Κίνητρο για τους παίκτες του ΠΑΟΚ να χαλάσουν το «πάρτι» στο Φάληρο!

Το φαβορί –έτσι κι αλλιώς- και με τις τρέχουσες συνθήκες είναι ο Ολυμπιακός. Η έδρα, το πληρέστερο και ποιοτικότερο ρόστερ, ο αρχι-χειρούργος διαιτητής των ειδικών αποστολών, τα πολλά προβλήματα του ΠΑΟΚ και όλα τα «συναφή» (επόπτες, τέταρτος, βαθμολογητές και παρατηρητές)… όλα είναι με το μέρος του. Απέναντι του; Μια ομάδα που συνεχίζει να μετράει – χωρίς να γιατρεύει- τις πληγές της.

Αποδεκατισμένη και με χαμηλό ψυχολογικό βαρομετρικό. Η «ζυγαριά» πέφτει βαριά προς το λιμάνι. Τα προγνωστικά; Σαρωτικά και σαφέστατα καταδικαστικά για τους φιλοξενούμενους. Η μάχη ωστόσο που θα δοθεί αναντίρρητα αφορά μονοσήμαντα και μονοδιάστατα το γεγονός ότι η όλη υπόθεση αφορά μια σύγκρουση «έντεκα» απέναντι σε «έντεκα». Τα κίνητρα; Βεβαίως και είναι διαφορετικά. Από τη μια φασιστική νοοτροπία, το παρασκήνιο και ο δια παντός τρόπου και μέσου αφανισμός του αντίπαλου και από τη άλλη μια ενδεχόμενη λεβέντικη αντίσταση και αντίδραση. Σε τέτοιες περιπτώσεις όπως το αυριανό παιχνίδι, μετράνε μερικές φορές όμως και κάποια άλλα «πράγματα».

Οι «ειδικοί» τα χαρακτηρίζουν ως αστάθμιστους παράγοντες ή ακόμη και ως ασύμμετρες απειλές. Και αυτό, γιατί είναι σε θέση να ανατρέψουν και να αναποδογυρίσουν ακόμη και τα πλέον ακλόνητα φαβορί και τις πιο τεκμηριωμένες πιθανολογήσεις. Οι παίκτες του Δικέφαλου (όσοι επιλέγουν και όσοι έχουν απομείνει) ως εκ τούτου έχουν την ευκαιρία να τεστάρουν «πολλά» τα οποία δυστυχώς τώρα τελευταία τα έχουν ξεχάσει ή τα έχουν απεμπολήσει τελείως. Ναι, τους δίνεται η ευκαιρία να «ανατάξουν» τα πάντα. Να επιχειρήσουν μια «βουτιά μέσα τους» για να ξαναβγάλουν στην επιφάνεια όσα έχουν θάψει αδικαιολόγητα και ασυγχώρητα. Να βγάλουν ψηλά την ποδοσφαιρική τους αξία, τον εγωισμό τους και πάνω απ’ όλα το σεβασμό και την αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ. Είναι υπέροχο πράγμα να καλείσαι να υπερασπιστείς αυτού του είδους τα ιδανικά, τις αξίες και τις ιστορικές παρακαταθήκες και να πολεμάς το μαύρο, το θολό, το βρώμικο και το εγκληματικό. «Για τον ΠΑΟΚ ρε γαμώτο» ως εκ τούτου θα πρέπει να είναι το αυριανό πανίσχυρο και ιερό κίνητρο για όσους θα φορούν την ασπρόμαυρη φανέλα. Στο περιθώριο της αναμέτρησης επιβάλλεται να αναφερθούμε και στην σωστή απόφαση του ΠΑΟΚ να καταθέσει στεφάνι στη μνήμη των θυμάτων της θύρας 7 του Φαληρικού Σταδίου.

Σ.Σ. Δε θα μπορούσα - και να το ήθελα -, να χαλάσω το χατίρι του πιστού αναγνώστη της στήλης (και φίλου του ΠΑΟΚ) Παύλου Χριστοφορίδη, ο οποίος μου ζήτησε ευγενέστατα να αναδημοσιεύσω στο χώρο των «Ελευθέρων Σκέψεων» το μικρό σχόλιο του Κυριάκου Κύρτσου, το οποίο είχε σχέση με τις τελευταίες δηλώσεις του Άγγελου Αναστασιάδη και το οποίο (συμπληρώνει) ότι τον εκφράζει απόλυτα και ότι επίσης θα μπορούσε συγχρόνως να αποτελέσει και ένα σημείο ειδικής αναφοράς και διευκρίνισης για τους ομοϊδεάτες του.

Διαβάστε το: «Δεν θα μπορούσαν να μην σχολιαστούν εντός ΠΑΟΚ, σε διοίκηση, αλλά και στα αποδυτήρια τα όσα είπε ο Άγγελος Αναστασιάδης. Δεν στάθηκαν μόνο στο τάιμινγκ των «αποκαλύψεων». Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που αποφάσισε να μιλήσει τέτοια εποχή. Δύο μήνες πριν προσληφθεί, δήλωνε «εμένα δεν με θέλουν στον ΠΑΟΚ». Αυτό όμως έρχεται δεύτερο. Αυτό που σαφώς ενόχλησε κυρίως τους παίκτες ήταν οι υπόνοιες για την στάση τους στον αγωνιστικό χώρο. Για να μην πολυλογούμε, αρκετοί αναρωτιόταν ποιοι μπορεί να «έφαγαν» τον προπονητή, όταν οι περισσότεροι ήταν σχεδόν… ορκισμένοι σε αυτόν. Ο Γλύκος που καθιερώθηκε επί Άγγελου πάλι; Ο Σκόνδρας που βρήκε πρωταγωνιστικό ρόλο; Ο Κατσικάς και ο Τζανδάρης που έφυγαν επειδή… έφυγε. Ο Σαλπιγγίδης που έπαιζε και τραυματίας; Ο Κλάους που δεν είχε παίξει μόνο… στόπερ; Ο Τζιόλης που ήταν βασικότατος και από τους καλύτερους; Ο Κωνσταντινίδης και ο Κίτσιου που «χτίζουν» καριέρες; Ο Φακούντο που ήταν… Φανούρης; Ο Μακ που όσοι τον ξέρουν, γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται; Κάπου, κάτι δεν κολλάει… Ίσως ο Άγγελος έπρεπε να γίνει πιο ξεκάθαρος για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις.»

Υ.Γ.: Ο κύριος Κοντονής αντέδρασε για τον προκλητικό ορισμό του κυρίου Δημητρόπουλου στο ντέρμπι!!! Ε και τι έγινε; Η ΚΕΔ έβαλε την… σκούπα να κλαίει. Ο Σάββας γελάει, το ίδιο και ο γιος του όπως και το νέο του αφεντικό ο «πολύς» Ινφαντίνο.