Και τώρα προσευχηθείτε… για το βράδυ της Πέμπτης

Και τώρα προσευχηθείτε…  για το βράδυ της    Πέμπτης

 

 

INFO

Με… «συνταγή Στραματσιόνι» - λίγο πριν απολυθεί – «μάντρωσαν» την καραβοτσακισμένη ομάδα στο ξενοδοχείο από χθες το βράδυ, προκειμένου να… ηρεμήσει, να αλλάξει ψυχολογία και να παίξει τα ευρωπαϊκά της ρέστα.

 

Δεν ξέρω, αν και πότε κάποιοι που θεωρούνται άμεσα εμπλεκόμενοι και συνένοχοι για την τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ομάδα, θα αποφασίσουν να κάνουν επιτέλους την αυτοκριτική τους και να αναλάβουν το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί. Ο ΠΑΟΚ «σέρνεται» στην κυριολεξία αγωνιστικά και δείχνει παντελώς αδύναμος να αντιδράσει και να αντιμετωπίσει το «κακό» που τον έχει πιάσει από το λαιμό και απειλεί να τον αποτελειώσει. Ορατός ο κίνδυνος να απομακρυνθεί από τους στόχους της χρονιάς. Ήδη ο ένας από τους τρεις (το πρωτάθλημα) θεωρείται χαμένος, ο δεύτερος (ο ευρωπαϊκός) δεν εξαρτάται μόνον από αυτόν και μένει μόνος αλώβητος αυτή τη στιγμή ο τρίτος (το κύπελλο).

 

Το ανησυχητικό της υπόθεσης δεν είναι ότι οι άμεσα υπεύθυνοι δεν δείχνουν την παραμικρή διάθεση ανάληψης ευθυνών και μιας συγνώμης που οφείλουν στον κόσμο. Πιστεύουν προφανώς ότι με το να τις ξεφορτωθούν και να τις βάλουν στο δισάκι ενός «αποδιοπομπαίου τράγου» καθάρισαν την θέση τους. Άσχετα εάν μιλούσαν μέχρι προχθές το βράδυ για οργανωμένα εγκλήματα, συνομωσίες και πραξικοπήματα. Ένα πανέξυπνο εφεύρημα και αφήγημα δηλαδή, το οποίο όμως δεν περπάτησε για πολύ.

 

Σκόνταψε κι έφαγε τα μούτρα του πάνω στην εμφάνιση της ομάδας στο προχθεσινό παιχνίδι. Σε αυτό τον αγώνα ο διχασμένος και αποπροσανατολισμένος κόσμος του ΠΑΟΚ είχε την ευκαιρία, αλλά και την ψυχραιμία να διαπιστώσει ότι «μερικά πράγματα» τα οποία του σερβιρίστηκαν «επικοινωνιακά» και μεθοδευμένα κατά πως βόλευε συγκεκριμένους εμπλεκόμενους, ήταν εκτός πραγματικότητας.

 

Βλέποντας την ομάδα του το βράδυ της Κυριακής «προσγειώθηκε» στην αλήθεια και σε όσα αδιαμφισβήτητα ισχύουν για τον κατήφορο που έχει πάρει. Ο οργισμένος Παοκτσής ο οποίος είχε σκαρφαλώσει στα κάγκελα πολλές φορές στην τρέχουσα περίοδο, είδε μπροστά του δυστυχώς να επαναλαμβάνονται τα γνωστά αντιποδοσφαιρικά τερατουργήματα με εμμονές και ασυγχώρητες βαθμολογικές αιμορραγίες.

 

Είναι αλήθεια πως για μικρό χρονικό διάστημα είχε μείνει «κολλημένος» στα όσα… φοβερά και τρομερά «αποκάλυψε» ο κόουτς. Τα οποία βέβαια πριν αλέκτωρ λαλήσει τα ανασκεύασε και τα εξαφάνισε. Τον έλεγχο του ποδοσφαιρικού τμήματος τον έχουν ο κόουτς (Ίβιτς) και ο τεχνικός διευθυντής (Μίχελ). Οι δυο τους χέρι – χέρι αυτή τη στιγμή βάζοντας πλάτη ο ένας στον άλλο και αλληλοκαλυπτόμενοι, ο πρώτος για τα αλήστου μνήμης τραγικά του rotation και ο δεύτερος για τον ολότελα αποτυχημένο μεταγραφικό σχεδιασμό του καλοκαιριού, πιστεύουν ότι «καθάρισαν τη φωλιά τους». Βέβαια και οι δυο τους βαρύνονται επιπρόσθετα για τις αγωνιστικές «εξαφανίσεις» παικτών οι οποίοι θα μπορούσαν να δώσουν άμεσες και πλέον πειστικές λύσεις, όπως ο Βίτορ, ο Κάτσε, ο Τζιόλης, ο Χατζησαΐας, αλλά και ο Ζάιρο που «κάνει παππάδες» με τα Γιάννινα.

 

Όπως προαναφέραμε, η αλληλοκάλυψη λειτούργησε για πολύ λίγο και μέχρι ο ανίκανος Παπαπέτρου να σφυρίξει τη λήξη του αγώνα. Οι πάντες όμως είχαν την ευκαιρία να αντιληφθούν ποιοι έχουν τις μεγαλύτερες ευθύνες για το στραπάτσο. Όπως επίσης να πειστούν ότι δεν υπήρξαν συνομωσίες. Απλούστατα γιατί η ομάδα παρουσιάστηκε και με και χωρίς τους θεωρούμενους συνωμότες στο ίδιο χάλι  (πιθανότατα και χειρότερο). Οι εμμονές επαναλήφθηκαν και ο πεθαμένος αντίπαλος χωρίς ευκαιρία και με ένα κοροϊδίστικο γκολ πήρε ένα παιχνίδι, γιατί απέναντι του δεν είχε μια στοιχειωδώς σοβαρή ομάδα, αλλά ένα τουρλουμπούκι χωρίς προσανατολισμό και πυξίδα.

 

Κλείνοντας το σχόλιο, επαναλαμβάνουμε ότι μάταια περιμέναμε μια συγνώμη στον κόσμο από τους υπεύθυνους της αγωνιστικής εξαθλίωσης. Τώρα περιοριζόμαστε στο να ευχηθούμε ολόψυχα μαζί με τον κόσμο του ΠΑΟΚ, συγχρόνως και να προσευχηθούμε, ώστε να βάλει ο Θεός το χέρι του και η ταλαιπωρημένη ομάδα, το βράδυ της Πέμπτης να καταφέρει να αναζωπυρώσει τις προοπτικές και τις ελπίδες της, τόσο τις ευρωπαϊκές, όσο και τις εγχώριες. Το αν αξίζει τον κόπο να πάνε οι ΠΑΟΚτσήδες στο γήπεδο; Πιστεύω ότι θα το κάνουν γιατί αγαπούν την ομάδα τους.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα τελεταία νέα, απευθείας στο email σας