Καθρέφτης της ωμής αλήθειας η κατάντια της Εθνικής ομάδας
Δεν έχουν, λέει, διάθεση οι διεθνείς. Δεν αισθάνονται ότι υπάρχει κίνητρο για να προσφέρουν στην Εθνική ομάδα. Αστεία πράγματα. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν θέλουν. Είναι ότι δεν μπορούν.
Δεν μπορούν διότι, πολύ απλά, είναι περιορισμένες οι δυνατότητές τους και ανύπαρκτη η ποδοσφαιρική προσωπικότητά τους. Τέλειωσε η φουρνιά των “τυπάδων” (Ζαγοράκης, Καραγκούνης, Μπασινάς, Δέλλας, Χαριστέας, Νικοπολίδης και όχι μόνο) και επανήλθαμε στις γνωστές αδυναμίες σε επίπεδο Εθνικής ομάδας. Είναι πολύ δύσκολο να συνυπάρξουν πάλι ταυτόχρονα ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές που διαθέτουν και ισχυρή προσωπικότητα.
Δεν έχουμε, όμως, ούτε προπονητή. Δεν έχουμε Οτο Ρεχάγκελ. Ούτε καν Φερνάντο Σάντος. Από πού κι ως πού μπορούμε άραγε να δημιουργήσουμε πάλι τη θαυματουργό ομάδα του 2004 αλλά και επόμενων χρόνων που ακολούθησαν;
Η ΕΠΟ του Σαρρή και του Γκιρτζίκη τα έκανε μούσκεμα στην επιλογή των ομοσπονδιακών τεχνικών μετά την αποχώρηση του Σάντος. Οι διάδοχοι του Πορτογάλου βυθίστηκαν στο πέλαγος πριν προλάβουν να ξεμπαρκάρουν με το πλοίο της επιπολαιότητας που τους έφερε. Η επιλογή του Ρανιέρι και ύστερα του Μαρκαριάν δεν είχε καμία απολύτως λογική. Ούτε βέβαια και η ανάθεση καθηκόντων στον μαθητευόμενο μάγο Τσάνα.
Αλλά, κακά τα ψέματα. Μπορεί να βρεθεί πάλι ένας ικανός προπονητής αύριο - μεθαύριο. Το αμφίβολο είναι αν αυτός ο προπονητής κατορθώσει να συγκεντρώσει 20 παίκτες που να να είναι ικανοί να “αναστήσουν” την Εθνική ομάδα. Το χαμηλό επίπεδο του Πρωταθλήματος αποδεικνύει ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο πάσχει από ποιότητα. Η άθλια εικόνα της Ελλάδας στα προκριματικά αποτελεί καθρέφτη που δείχνει την ωμή αλήθεια για τα χαμηλά στάνταρ του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Κι αν σκεφτούμε ότι λιγοστοί είναι οι Ελληνες ποδοσφαιριστές που βρίσκουν χώρο για να διακριθούν, με δεδομένη τη μαζική παρουσία ξένων σε όλες τις ομάδες, τότε καταλαβαίνουμε ότι η ανάδειξη και η αξιολόγηση παικτών για την Εθνική αποτελεί γρίφο για δυνατούς λύτες.
Πάντως, επείγει η επιχείρηση μιας ολοκληρωτικής αναδιάρθρωσης. Η Ελλάδα δεν απέτυχε απλώς στα προκριματικά του Euro 2016, αλλά διασύρθηκε, σπάζοντας όλα τα αρνητικά ρεκόρ. Το να φτάσεις στο σημείο να τερματίσεις τελευταίος στον όμιλό σου, κάτω ακόμη και από τα Νησιά Φερόε, από τα οποία έχασες και εντός και εκτός έδρας, σημαίνει ότι έχεις ξύσει τον πάτο του βαρελιού και τον έχεις τρυπήσει κιόλας...
