Κυρίαρχος, αλλά και... γκαντέμης
Δεν ξέρω βέβαια με ποια κριτήρια και με τι σκεπτικό ο συμπαθέστατος «Κολοσσός» (Τραϊανός Δέλλας), μετά τον αγώνα και στις πρώτες δηλώσεις του, είπε πως η ομάδα του με τη χθεσινή της εμφάνιση εδικαιούτο την ισοπαλία!
Πιθανότατα να μην «μέτρησε» σωστά λόγω του άγχους και της κρισιμότητας του παιχνιδιού τις ευκαιρίες που είχαν οι δύο ομάδες, την κατοχή και τον έλεγχο της κάθε μιας και το κυριότερο τη συνολική εικόνα και συμπεριφορά τους. Ποια από τις δύο δηλαδή άφησε, όχι απλά τις καλύτερες εντυπώσεις, αλλά τα διαπιστευτήρια μιας αδιαμφισβήτητης ανωτερότητας και μιας υπεροχής σε όλα τα επίπεδα. Οι γηπεδούχοι ήταν μια κλάση πάνω από τους φιλοξενούμενους.
Οι πρώτοι με το «ξεκίνημα» έδειξαν πως θεωρούσαν δεδομένη αυτή την ανωτερότητα. Την οποία και επέβαλλαν αγωνιστικά, άσχετα αν για μια ακόμη φορά η γκαντεμιά τους (εν μέρει και η επιπολαιότητα τους) τους στέρησαν ένα θριαμβευτικό σκορ και τους υποχρέωσαν συγχρόνως να υποστούν το καθιερωμένο πλέον σοκ της πρωτοπορίας στο σκορ των εκάστοτε αντιπάλων τους, ανυπάρκτων μέχρις εκείνου του σημείου στο οποίο με ένα γκολ από το πουθενά βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο. Είναι το γνωστό «δώρο» της αμυντικής «παρεούλας» που δείχνει να το «έχει» αυτό το κουσούρι και να προσφέρει ενίοτε στο πιάτο ευκαιρίες που τσαλακώνουν την ψυχολογία της ομάδας σε καθοριστικά σημεία του αγώνα.
Ο χθεσινός ΠΑΟΚ νίκησε δίκαια αλλά και δύσκολα. Η νεοφερμένη Ένωση δεν ήταν και τίποτα σπουδαίο. Αυτή η δυσκολία όμως είναι ένα πρόβλημα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα από τον Τούντορ και τους παίκτες του. Οι επιθετικές βιασύνες που έχουν σαν συνέπεια να χάνονται ευκαιρίες οι οποίες «βγάζουν μάτια» στην κυριολεξία, όπως και κάποιες αμυντικές επιπολαιότητες και δυσλειτουργίες οι οποίες προκαλούν με το τίποτα και χωρίς λόγο «τρικυμίες» και προσφέρουν ευκαιρίες για γκολ θα πρέπει να εκλείψουν.
Δεν δικαιολογείται και δεν επιτρέπεται σε ομάδες του επιπέδου και των στόχων του σημερινού ΠΑΟΚ να παρατηρούνται αυτού του είδους οι αγωνιστικοί εκφυλισμοί. Το ότι χθες η ομάδα «μάτωσε» και ο κόσμος ψυχοπλακώθηκε μέχρι να ολοκληρωθεί η ανατροπή και το σκορ αντί για 5-1 έμεινε στο 2-1 είναι ένα μήνυμα που επαναλαμβάνεται και που θα πρέπει να βρει εξηγήσεις και απαντήσεις. Κι αυτές επιβάλλεται να βρεθούν όσο πιο σύντομα γίνεται. Είναι θέμα ψυχολογίας; Τακτικής; Ή ακόμη και της συμπεριφοράς συγκεκριμένων παικτών; Ας το ψάξουν, όσοι θέλουν και όσοι πιστεύουν πως η σημερινή ομάδα μπορεί να διεκδικήσει πολλά στη φετινή περίοδο.
Το ότι ο νικητής ήταν σαφέστατα καλύτερος δεν χρειάζεται να το επαναλάβουμε. Το ίδιο και το ότι πήρε το τρίβαθμο δίκαια. Εκείνο όμως που επιβάλλεται όχι απλά να το τονίσουμε αλλά να το καταγγείλουμε είναι το γεγονός της απίστευτης αφέλειας και αδυναμίας που επιδεικνύει η διοίκηση για να προστατεύσει την έδρα και την ομάδα από τη γνωστή κατάρα μιας «δράκας» πέντε – έξι αληταράδων που επιμένουν να στείλουν το Δικέφαλο στην κόλαση. Με την εγκληματική εμμονή και διαστροφή τους επιδιώκουν να τιμωρηθεί η Τούμπα ώστε να επέλθει η ολοσχερής καταστροφή, πιθανότατα και η απογοήτευση (ίσως και αποχώρηση) του Ιβάν Σαββίδη. Αναρωτιέται κάθε λογικός αν είναι τόσο δύσκολο να αντιμετωπιστούν αυτά τα τσογλάνια.
Αλήθεια δεν υπάρχουν σεκιουριτάδες; Είναι δύσκολο να μπουν ανάμεσα τους και μάλιστα στα σημεία από όπου συνηθίζουν τις εγκληματικές ρίψεις τους και να τα σαπίσουν στο ξύλο μια και δεν το κάνουν αυτό οι εκατοντάδες παρακείμενοι τους, οι οποίοι τους ανέχονται χρόνια ολόκληρα; Με τη Βέροια «ξεκίνησε» το κακό, χθες επαναλήφθηκε κι ευτυχώς σταμάτησε έγκαιρα. Μεθαύριο όμως με τον Ολυμπιακό τι θα γίνει όταν αυτοί οι ανεγκέφαλοι το επαναλάβουν; Τη στιγμή μάλιστα όπως είναι γνωστό πως η ΚΕΔ θα φροντίσει να στείλει στην Τούμπα τον εκτελεστή της που με την πρώτη ευκαιρία θα πάρει και τη μεγάλη απόφαση. Το SOSγια αυτό τον τεράστιο κίνδυνο σήμανε και χθες. Θα συνεχιστεί το κακό; Μήπως θα πρέπει σε τελική ανάλυση η υπόθεση να ανατεθεί σε «κομάντος» αποφασισμένων συνδεσμιτών για να έχουμε μια οριστική πλέον λήξη του θλιβερού φαινομένου; Κλείνοντας θα πούμε δύο κουβέντες και για την ατομική απόδοση των νικητών. Ο Όλσεν διόρθωσε την ζημιά που ήρθε από την καθυστερημένη έξοδο του και από την ασυνεννοησία των αμυντικών που έφερε το 0-1 με την σωτήρια επέμβαση του που κράτησε «όρθιο» το νικηφόρο αποτέλεσμα.
Οι Πορτογάλοι ηττήθηκαν κατά κράτος στις ελάχιστες στημένες φάσεις που είχαν οι φιλοξενούμενοι. Ο Τζαβέλας είναι καιρός να πάψει να ασχολείται με «διαλόγους», «αντεγκλήσεις» και «εξηγήσεις» σε παίκτες και διαιτητές και να αφοσιωθεί αποκλειστικά στα καθήκοντα του. Αποδείχθηκε άτυχος και πάλι ο νεαρός Κωνσταντινίδης που είχε μια σημαντικότατη απόδοση μέχρι τον τραυματισμό του. Με καλές και κακές στιγμές ο Σάμπο. Εκπληκτικός ο Ροντρίγκες (κορυφαίος της αναμέτρησης), εκρηκτικός αλλά και πάλι χασογκόλης ο Μακ. Μαχητικός ο Κλάους, εξαιρετικός ο Τζιόλης, χαμένος στην αρχή αλλά πολύ ανεβασμένος στη συνέχεια ο Πέλκας. Μαλεζάς (εκτός) και Κάτσε (εντός στο β΄): Δύο «περιπτώσεις» που θα πρέπει να τις ξανασκεφτεί ο Τούντορ. Σταδιακά ο Μπερμπάτοφ «μπαίνει στο κλίμα» της ομάδας και πολύ σύντομα όπως όλα δείχνουν θα αποτελέσει και τον ηγέτη της.
