ΚΕΒΙΝ ΓΚΑΡΝΕΤ: Γεννημένος νικητής
Οταν τον Ιούνιο του 1995 οι Μινεσότα Τίμπεργουλφς επέλεξαν τον ψιλόλιγνο, 19χρονο φόργουορντ πολύ ψηλά στο ντραφτ –στο Νο5- ήξεραν ότι έγραφαν ιστορία κάνοντας κάτι που είχε συμβεί μόλις τρεις φορές στο παρελθόν. Δεν θα μπορούσαν όμως να γνωρίζουν πόσο δικαιωμένοι θα ένιωθαν λίγα χρόνια μετά.
Ο Κέβιν Γκαρνέτ έκλεισε ουσιαστικά το τελευταίο κεφάλαιο των 90s για το ΝΒΑ αφήνοντας ένα σημαντικό κενό με την αποχώρηση του από τα παρκέ. Γράφτηκαν πολλά από προχθές όταν και ο K.G. ανακοίνωσε την απόφαση του, που ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενη καθώς ο χρόνος είναι αμείλικτος με όλους και η ταυτότητα δείχνει πια 40.
Υπάρχουν όμως πολλές ίσως όχι τόσο γνωστές πτυχές της καριέρας του Γκαρνέτ. Το πώς άρχισε αυτή η διαδρομή ανήκει σε αυτές.
Από την αφετηρία της, το «βάρος» που έπεσε στις πλάτες του ήταν μεγάλο. Βλέπετε όταν οι Τίμπεργουλφς τον επέλεξαν στο ντραφτ του 1995 και μάλιστα στο Νο5, έκαναν κάτι που δεν είχε συμβεί για 20 χρόνια στο ΝΒΑ. Ήταν ο πρώτος από το 1975 που έγινε ντραφτ χωρίς να παίξει σε κολέγιο. Είχαν προηγηθεί το 1974 ο Μόουζες Μαλόουν στο ντραφτ του ΑΒΑ –για εννιά χρόνια ανταγωνιστική προς το ΝΒΑ λίγκα- και οι Ντάριλ Ντόουκινς και Μπιλ Ουίλουγμπι στο ντραφτ του 1975 στο ΝΒΑ.
Ο Γκαρνέτ δεν είχε παίξει οργανωμένα μπάσκετ πριν το λύκειο. Με το Μόουλντιν αρχικά και το Φάραγκουτ εν συνεχεία –ήταν συμπαίκτης με τον Ρόνι Φιλντς που το 2003 πέρασε από τον ΠΑΟΚ- φρόντισε να δείξει ότι ήταν κάτι εξαιρετικό. Αγωνίστηκε στο δεύτερο στη senior σεζόν του, την τελευταία δηλαδή, οδηγώντας το σε ρεκόρ 28-2. Η USA Today μάλιστα του έδωσε τον τίτλο του παίκτη της χρονιάς σε επίπεδο λυκείων. Ακόμη χαρακτηρίστηκε ως «Mr.Basketball» για την πολιτεία του Ιλινόις αφού τελείωσε τη χρονιά με εξωπραγματικούς μέσους όρους: 25,2 πόντοι, 17,9 ριμπάουντ, 6,7 ασίστ, 6,5 κοψίματα και 66,8% ευστοχία εντός παιδιάς. Κάπως έτσι παρέκαμψε την τετραετία του κολεγίου και έκανε αμέσως το άλμα προς το ΝΒΑ.
Εκεί, χάρη στα επιτεύγματα του κέρδισε δικαίως τον χαρακτηρισμό «θρύλος». Αν και άρχισε αλλά και τελείωσε την καριέρα του με τους Τίμπεργουλφς τη φανέλα των οποίων φόρεσε στα 13 από τα 21 χρόνια του στο Πρωτάθλημα, ο KG δεν έφτασε μακριά με τους «λύκους». Έπαιξαν στα πλέι οφ οχτώ συνεχόμενες φορές (1997-2004) αλλά αποκλείστηκαν στην πρώτη φάση στις πρώτες επτά. Έφτασαν μέχρι τους τελικούς της Δύσης το 2004 όπου έχασαν με 4-2 από τους μετέπειτα πρωταθλητές Λέικερς του Σακίλ και του Κόμπι.
Η μετακόμιση στη Βοστόνη το 2007 του έδωσε από την πρώτη κιόλας χρονιά αυτό που του έλειπε, το δαχτυλίδι του πρωταθλητή με τη συνύπαρξη που υπήρξε με τους Πολ Πιρς και Ρέι Άλεν ενώ εκείνη στο Μπρούκλιν το 2013 δεν είχε ανάλογα αποτελέσματα παρότι είχε αρχίσει με ανάλογες προοπτικές αφού στους Νετς είχε συγκροτηθεί ένας εξίσου δυνατός πυρήνας σταρ με τους Ντερόν Ουίλιαμς, Τζόε Τζόνσον, Μπρουκ Λόπεζ και Πολ Πιρς.
Η επιστροφή του στη Μινεσότα τον Φεβρουάριο του 2015 έγινε όπως φαίνεται γιατί είχε πάρει πια την απόφαση να ρίξει τους «τίτλους τέλους» και ήθελε να το κάνει εκεί όπου λατρεύτηκε. Μέσα σε όλα αυτά δεν μπορεί να αγνοηθεί η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 με την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ.
