Κέρδισε τον Σάντος, τον πήρανε οι "Πέρσες"
Ο Νικόλας Μαραγκόπουλος, ο ηθοποιός που έπαιξε… μπάλα ως "Μάνος Σέργιος" στη διαφημιστική καμπάνια για την Εθνική, είναι στον πρωταγωνιστικό Χορό στους “Πέρσες” του Αισχύλου - Το δικό του καλοκαίρι έχει “Πέρσες”, έχει ΚΘΒΕ, Θέατρο Δάσους, περιοδεία και Επίδαυρο.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΓΚΟΣ
Αφού σάρωσε με την... Εθνική στο Μουντιάλ, πήρε… μεταγραφή στους Πέρσες. Είναι ο “Μάνος Σέργιος”, η… επιλογή-έκπληξη του Φερνάντο Σάντος, από τη συγεκριμένη διαφημιστική καμπάνια για την Ελλάδα στη Βραζιλία. Είναι ο ηθοποιός, Νικόλας Μαραγκόπουλος. Το δικό του καλοκαίρι δεν έχει μόνο Μουντιάλ. Κυρίως, έχει τους “Πέρσες”, είναι μέλος του Χορού στη σπουδαία παράσταση με εξαιρετική -ερμηνευτικά- απόδοση, σε αυτό το αντιπολεμικό, πολιτικό και βαθιά πανανθρώπινο έργο του Αισχύλου.
Μια αρχαία τραγωδία που παρουσιάζει αυτό το καλοκαίρι το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, έργο που ξεκίνησε τη διαδρομή του από τη Θεσσαλονίκη και το Θέατρο Δάσους. Συνέχισε με μεγάλη επιτυχία σε διάφορους σταθμούς και τώρα, αυτό το διάστημα, Παρασκευή Δεκαπενταύγουστου και Σάββατο 16 του μηνός -συμμετέχοντας στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου- καταγράφει την παρουσία του στο Αρχαίο Θέατρο Eπιδαύρου.
Μέλος του Χορού λοιπόν… Στο έργο του Αισχύλου, ο Χορός, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στην αρχαία τραγωδία, παίζει σημαίνοντα ρόλο. Το έργο αναφέρεται στη ναυμαχία της Σαλαμίνας και πραγματεύεται την οδύνη των Περσών όταν πληροφορούνται τη συντριπτική ήττα τους. Ενώ πρόκειται για έναν έμμεσο ύμνο του ελληνικού πνεύματος που συνέτριψε τους Ασιάτες, το θέμα είναι ιδωμένο με μοναδικό τρόπο από την πλευρά των ηττημένων.
Διαχρονικό μάθημα ηθικής
Οι «Πέρσες» αποτελούν μια τραγωδία διαχρονική που διερευνά το θέμα της «ύβρεως», της ανθρώπινης αλαζονείας, της ελευθερίας του ατόμου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ένα διαχρονικό μάθημα ηθικής πάνω στον κάθε δυνάστη, που, ιστορικά, έχει προκαλέσει πολέμους και ανθρώπινο πόνο. Το αντιπολεμικό έργο του Αισχύλου είναι η πρώτη από τις σωζόμενες τραγωδίες που αντλεί τη θεματολογία της από ιστορικά γεγονότα.
Η σκηνοθεσία είναι της Νικαίτης Κοντούρη που μεταξύ άλλων, στο σημείωμά της, αναφέρει: “Η αγωνία που κουβαλά ο Χορός των Περσών και οι τρεις γυναίκες, «νύφες του πένθους», γι' αυτούς που πήγαν μακριά να επιτεθούν, μετατρέπεται σε φόβο με τον ερχομό της τρομαγμένης Άτοσσας και στη συνέχεια σε καθολικό τρόμο με τη λεπτομερέστατη αφήγηση του Αγγελιαφόρου. Έτσι οι απόντες γίνονται οριστικά «αυτοί που έφυγαν και δεν θα γυρίσουν ποτέ πια».
Απαρηγόρητοι οι ζωντανοί αναζητούν βοήθεια από τον πεθαμένο βασιλιά Δαρείο. Όμως ούτε ο Δαρείος μπορεί να αλλάξει το πεπρωμένο της χώρας τους. Αντίθετα, αναθέτει στον Χορό και την Άτοσσα τη φροντίδα του ηττημένου Ξέρξη. Ολα τα πρόσωπα της τραγωδίας δείχνουν τον Ξέρξη ως μοναδικό υπαίτιο της καταστροφής. Αψύς, άφρων, άμυαλος, επηρμένος, αλαζών, υβριστής, ο Ξέρξης ξεπερνά κάθε όριο”.
Στην παράσταση πρωταγωνιστούν ο Γιάννης Φέρτης, ως ο Δαρείος που έρχεται από τον τάφο, ο Άκης Σακελλαρίου, ως Άτοσσα, ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος ως Αγγελιαφόρος και ο Γιώργος Κολοβός, ως Ξέρξης.
“Εχουμε ιδρώσει τη φανέλα"
Μια παράσταση που έχει κερδίσει το κοινό, αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς. "Εχουμε δουλέψει πολύ, έχουμε ιδρώσει τη φανέλα”, λέει ο Μαραγκόπουλος και προσθέτει: "Το έργο είναι ένα βαθιά αντιπολεμικό κείμενο και σε ένα τέτοιο κείμενο που έχει και διαχρονικότητα, ο καθένας βρίσκει αναφορές στο σήμερα. Είναι ένα σπουδαίο, ένα τόσο μεγάλο κείμενο, με πολλά επίπεδα στην ιστορία, από την απλή καταγραφή των γεγονότων μέχρι και τα νοήματα.
Ο θεατής μπορεί να ταυτιστεί με πράγματα που συμβαίνουν”. Ο ίδιος ο ηθοποιός, ως μέλος του Χορού, μιλά για αυτό. "Ολοι οι Χοροί, θεωρητικά, στην αρχαία τραγωδία, είναι πρωταγωνιστές. Ο Χορός παίρνει τη θέση του μέσου ανθρώπου στα μάτια του οποίου διαδραματίζονται τα γεγονότα. Στο συγκεκριμένο έργο, είναι και η δομή του τέτοια, που ο Χορός δίνει το παρών σε όλη τη διάρκεια. Ο Χορός είναι οι άνθρωποι που έχουν μείνει πίσω, έχει περισσότερο λόγο, μιλά με όλους και παίρνει θέση στα γεγονότα”, λέει ο Μαραγκόπουλος και προσθέτει: "Εχει και ιστορικό ενδιαφέρον. Είναι και το αμφίσημο του κειμένου, είναι ότι δεν ξέρεις αν ο Ασιχύλος το έγραψε για να ταρακουνήσει την ελληνική δημοκρατία ή είναι πατριωτικό κείμενο για να εξυψώσει το αίσθημα των Ελλήνων".
Αυτός ο… σέντερ φορ
Ο Νικόλας έπαιζε μπάλα και ήταν επιθετικός. Σέντερ φορ. Οταν λοιπόν ο “Μάνος Σέργιος” (το όνομα που δόθηκε στον χαρακτήρα, είναι το όνομα ενός από τους διαφημιστές) εμφανίστηκε για να παίξει μπάλα, μπήκε στο πετσί του ρόλου. Το χάρηκε. "Το χαίρονταν και τα παιδιά της Εθνικής. Περάσαμε καλά και έμεινε καλή εντύπωση. Μια επικοινωνία παραπάνω κράτησα με τον Τζαβέλλα. Με αυτόν επικοινωνήσαμε και στη διάρκεια του Μουντιάλ και έστελνα μηνύματα για καλή επιτυχία. Πόσες φορές έχεις τη δυνατότητα να είναι η Εθνική σε ένα Μουντιάλ και να μπορείς να στέλνεις μηνύματα σε κάποιον;”, λέει χαρακτηριστικά.
Εύκολα πάντως μπορεί να αναρωτηθεί ο οποιοσδήποτε το αν η μεγάλη προβολή που πήρε, τον τρόμαξε. “Δεν μπορώ να πω ότι τρόμαξα ή πανικοβλήθηκα. Πάντως, τώρα που έχουν καταλαγιάσει τα πράγματα και παίρνουν τις κανονικές διαστάσεις, μπορώ να πω ότι δεν περίμενα την τόση προβολή. Οταν βγαίνεις στο γυαλί και είσαι εκτεθειμένος, κάποια πράγματα παίρνουν κάποια τροπή που δεν το περιμένεις και στεναχωριέσαι”, λέει και εξηγείται: "Κάποιοι χρησιμοποιούσαν τον "Μάνο Σέργιο" για να κάνουν κριτική κατά του Μουντιάλ. Σε άλλες περιπτώσεις έβλεπα το πρόσωπό μου για να γίνεται κριτική για τα χαράτσια, για τα πάντα. Κι εγώ είμαι ιδεολογικά και φίλα προσκείμενος στις κριτικές, το άλλο όμως είναι προφανώς η δουλειά μου και πρέπει να το κάνω. Και δεν έχω να δώσω λόγο για αυτό”.
