Κλείστε το… μαγαζάκι της Football League

Μέσα στο περιβάλλον της οικονομικής κρίσης είναι αλήθεια ότι δοκιμάζεται όλο το επιχειρηματικό σύστημα της χώρας. Ένα σύστημα δομημένο στρεβλά και με ανίσχυρες βάσεις.

Με κανόνες συναλλαγής που αποτελούν εγχώρια εφεύρεση και με τη λογική του άρπα κόλλα, οι επιχειρηματικοί μούτσοι έφταναν στιγμές να κομπάζουν ως καπετάνιοι. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα λογικό ήταν, εκτός από τους αεριτζήδες να πληγούν και οι νοικοκύρηδες, καθώς σ’ όλες τις οικονομίες οι εξελίξεις έχουν την εικόνα του ντόμινο.

Στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια λίγοι είναι οι νοικοκύρηδες. Εκείνοι δηλαδή που είναι επιχειρηματικά ισχυροί και έχουν παράδοση στον χώρο του ποδοσφαίρου.

Αντιθέτως εμφανίσθηκαν διάφοροι αλεξιπτωτιστές, με απροσδιόριστες επαγγελματικές δράσεις, προφανώς γιατί το ποδόσφαιρο με τις διαμορφωθείσες συνθήκες μοιάζει με ένα εξαιρετικό θερμοκήπιο, για να αναπτυχθούν διάφορα παραγοντικά είδη.

Η Ε.Π.Ο και η πολιτεία, όπως είναι γνωστό εδώ και χρόνια ή ενθαρρύνουν παρόμοια διοικητικά μοντέλα, χωρίς να ψάχνουν τις γενεσιουργίες αιτίες ή στην χειρότερη περίπτωση δεν δημιουργούν άμυνες για να μην εισέρχονται στο ποδόσφαιρο  αμφιβόλου ποιότητας παράγοντες.

Θα συμφωνήσω ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα κοινωνικό αγαθό και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με την ψυχρή λογική που αντιμετωπίζεται μία οποιαδήποτε άλλη ανώνυμη εταιρεία, αλλά συγχρόνως θεωρώ εγκληματική αμέλεια να αφήνεται η επαγγελματική τύχη ενός ποδοσφαιριστή και το οικονομικό του μέλλον σε τυχοδιώκτες παράγοντες.

Εκατοντάδες είναι οι προσφυγές επαγγελματιών ποδοσφαιριστών και προπονητών στις αρμόδιες επιτροπές της Ε.Π.Ο κι άλλες τόσες οι τελεσίδικες αποφάσεις για την καταβολή των δεδουλευμένων, αλλά δυστυχώς δύσκολα εκτελούνται.

Ετσι τα χρέη προς του εργαζόμενους γράφονται στο… χιόνι. Τα κατ’ ευφημισμό επαγγελματικά Πρωταθλήματα συνεχίζουν να διοργανώνονται χωρίς να αλλάξει κάτι και οι παράγοντες διεκδικούν το Οσκαρ αφερεγγυότητας.

Σε οποιοδήποτε σοβαρό κράτος, εκεί όπου οι αποφάσεις δεν είναι κοντόφθαλμες και οι φορείς που διοργανώνουν  τα Πρωταθλήματα βλέπουν πέρα από τη μύτη τους θα έδειχναν εγκαίρως χρήσιμα αντανακλαστικά.

Με στόχο να εξυπηρετήσουν την αξιοπιστία των Πρωταθλημάτων και να προστατεύσουν τις αμοιβές των εργαζομένων. Για τη Football League όμως των σκοπιμοτήτων ετούτα, προφανώς, είναι ψιλά γράμματα.

Ετσι εννέα αγωνιστικές πριν τελειώσει το Πρωτάθλημα Ολυμπιακός Βόλου και Εργοτέλης εγκατέλειψαν τη διοργάνωση, η Παναχαϊκή ουσιαστικά τέθηκε σε κατάσταση off, ο αγώνας Χανιά-Κέρκυρα ματαιώθηκε γιατί δεν πληρώθηκαν οι διαιτητές, και το Ζάκυνθος-Καρδίτσα άργησε να αρχίσει γιατί μάζευαν ευρώ-ευρώ τα χρήματα για τη διαιτησία. Τραγελαφικές καταστάσεις για ένα Πρωτάθλημα που είναι επαγγελματικό και για το οποίο υπάρχουν δεκάδες αναφορές για χειραγωγημένους αγώνες. Ακόμη οι περισσότερες ομάδες χρωστάνε σ’ όποιον λένε καλημέρα και παλεύουν με νύχια και με δόντια να ολοκληρώσουν τη χρονιά.

Κι όλα αυτά γιατί δεν υπάρχει ένα σοβαρό πλάνο για τη διοργάνωση των Πρωταθλημάτων. Με μία πρόχειρη ανάγνωση του προφίλ των ομάδων που συμμετέχουν στην κατηγορία, από την αφετηρία ακόμη, εύκολα μπορούσε να διαπιστώσει κάποιος ότι το μοντέλο του ενός ομίλου με 18 συμμετοχές ενείχε πολλούς κινδύνους οι οποίοι αναδείχθηκαν στην εξέλιξη της διοργάνωσης.

Και επειδή κανείς δεν είναι σίγουρος ότι συντόμως θα βελτιωθεί η οικονομική εικόνα των ΠΑΕ που συμμετέχουν στη Football League οι λύσεις είναι δύο: ή να κλείσουν το μαγαζί ή να  μετατραπεί η κατηγορία σε ερασιτεχνική. Ετσι και αλλιώς οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές καταλήγουν να παίζουν, περισσότερο, για το χόμπι τους.