Υπερηφάνεια για τον Κράμερ
Το έλεγε ο Ευάγγελος Ιωαννίδης, χαριτολογώντας την δεκαετία του ’80, τα διαστήματα που ήταν πρόεδρος της ΠΑΕ Αρης κομπάζοντας για τις επιλογές προπονητών. «Εάν ο Πρωταθλητής έβγαινε με κριτήριο την αξία του προπονητή ο Αρης θα είναι μονίμως στην πρώτη θέση».
Η ατάκα του κ. Ιωαννίδη που έκρυβε και σαρκασμό δεν απείχε και πολύ από την πραγματικότητα καθώς στον πάγκο του Αρη ιστορικά, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, κάθισαν σημαντικές προπονητικές μορφές.
Τον Γερμανό Ντίτμαρ Κράμερ που απεβίωσε χθες σε ηλικία 90 χρόνων δεν τον προσέλαβε ο Ευάγγελος Ιωαννίδης. Απλώς συνεργάστηκε μαζί του στα μισά της αγωνιστικής περιόδου όταν και διαδέχτηκε στην προεδρία τον κ. Χρήστο Κάλεν. Τον παράγοντα του Αρη που ο αστικός μύθος λέει ότι χάλασε στα μέσα της δεκαετίας του ’70, από το κομπόδεμα του, χρυσές λίρες προκειμένου να συνεισφέρει στην μεταγραφή του Ντίνου Κούη από τον Αγροτικό Αστέρα στους κίτρινους.
Ο κ. Κάλεν λοιπόν, που είχε επιχειρηματική δράση στην Γερμανία κατάφερε να πείσει τον Ντίτμαρ Κράμερ, τον προπονητή που οδήγησε την Μπάγερν στην κατάκτηση των Κυπέλλων Πρωταθλητριών 1975 και 1976 και ένα Διηπειρωτικό, να έρθει να δουλέψει στον Αρη της Θεσσαλονίκης!
Ο φιλέλληνας Γερμανός που αναζητούσε εργασιακή έδρα σε μία χώρα η οποία θα πρόσφερε ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες για την σύζυγο του η οποία έπασχε από μυοσκελετικά προβλήματα δέχτηκε την πρόταση του ταλαντούχου στις διαπραγματεύσεις κ. Κάλεν.
Ο Κράμερ τις πρώτες ημέρες που δούλεψε στον Αρη έπαθε ένα επαγγελματικό σοκ. Ο προπονητής που είχε εικόνες από την ποδοσφαιρικά οργανωμένη Γερμανία, βρέθηκε στην Ελλάδα όπου οι ομάδες έκαναν τα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα. Οι υποδομές απουσίαζαν και οι οργανωτικές δομές ήταν ανύπαρκτες. Η πρώτη του σκέψη ήταν να τα μαζέψει και να φύγει από την Ελλάδα τρέχοντας. Το κράτησε το γεγονός ότι είχε πάρει προκαταβολικά όλα τα χρήματα του συμβολαίου του.
Οσοι συνεργάστηκαν μαζί του είχαν να λένε για τις ποδοσφαιρικές του γνώσεις, την κουλτούρα του γύρω από το ποδόσφαιρο και την ηγετική του φυσιογνωμία. Ο Κράμερ ήταν μία σπάνια μορφή του ποδοσφαίρου και γι’ αυτό συνέχισε να εργάζεται ως καθηγητής της FIFA για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου μέχρι τα βαθιά γεράματα.
«Θα έπρεπε να παίρνω τα ίδια χρήματα και να προπονώ τα τμήματα υποδομών του Αρη» μου είχε εκμυστηρευτεί σε μία κουβέντα μαζί του. Κι όταν του ζήτησα να μου εξηγήσει την άποψη του συμπλήρωσε: «Σε ποδοσφαιριστές που είναι 25 και 30 χρόνων και δεν έχουν τεχνική κατάρτιση δεν έχω να προσφέρω τίποτε» μου απάντησε.
Εφυγε από τον Αρη ο οποίος εκείνη την χρονιά τερμάτισε 5ος στον βαθμολογικό πίνακα για να πάει πίσω στην Γερμανία και να «χτίσει» την Λεβερκούζεν που αγωνίζονταν στην Β’ Εθνική εκείνη την χρονιά. Είχε βάλει το προσωπικό του στοίχημα και το κέρδισε.
