Καλύτερα στη Βεστφαλία, παρά στη Βοιωτία...
Αυτό ακριβώς που φοβόντουσαν οι περισσότεροι οπαδοί του ΠΑΟΚ συνέβη χθες στη Λιβαδειά. Η ομάδα τους επανήλθε εντός και έμεινε επί τα αυτά. Θυμήθηκε πάλι τον κακό εαυτό της, είχε πρόβλημα στην ανάπτυξη, δεν δημιούργησε ευκαιρίες, δε σκόραρε και πέταξε δύο ακόμη βαθμούς. Μπορεί να της ταιριάζει ένα ματς κόντρα σε ένα ευρωπαικό ποδοσφαιρικό μεγαθήριο, όπως η Ντόρτμουντ δεν βολεύεται, όμως, όταν πρόκειται να κερδίσει τους Παναιτωλικούς, τους Πανθρακικούς και τους Λεβαδειακούς...
Μετά το 1-0 στη Βεστφαλία, προπονητής και παίκτες δήλωσαν ότι πήραν τα πάνω τους, ότι απέκτησαν καλύτερη ψυχολογία και ότι τόνωσαν την αυτοπεποίθησή τους. Μακάρι, είπαμε, εμείς, να είναι το πρόβλημα του ΠΑΟΚ ψυχολογικό και να λύθηκε μ' αυτόν τον θρίαμβο. Δεν ήταν, όμως, ψυχολογικό και, όπως ακριβώς πιστεύαμε ότι θα συμβεί, αποδείχτηκε και χθες στη Βοιωτία, η οποία καθόλου δεν μοιάζει βέβαια με τη Βεστφαλία. Το πρόβλημα είναι καθαρά αγωνιστικό και δεν έχει βρει τη λύση του. Ο ΠΑΟΚ χάνει ή δεν κερδίζει επειδή δεν μπορεί να ξεπεράσει τις αγωνιστικές - και όχι τις ψυχολογικές - αδυναμίες του.
Ο,τι και να γράψουμε σήμερα θα είναι κουραστικό. Είμαστε υποχρεωμένοι να επισημαίνουμε τα ίδια και τα ίδια. Κατάντησε βαρετό και ανούσιο. Δύο μόνο πράγματα θα πω: Δυο – τρεις ατομικές ενέργειες του Μακ και άλλες τόσες του Ροντρίγκες ήταν όλος ο ΠΑΟΚ επιθετικά. Μία μόνο φορά πήγε η μπάλα στον Αθανασιάδη και τότε χάθηκε η μοναδική αξιόλογη ευκαιρία σε όλο το ματς. Μία μόνο φορά, επίσης, πήγε η μπάλα στον Μπερμπάτοφ και σκόραρε το γκολ που δεν “μέτρησε”. Δύο χαρισματικοί σκόρερ μένουν μονίμως ανενεργοί, επειδή δεν μπορεί να τους αξιοποιήσει η ομάδα. Εκτός αυτού, ο Τούντορ μπέρδεψε πάλι την ομάδα χθες. Τη γέμισε με χαφ. Τη “φόρτωσε” με βραδύτητα και εξουδετέρωσε παίκτες χρησιμοποιώντας τους σε λάθος θέσεις, όπως δυστυχώς το συνηθίζει. Προσθέστε και την ακατανόητη επιμονή του στον Τσίμιροτ και έχετε κάποιους από τους λόγους της δυσλειτουργίας του ΠΑΟΚ στον δημιουργικό τομέα.
Το μόνο ευχάριστο που μπορεί να κρατήσει κανείς είναι η σχετικά καλή εμφάνιση του Τσίμιροτ και της άμυνας, όπως και η σταθερότητα που έδειξε ο Ολσεν. Ο Μάντζιος αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά, ο ΠΑΟΚ δεν πιέστηκε και δεν κινδύνευσε ιδιαίτερα. Κάτι είναι κι αυτό. Γιατί όταν δεν μπορείς να κερδίσεις, πρέπει τουλάχιστον να μη χάνεις. Αν και το ζητούμενο, βέβαια, για τον ΠΑΟΚ δεν είναι να μη χάνει αλλά να κερδίζει.
Η φάση του αγώνα είναι, φυσικά, το ακυρωθέν γκολ του Μπερμπάτοφ. Ο διαιτητής καταλογίζει αμέσως φάουλ. Ο βοηθός του το υποδεικνύει την ίδια στιγμή και δεν κινείται από τη θέση του. Ο Μπερμπάτοφ καταλαβαίνει ότι το γκολ δεν “μετράει” και δεν αντιδρά καθόλου, συνηγορώντας ουσιαστικά υπέρ της απόφασης των δύο ρέφερι. Υπ' αυτές τις συνθήκες ήταν αδύνατο να την πάρουν πίσω. Και, εδώ που τα λέμε, δίκιο είχαν. Η διαφορά στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι ότι αυτό το δίκιο δεν τηρείται πάντοτε και απέναντι σε όλες τις ομάδες.
Εάν αυτό το ίδιο γκολ το πετύχει ο Ολυμπιακός και, μάλιστα στο 90', όταν το σκορ είναι 0-0, δεν θα βρεθεί ούτε ένας διαιτητής και ούτε ένας βοηθός για το ακυρώσουν. Από την άλλη, τέτοια γκολ “μετράνε” ουκ ολίγα σε Πρωταθλήματα όπως το αγγλικό ή το γερμανικό, όπου οι διεκδικήσεις είναι δυνατές και οι διαιτητές δεν σφυρίζουν συνεχώς και με το παραμικρό. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι στην Ελλάδα συνηθίσαμε να αποδεχόμαστε τέτοιες φάσεις ως φάουλ, μάταια νομίζω περιμένουμε ότι τα φάουλ αυτού του είδους θα καταλογίζονται υπέρ όλων και σε βάρος όλων ανεξαίρετα.
Αν αυτό το γκολ το δεχόταν ο ΠΑΟΚ και “μετρούσε”, σήμερα θα μιλούσαμε για “σφαγή”. Σύμφωνοι, αλλά όταν βλέπεις σε κάθε αγώνα να ευνοείται προκλητικά ο Ολυμπιακός και, μάλιστα, χωρίς να το χρειάζεται για να πάρει το Πρωτάθλημα, τότε δικαιολογημένα απαιτείς, ως φίλαθλος οποιασδήποτε άλλης ομάδας, να έχεις και εσύ ευνοική μεταχείριση όταν τη χρειάζεσαι...
Προς Θεού, όμως. Το θέμα δεν είναι ο Αρετόπουλος. Το θέμα είναι ο κακός για μία ακόμη φορά ΠΑΟΚ, που έχασε την ευκαιρία να πλησιάσει στους δύο βαθμούς την ΑΕΚ. Το πρόβλημα είναι ο ίδιος ο ΠΑΟΚ, ο οποίος επιτρέπει σε ΑΕΚ, Παναθηναικό και Πανιώνιο, να βρίσκονται πιο ψηλά στη βαθμολογία...
