Και τώρα η ώρα της αλήθειας και η υποχρέωση που έχουν!
Αυλαία! Η ισοπαλία (0-0) στα Περιβόλια έριξε για τον ΠΑΟΚ τα γράμματα τέλους στην κανονική διάρκεια της περιόδου. Από τις χειρότερες και με διαφορά, αν σκεφθεί κανείς δύο πράγματα: τα εκατομμύρια που έριξε ο Ιβάν Σαββίδης και τις υψηλές προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί για μια χρονιά διαφορετική από τις άλλες. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Ίδια γεύση.
Ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να πάρει τους τρεις βαθμούς κόντρα στον Πλατανιά. Το γεγονός από μόνο του προδίδει αδυναμία. Το ποτήρι όμως μπορεί κανείς να το δει και μισογεμάτο. Τουλάχιστον δεν έχασε. Ακόμα και η δήλωση του Ιβιτς με τη λήξη στο συνδρομητικό κανάλι έμοιαζε με χρησμό. Υποστήριξε ότι στο παιχνίδι ο ΠΑΟΚ έχασε δύο βαθμούς αλλά αν το δει κανείς συνολικά κέρδισε έναν βαθμό!
Όλα αυτά ενόψει πλει οφ. Εκεί θα βρει μπροστά του ΑΕΚ, ΠΑΟ και Πανιώνιο (αν πάρει την Τετάρτη την αδειοδότηση, σε αντίθετη περίπτωση καιροφυλακτεί ο ΠΑΣ Γιάννινα). Εκεί θα παιχτούν όλα τα λεφτά! Γιατί κακά τα ψέμματα, στα Περιβόλια ο ΠΑΟΚ δεν είχε κίνητρο.
Έπαιξε για να σκορπίσει αισιοδοξία στο φινάλε. Το μυαλό και η προσοχή του ήταν και είναι στα παιχνίδια που έρχονται. Εκεί που θα παίξει τους κόπους όλης της χρονιάς. Όχι για να κερδίσει κάτι φέτος, αλλά για να βάλει τις βάσεις και να σηκώσει ψηλά τον πήχη την νέα περίοδο.
Η χρονιά που πέρασε ήταν εξαιρετική δύσκολη. Αν θα χαμογελάσουμε στο τέλος ή όχι , θα εξαρτηθεί από το μομέντουμ που θα βρεθεί η ομάδα. Στα θετικά η επανεμφάνιση του Παναγιώτη Γλύκου κάτω από τα δοκάρια.
Μετά από τέσσερις μήνες φώναξε παρών και ήταν από τους καλύτερους. Μαζί με τον Βελλίδη μπορούν να συνθέσουν ένα αξιόπιστο και σοβαρό δίδυμο. Μακάρι ο ΠΑΟΚ τη νέα περίοδο να μην ψάχνει πάλι για τερματοφύλακα.
Τώρα όμως αρχίζουν τα δύσκολα. Το ερώτημα είναι σε τι κατάσταση θα βρίσκονται οι παίκτες του ΠΑΟΚ που επιστρέφουν από τραυματισμούς. Ο Ροντρίγκεζ σιγά σιγά βρίσκει ρυθμό και είναι ότι καλύτερο διαθέτει σήμερα ο Ίβιτς. Ακόμα και η επιστροφή του Μπερμπάτοφ μπορεί να δώσει λύσεις.
Ο Βούλγαρος είναι τεράστια προσωπικότητα και χωρίς τον Τούντορ πάνω από το κεφάλι του θα είναι απελευθερωμένος. Αυτό που απομένει είναι η διαχείριση του Ίβιτς.
Από το υλικό που έχει στα χέρια του μέχρι τον αγωνιστικό προσανατολισμό, την ένταση της προπόνησης, τα διαστήματα ξεκούρασης. Ο χρόνος ξεκίνησε να κυλάει αντίστροφα!
