«Κάψτε το μαγαζί του Τζαβέλλα»

Η επικαιρότητα μπορεί να σε οδηγήσει σε αγωνιστικά μονοπάτια. Θα μπορούσες για παράδειγμα να σχολιάσεις το Mea Culpa του Αγγελου για την περίπτωση Τζαβέλλα. Η για τα όσα (θα) πει ο Γαλανός σήμερα.

Ακόμη και το αγωνιστικό συμμάζεψα του Αρη έστω στο μικρόκοσμο της κατηγορίας που μοιραία οι παράγοντές του τον οδήγησαν να παίζει. Ακόμη και για τη σταθερότητα του Ηρακλή με όλα τα «ναι μεν, αλλά». Ωστόσο, η ροή των πληροφοριών περί του διεφθαρμένου ποδοσφαιρικού συστήματος που λυμαίνεται το χώρο σε βάζει πειρασμούς.

Η τελευταία πληροφορία που διαχέεται αναφέρει το περιεχόμενο τηλεφωνικής συνομιλίας (ναι από αυτά του υπερκοριού της ΕΥΠ). Σύμφωνα μ’ αυτό πρόσωπο φέρεται να λέει στο συνομιλητή του: «Κάψτε το καφέ του Τζαβέλλα»! Ηταν παραμονές του εμπρησμού στην καφετερία που διατηρεί ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ στο Βύρωνα. Στις 17 Απριλίου τα ξημερώματα το καφέ – μπαρ του Τζαβέλλα έγινα παρανάλωμα του πυρός. Ευτυχώς χωρίς θύματα.

Ο τύπος που «συνέλαβε» ο υπερκοριός της ΕΥΠ φαίνεται ότι αναλαμβάνει τις επικίνδυνες αποστολές. Είναι ο ίδιος που πηγαίνει έξω από τα γραφεία εφημερίδων προειδοποιώντας τους εκδότες να επιλέξουν με ποιόν θα είναι: «Η με εμάς, ή απέναντι». Γι αυτόν προφανώς δεν υπάρχει δημοσιογραφία. Υπάρχει εμείς και οι απέναντι. Όχι το δίκαιο, ούτε η αλήθεια. Αν είσαι στους «εμείς» τότε μπορεί να κομίσεις ενίοτε την στήριξη του αφεντικού. Εμπράγματη. Αν είσαι στους «απέναντι» τότε δεν είσαι σίγουρος για τίποτα. Στην καλύτερη θα τη γλιτώσεις με αμυχές, ή απειλές. Αν συνεχίσεις να είσαι απέναντι, τότε το μαγαζί σου κινδυνεύει να γίνει αποκαϊδια. Αν δεν έχεις μαγαζί, θα έχεις αυτοκίνητο… Οι «ποικιλίες» των απειλών, είναι πολλές. Οι εντολοδόχοι συγκεκριμένοι . Αλλά πλέον η κοινή γνώμη δεν είναι μαζί τους… Είναι απέναντι. Ο κλοιός όμως σφίγγει…

Το ζήτημα είναι ότι και ο διεθνής Τύπος φαίνεται ότι έχει μπει για τα καλά στο παιχνίδι. Ας μην ξεχνάμε ότι στη μακρά ιστορία της Ελλάδας, η σωτηρία ερχόταν πάντοτε από τους συμμάχους. Αρκεί να ξέρεις πώς, πότε και γιατί να τους επιστρατεύσεις. Κάποτε με όρους κι άλλοτε επειδή σε βοηθούν να φτάσεις σε ένα στόχο που μόνος σου αδυνατείς.