Είπε κι ελάλησε ο Ιβάν Σαββίδης…
Μέχρι εδώ και μη παρέκει. Δεν το είπε έτσι. Το εννόησε όμως, έτσι .Για να δούμε βέβαια, εάν κι εφ’ όσον πράξει κι ανάλογα. Προς όφελος και του ΠΑΟΚ (του ενιαίου ΠΑΟΚ επειδή κι αυτού είναι ευεργέτης ο «τσάρος» της Τούμπας) αλλά και δικού του βεβαίως, βεβαίως…
Η αναφορά του Ιβάν Σαββίδη – την οποία αποκάλυψε η «Μ» - περί των 44.000.000 ευρώ και της μη ομάδας (sic) είναι η πρώτη στα πεπραγμένα του στην Τούμπα. Είναι κι η πρώτη προσέγγιση αυτοκριτικής. Τα 44.000.000 ευρώ στα αγωνιστικά του ΠΑΟΚ συγκριτικά με τα έσοδα της ΠΑΕ είναι μυθικό ποσό για τα ελληνικά δεδομένα κι ουχί μόνον.
Και στον Ολυμπιακό έρρευσε πακτωλός χρήματος αλλά… Τα έσοδα του από το Τσάμπιονς Λιγκ δεν καθιστούν ανάλογη με του Ιβάν Σαββίδη στον ΠΑΟΚ, την επένδυση Σωκράτη Κόκκαλη και Βαγγέλη Μαρινάκη στον Ολυμπιακό! Είναι κατά πολύ μεγαλύτερη προσθέτοντας κι άλλα 20.000.000. Μόνον για τα χρέη έδωσε «μπραφ» 12.000.000 ευρώ…
Εκφράζοντας τη δυσαρέσκεια του ο Ιβάν Σαββίδης χρησιμοποίησε – το τονίζουμε - πρώτο πληθυντικό. Δηλαδή, δεν εξαίρεσε τον εαυτόν του. Φάνηκε πάντως, να έθεσε όλους κι όταν λέμε όλους εννοούμε όλους… Ακόμη και τον εαυτόν του… Ενώπιους ενωπίοις! Άφησε και πάλι, υπονοούμενα για την τεχνική ηγεσία (Φρανκ Άρνεσεν κι Ιγκόρ Τούντορ) με αναφορά αυτή τη φορά στους συνεχείς, τους … ανελέητους τραυματισμούς. Την προηγούμενη η αναφορά του Ιβάν Σαββίδη αφορούσε την κακή απόδοση. Απορρίπτοντας παράλληλα την επίκληση της κόπωσης από τους υπεύθυνους κι υπόλογους για την κάκιστη πορεία του ΠΑΟΚ.
Κατά πως φαίνεται τελικά, ο κόμπος έφτασε στο κτένι του «τσάρου» της Τούμπας…
Ελάτε όμως, που μόνον αυτός μπορεί να το λύσει. Κι ότι δε λύεται κόπτεται. Η ξακουστή ρήση του Μεγάλου Αλεξάνδρου όταν έφθασε στο Γόρδιο (ανατολικά του Σαγγάριου ποταμού). Και βρέθηκε μπροστά στον περίφημο Δεσμό. Ο ζυγός ενός βασιλικού άρματος ήταν δεμένος με φλοιό κρανιάς. Ήταν δε, τόσο περίπλοκος, ώστε δεν φαινόταν μήτε αρχή, μήτε τέλος του. Ο μύθος έλεγε πως όποιος έλυνε τον Γόρδιο Δεσμό, θα κυριαρχούσε στην Ασία. Αυτά για την ιστορία…
Α, παρεμπιπτόντως από τότε (Μάρτιος 333 πχ) η περιοχή ξαναέγινε ελληνική τον Αύγουστο του 1921. Κατά την προέλαση του Στρατού μας επί εποχής εθνικής ευτυχίας, πριν την εθνική δυστυχία έναν χρόνο αργότερα. Τέλος πάντων.
Ένα δεσμό λοιπόν, καλείται, να λύσει ο Ιβάν Σαββίδης. Ή να κόψει! Και χρόνο πολύ δεν έχει. Η αγωνιστική κατάσταση του ΠΑΟΚ είναι μάλλον, απελπιστική. Και δεν αντιστρέφεται μήτε από τον Γιώργο Κούδα. Μήτε από τον Νίκο Βεζυρτζή αλλά… Αυτοί τουλάχιστον – εάν κι εφ’ όσον τους αφήσουν όλοι οι άλλοι – έχουν να βάλουν ψυχή (πέρα από γνώση κι εμπειρία) για την αντιστροφή της. Ο νοών νοείτω!
Σημασία πάντως, έχει ο Ιβάν Σαββίδης είπαν κι ελάλησε. Καιρός ήταν…
ΥΓ 1 : Σε «όλους τους άλλους» σχετικά με Γιώργο Κούδα και Νίκο Βεζυρτζή φυσικά, και δεν ανήκει η Μαρία Γκοντσαρόβα.
ΥΓ 2 : Ο Ιβάν Σαββίδης φανταζόμαστε, δεν αγνοεί (ή αγνοεί;) τις πιθανές… τριβές ανάμεσα στους επαγγελματίες και στους αισθηματίες της ΠΑΕ!
