωνιστικός εκφυλισμός, όπως θα έπρεπε να λέγεται για να συμπεριλάβει στο «κάδρο» του όλα τα εξωφρενικά και ποδοσφαιρικά ασυνάρτητα που εξακολουθούν να συνεχίζονται χωρίς να υπάρξει αντίδραση, αλλά ούτε και διάθεση για να μπει κάποιο φρένο. Αντίθετα, μέσα σε αυτή τη γενικευμένη απαξία και υποβάθμιση της φιλόδοξης προσπάθειας που ξεκίνησε από την αρχή της περιόδου, είχαμε απαθείς και εμμονικές συμπεριφορές οι οποίες σε τελική ανάλυση δε διαφέρουν σε τίποτε από ένα εύφλεκτο υλικό, ικανό την απλή φωτιά να τη μετατρέψει σε έναν επικίνδυνο εμπρησμό. Είναι αδιανόητα τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα μέσα στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Δικέφαλου, τις συνέπειες των οποίων τις πληρώνει όπως όλα δείχνουν πολύ ακριβά η ομάδα.
Δεν αναφερόμαστε μόνο στον αποδεδειγμένα απρογραμμάτιστο, επιπόλαιο μεταγραφικό σχεδιασμό. Υπάρχουν πολλά που μας υποχρεώνουν να γίνουμε αυστηροί –πάντοτε καλοπροαίρετα- για να δώσουμε μια εικόνα όπως εμείς την εισπράττουμε από την όλη κατάσταση. Θα μείνουμε στα απλά και αυτονόητα, που δυστυχώς έχουν τσαλακωθεί (για να μην πούμε κακοποιηθεί) στην κυριολεξία.
Μένουμε στην όχι ορθολογική διαχείριση του έμψυχου υλικού, στον ασόβαρο πολλές φορές σχηματισμό του βασικού κορμού και στην όχι αντικειμενική επιλογή των αρχικών σχημάτων που ξεκινούν σε κάθε αγώνα. Είμαστε υποχρεωμένοι να επισημάνουμε ότι δεν βλέπουμε καμία προσπάθεια βελτίωσης της ψυχολογίας και γενικά του κλίματος εντός και εκτός των αποδυτηρίων. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε το κοουτσάρισμα που μερικές φορές χαρακτηρίζεται επιεικώς αφελές. Πείτε μου εσείς ποιο από όλα αυτά που αναφέρουμε παραπάνω δεν αποτυπώνεται στην όλη διαδρομή και στην εν γένει παρουσία της ομάδας.
Υπάρχει σωστή διαχείριση του ρόστερ; Είναι ποδοσφαιρικώς ορθολογικά τα αλλεπάλληλα και μαζικά rotation; Τα «μπες βγες», τα αναποδογυρίσματα και οι αλλαγές στο 85’, στο 87’ και στο 90’ τι νόημα έχουν; Με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση κάποιοι παίκτες από έναν κόουτς, ο οποίος δείχνει όχι απλά να μην τους εμπιστεύεται αλλά να μην έχει ακόμη εκτιμήσει ύστερα από τόσο καιρό αν είναι ικανοί ή το αντίθετο; Τη μια Κυριακή κορυφαίος και την άλλη στον πάγκο ή εκτός αποστολής, που οδηγεί; Μερικές φορές ο κόσμος (πιθανόν και οι παίκτες) να επικεντρώνουν τις διαπιστώσεις τους και τις επιφυλάξεις τους για αυτού του είδους τις συμπεριφορές σε προσωπικά κολλήματα. Αλλά έλα που ένας παίκτης ο οποίος μπορεί να δικαιολογήσει τον αποκλεισμό του επειδή δεν απέδωσε σε ένα ή δύο παιχνίδια και έμεινε στον πάγκο, αδυνατεί να κατανοήσει γιατί το ίδιο δε συμβαίνει και με άλλους συγκεκριμένους συμπαίκτες του, οι οποίοι έχουν δηλώσει άγνωστο για ποιο λόγο μονιμότητα; Η τακτική του Βλάνταν Ίβιτς δείχνει να οδηγεί σε λάθος κατεύθυνση.
Ο νεαρός και άπειρος κόουτς ενώ τελειώνει ο πρώτος γύρος παρουσιάζεται ανέτοιμος, πολλές φορές και αδιάβαστος πριν από αρκετά παιχνίδια. Επιπρόσθετα, δεν έχει καταφέρει να βρει έναν βασικό κορμό, όπως και την απαραίτητη χημεία της ομάδας. Η χθεσινή εμφάνιση του ΠΑΟΚ στη Νέα Σμύρνη είναι μία ακόμη οδυνηρή επιβεβαίωση.
Ας κάνει την αυτοκριτική του για τον χθεσινό αγώνα. Να εξηγήσει πρώτα στον εαυτό του αν τα κριτήρια τα οποία επέλεξε το βασικό του σχήμα τον δικαίωσαν, όπως επίσης αν επαλήθευσε τις προσδοκίες του το μαζικό χθεσινό rotation. Να εξηγήσει επίσης για ποιο λόγο ενώ έχει πληθώρα ικανών επιλογών (άλλωστε για αυτό έκανε και το μεγάλο rotation) τοποθέτησε αριστερό μπακ έναν δεξιοπόδαρο.
Ο Κρέσπο ήταν η σωστή επιλογή για αυτή θέση; Γιατί δεν προχώρησε στην πλέον λογική ποδοσφαιρικά κίνηση η οποία θα έφερνε έναν φυσιολογικό αριστεροπόδαρο οπισθοφύλακα –τον Τζαβέλλα- καταξιωμένο και βασικό στην εθνική Ελλάδας, περνώντας τον Κρέσπο στη φυσιολογική του θέση; Τι είδους ποδοσφαιρικά σκεπτικά είναι αυτά και πώς εξηγούνται; Όπως επίσης πώς εξηγείται αυτούς τους οποίους ήθελε για οποιοδήποτε λόγο να κρατήσει στον πάγκο να τους χρησιμοποιεί, όταν βλέπεις ότι χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου και οδηγείσαι με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή.
Τι νόημα υπάρχει με το να επιμένει κανείς στη χρησιμοποίηση ενός παίκτη που συνεχίζει να αποδεικνύει ότι δεν κουμπώνει μέσα στην ομάδα και ότι αποτελεί, χωρίς φυσικά να το θέλει ο ίδιος, τροχοπέδη, λόγω της βραδύτητάς του στην ανάπτυξη του παιχνιδιού; Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και σε άλλες επιμέρους επισημάνσεις της χθεσινής νέας τραγικής παράστασης. Δεν μπαίνουμε βέβαια στον πειρασμό να μιλήσουμε για τις ευθύνες των ποδοσφαιριστών. Υπάρχουν σε πολλές των περιπτώσεων, είναι και μεγάλες. Όμως αυτό το κεφάλαιο είναι ξεχωριστό. Χρειάζεται άλλη βάση συζήτησης.
Σήμερα ο σχολιασμός (πάντοτε καλοπροαίρετος) αφορά τον συμπαθέστατο και εργατικότατο Βλάνταν, ο οποίος θα πρέπει κάποια στιγμή να εγκαταλείψει τις εμμονές, τις προκαταλήψεις, και να σκύψει με ιδιαίτερη προσοχή πάνω από το ρόστερ της ομάδας και από τις υποχρεώσεις της. Όσο για την τακτική του αγώνα και για την απόδοση των παικτών, κρίνω ότι δεν υπάρχει κανένας ιδιαίτερος λόγος να ασχοληθούμε σήμερα.
