Κι όμως, κέρδισε πολλά…
Το υψηλό επίπεδο ανταγωνιστικότητας, το γεγονός ότι έχασε ένα παιχνίδι για 2-3 φάσεις αν μη τι άλλο δείχνουν ότι ο Αρης έχει αλλάξει επίπεδο. Πολύ περισσότερο, το ότι υπήρχε η απαίτηση για νίκη. Υπενθυμίζουμε, σε αγώνα απέναντι στον Παναθηναϊκό που στα τελευταία 13 χρόνια έχει χάσει μόλις τρεις φορές από τους «κίτρινους».
Η στατιστική απεικόνιση του αγώνα φανερώνει τους λόγους της ήττας. Ο Αρης έκανε τρία λάθη στο πρώτο ημίχρονο – το οποίο έληξε με σκορ 39-35 υπέρ του – και δέκα στο δεύτερο ημίχρονο. Οταν σούταρε με ποσοστό 45-50% στο τρίποντο προηγήθηκε με +11 (24-13), αλλά από το συγκεκριμένο σημείο και μετά είχε 4/15 προσπάθειες. Είχε τριπλάσιες ασίστ σε σχέση με τα λάθη στο πρώτο μέρος, στο τέλος του αγώνα είχε 14 τελικές πάσες και 13 λάθη.
Αυτά τα στοιχεία αναδεικνύουν την σημασία των αριθμών. Πάμε σε αυτά που δεν αποτυπώνονται στο φύλλο της στατιστικής. Για παράδειγμα, ο Δημήτρης Διαμαντίδης έκανε πολλά περισσότερα από τους 12 πόντους και τις 8 τελικές πάσες. Εδωσε ηρεμία, πρόσφερε ασφάλεια και εμπιστοσύνη στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Κυρίως όμως, επιβεβαίωσε ότι είναι ο καλύτερος στην ανάγνωση ενός αγώνα. Ο Αρης έπαιξε χωρίς κλασικό σέντερ. Απόντος του Τζαμέλ Χάγκινς, οι φιλότιμες προσπάθειες των Κοέν, Σίμτσακ, Ουάιτ, Τσούπκοβιτς δεν θα μπορούσαν να προσφέρουν αποτέλεσμα για 40 αγωνιστικά λεπτά.
Κι όταν ο Διαμαντίδης άρχισε τις… λόμπες, οι «πράσινοι» βρήκαν το φάρμακο για να ξεκλειδώσουν την άμυνα του Αρη. Στις «αλήθειες» του συγκεκριμένου αγώνα εντάσσεται και η βελτίωση του Αρη σε όλα τα επίπεδα. Σε σχέση με τον αγώνα Κυπέλλου απέναντι στην ΑΕΚ. «Εκεί ήταν η πρεμιέρα, ήταν νοκ άουτ αγώνας», έλεγε μετά τον αγώνα ο Μιχάλης Πελεκάνος. Ο Αρης έχασε από τον Παναθηναϊκό, αλλά αν συνεχίσει έτσι, θα κερδίσει πολλά στο μέλλον. Εστω κι αν του λείπει το βαρύ κορμί που απαιτείται απέναντι σε ομάδες υψηλού επιπέδου.
Πάμε στα υπόλοιπα. Στη διάρκεια του αγώνα, η ΚΑΕ ανακοίνωσε ότι έγινε sold out. Περίπου 300 άτομα έμειναν έξω από το Παλέ. Φαίνεται ότι πλέον θα πρέπει άπαντες να εξασφαλίζουν το εισιτήριό τους πριν την ημέρα του αγώνα. Η ατμόσφαιρα ήταν φανταστική. Κάποια στιγμή επικράτησε συναγερμός στα βελούδινα, όταν ένας οπαδός του Αρη βρέθηκε στο κέντρο του γηπέδου κυματίζοντας μια σημαία και δίνοντας το έναυσμα σε 5.000 και πλέον φιλάθλους να συμμετέχουν στο σύνθημα. Ας μην είμαστε πλεονέκτες. Αυτός ο συναγερμός (μου) φάνηκε πολύ υπερβολικός.
Στους δύο εντός έδρας αγώνες, άπαντες προσαρμόστηκαν στις επιταγές του Νίκου Λάσκαρη και φυσικά απαιτείται να συνεχίσουν. Στις τάξεις των φιλάθλων του Αρη υπάρχει φλόγα για τη συγκεκριμένη ομάδα και αποδείχθηκε από τους συνολικά 10.000 που βρέθηκαν σε δύο αγώνες. Δεν είναι τόσο εύκολο να περάσουν σε μια άλλη πραγματικότητα. Ασχέτως του ότι είναι η σωστή. Εξω από τις τέσσερις γραμμές, το πρόσωπο του αγώνα δεν ήταν ο Νίκος Γκάλης. Ηταν ο Σάσα Τζόρτζεβιτς. Στάθηκε… προσοχή όταν μπήκε ο «Νικ», χειροκρότησε μαζί με τον κόσμο. Μετά το παιχνίδι αναφέρθηκε στις στιγμές που δεν υπολογίζεις όταν είσαι παίκτης, καταθέτοντας τον σεβασμό του στον Γκάλη και στο… συγκεκριμένο γήπεδο. «Πάντα η ίδια ωραία ατμόσφαιρα». Ο Τζόρτζεβιτς έδωσε «φινέτσα» στον πάγκο του Παναθηναϊκού.
