Υπομονή υπό όρους δεν γίνεται
Ούτε η προσπάθεια να παίξει με σκοπιμότητα ένα ματς, απέδωσε για τον ΠΑΟΚ. Η ήττα από την Κράσνονταρ, ήταν, στην ουσία, ένα αποτέλεσμα το οποίο, κατά πάσα πιθανότητα, εξαφάνισε τις πιθανότητές του να συνεχίσει στο EuropaLeague.
Ωστόσο, έτσι όπως προχωράει ο ΠΑΟΚ, έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα για την ομάδα του Τούντορ, το ζητούμενο δεν είναι αν θα προχωρήσει στην Ευρώπη ή όχι, αν θα έχει άλλα αρνητικά αποτελέσματα στο ελληνικό πρωτάθλημα, ή όχι, αλλά, μέχρι ποιο σημείο είναι αποφασισμένοι να κάνουν υπομονή, όσοι βάζουν τα όρια στην ομάδα.
Και το ερώτημα δεν τίθεται για να αναδείξει την αναγκαιότητα να σκεφτούν στον ΠΑΟΚ την πιθανότητα αντικατάστασης του Τούντορ. Τίθεται για να αναδείξει την δυσκολία που έχουν οι ελληνικές ομάδες να αποδείξουν έμπρακτα ότι κάνουν υπομονή, όταν κατρακυλάνε στη βαθμολογία και δεν έρχονται νίκες οι οποίες θα ενισχύσουν την υλοποίηση ενός πρότζεκτ.
Στον ΠΑΟΚ, λοιπόν, καλούνται να αποφασίσουν αν πιστεύουν σε αυτό που χτίζεται κι αν θα συνεχίσουν να το στηρίζουν, ακόμη κι αν η ομάδα τους βρεθεί στην 9η, στην 10η ή και στην 11η θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος.
Διότι υπομονή… υπό όρους, δεν γίνεται. Όταν λες ότι κάνεις υπομονή, σημαίνει ότι θα περιμένεις μέχρι το τέλος της σεζόν, χωρίς να επηρεάζεσαι από την θέση στην οποία βρίσκεται η ομάδα. Οσο χαμηλά κι αν είναι αυτή η θέση.
Δεν μπορείς να λες, αφενός, ότι «στηρίζω το πλάνο Αρνεσεν-Τούντορ» και αφετέρου «όχι και να βρεθούμε εκτός τριάδας»
Όμως, όπως καλά γνωρίζουν όσοι παρακολουθούν πώς λειτουργεί ο ΠΑΟΚ, πρόκειται για μια ομάδα η οποία τόσο αυτοί που την διοικούν όσο και αυτοί που βρίσκονται στο στενό περιβάλλον της, πρωταγωνιστούν πολλές φορές στη δημιουργία οξύμωρων σχημάτων τα οποία την οδηγούν σε αδιέξοδα.
Δείτε, για παράδειγμα, αυτό που συμβαίνει τους τελευταίους μήνες. Από τη μία πλευρά, ακούς τους περισσότερους να μιλάνε με καλά λόγια για τον Τούντορ, να τον θεωρούν ως ένα προπονητή ο οποίος μπορεί να συνδέσει την παρουσία του με τις προοπτικές του ΠΑΟΚ και από την άλλη πλευρά, οι ίδιοι άνθρωποι αμφισβητούν τις επιλογές του Κροάτη, του ασκούν κριτική για τους παίκτες στους οποίους επιμένει, για την εμμονή του σε ένα σύστημα το οποίο κάνει ζημιά πολλές φορές στον ΠΑΟΚ.
Υπό αυτές τις συνθήκες, με αυτή την πίεση πάνω από το κεφάλι του, κανείς δεν μπορεί να αποδώσει. Το πιθανότερο είναι, αν μαθαίνει ένας προπονητής λεπτομέρειες για το τι συζητιέται, να πέσει στην παγίδα της αναθεώρησης κάποιων πραγμάτων χωρίς να τα πιστεύει πραγματικά, μόνο και μόνο επειδή θα αρχίσει να σκέφτεται μήπως έχουν δίκιο αυτοί που τον αμφισβητούν.
Όπως, σε κάποιο βαθμό, συνέβη με τον Τούντορ στο παιχνίδι με την Κράσνονταρ προχθές, όπου λειτούργησε διαφορετικά απ’ ό,τι μας είχε συνηθίσει, κι όχι μόνο δεν κέρδισε τίποτε, αλλά μάλλον τα έκανε και χειρότερα τα πράγματα.
