Καιρός για ταμείο δυνατοτήτων στην Τούμπα

Όταν ζορίζουν τα πράγματα, συνεχίζουν οι ζόρικοι! Η αγαπημένη ατάκα του Τζον Κένεντι. Αμερικανιά. Έτσι ή αλλιώς στον ΠΑΟΚ τα πράγματα ζόρισαν. Η ζωή όμως, συνεχίζεται. Ως εκ τούτου συνεχίζουν οι ζόρικοι. Οι έχοντες τα guts. Κατά πως λέμε και στην ιδιαίτερη πατρίδα μας. Το χωριό μας, ντε…

Να δείξουν λοιπόν, τα guts τους. Κι ως ζόρικοι να συνεχίσουν!

Για να λέμε όμως, τα σύκα, σύκα και την σκάφη, σκάφη διάγει περίοδο crash test ο ΠΑΟΚ. Πλέει σε σκληρά και σκοτεινά νερά. Με θηριώδη κύματα. Δοκιμάζεται το σκαρί του. Στην προηγούμενη σύγκρουση, αυτήν της Κυριακής με τον Παναθηναϊκό, έσπασε τα μούτρα του. Πικρή αλήθεια αλλά αλήθεια. Ακολουθεί – μετά από κάπου 15 ημέρες – η επόμενη με Αστέρα Τρίπολης. Εκεί είναι κατά παράδοση, ζόρικα τα πράγματα. Για να δούμε λοιπόν, πόσο ζόρικοι είναι κι όσοι πάνε εκεί για να δικαιώσουν εαυτούς κι αλλήλους.

Φυσικά κι αναφερόμαστε στους παίκτες του ΠΑΟΚ. Φυσικά και δεν αναφερόμαστε στον προπονητή του ΠΑΟΚ. Ο Άγγελος Αναστασιάδης πρόσεχε τα λόγια του όσο έπλεε στο τιμόνι με τα 5 μποφόρ της διαφοράς. Οι παίκτες δεν τα πρόσεχαν. Μιλούσαν απερίσκεπτα δεξιά κι αριστερά. Τώρα όμως, που τα λόγια τούς άφησαν εκτεθειμένους; Μόνον τα έργα μπορούν, να τους καλύψουν…

Ήταν κοινό μυστικό στην Τούμπα. Ο ΠΑΟΚ στηριζόταν σε μία χούφτα παίκτες. Οι υπόλοιποι – ακόμη και οι εκκολαπτόμενοι – δυστροπούσαν. Γκρίνιαζαν στα μουλωχτά. Δεν τους δινόταν ευκαιρίες. Οι ευκαιρίες τους δόθηκαν. Δεν τις αξιοποίησαν. Πνίγηκαν σε μία κουταλιά νερό. Οι αδυναμίες τους – κι ουχί σε μία αλλά σε τρεις περιπτώσεις – είναι η αιτία σοβαρών αποτυχιών.

Ο ΠΑΟΚ εξ αιτίας των αποτυχιών ήδη βρίσκεται με το ένα πόδι στον γκρεμό του αποκλεισμού από το Κύπελλο σε δύο αγώνες Κυπέλλου και σε έναν αγώνα Πρωταθλήματος. Το χάιδεμα αυτιών επειδή ακόμη ο ΠΑΟΚ είναι επιβάτης στην ατμομηχανή του Πρωταθλήματος είναι πλέον, λάθος. Μέγα λάθος.

Το ράπισμα ίσως, συνεφέρει ή ξυπνήσει όσους ζουν στον κόσμο τους. Δεν είναι λίγοι όσοι παίκτες του ΠΑΟΚ, δεν αντιλαμβάνονται την ευτυχή συγκυρία της παρουσίας τους με την παρουσία του Άγγελου Αναστασιάδη. Και τούτο επειδή ο συγκεκριμένος προπονητής (καλός ή κακός εκ του αποτελέσματος κρίνεται…) παράγει παίκτες. Αξιοποιεί ταλέντα. Προκόβουν νέοι. Με το ζόρι πάντως, προκοπή δεν γίνεται.

Δυστροπούν και γκρινιάζουν επειδή έβλεπαν ή βλέπουν τους αγώνες από τον πάγκο κι από την κερκίδα. Δίχως να λιώνουν στην δουλειά επί Άγγελου Αναστασιάδη θέση στην 11άδα δεν διαφαίνεται! Τα αγαθά κόποις κτώνται.

Όσοι κατά την παρελθούσα (τραγικά αποτυχημένη) αγωνιστική περίοδο την «είδαν» καταξιωμένοι… Και στην τρέχουσα θέλουν, να την βγάλουν αραγμένοι στις δάφνες της παρελθούσας… Είναι ήδη απαξιωμένοι.

Δεν θεωρούμε ότι ο Άγγελος Αναστασιάδης είναι στο απυρόβλητο. Είναι ο πρώτος και κύριος υπόλογος κι υπεύθυνος για κάθε επιτυχία και για κάθε αποτυχία της ομάδας του. Τούτο είναι δεδομένο. Δεν είναι αβάντα (δεν την χρειάζεται) η μη αναφορά του προπονητή στη σημερινή απόδοση ευθυνών. Δεν κατηγορούμε παίκτες. Εξηγούμε, πως και γιατί παίκτες είχαν ευκαιρίες και τις κλώτσησαν. Το πράττουμε τώρα. Υπάρχει – βλέπετε – περιθώριο, να έρθουν πάλι, στα πόδια τους.

Η φανέλα του ΠΑΟΚ είναι βαριά. Όποιοι δεν έχουν την ψυχή, να την φορέσουν, θα τους γονατίσει. Όσοι έχουν, θα τους θωρακίσει.

Άντε λοιπόν, να κάνουν ταμείο στην Τούμπα. Να βγάλουν υπόλοιπο δυνατοτήτων. Και να κινηθούν με όσες έχουν. Όχι με όσες θέλουν, να έχουν ή νομίζουν, πως έχουν…