Είναι κρίμα, στηρίξτε τους μην τους αφήνετε μόνους

Το τελευταίο διάστημα οι εξαιρετικές προοπτικές που έβλεπε κανείς να συνοδεύουν μερικές (μάλλον τις περισσότερες) από τις εμφανίσεις της ομάδας, τόσο στις εγχώριες, όσο και στις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις, «θόλωναν» από διαρροές – επίσημες και ανεπίσημες – ανησυχητικών μηνυμάτων που οδηγούσαν μονόδρομα σε ένα διαφαινόμενο οικονομικό αδιέξοδο.

Διαρροές που δεν τις έπαιρνε σοβαρά υπόψη του ο κόσμος γιατί για αυτόν πάντοτε υπήρχε η ελπίδα της επέμβασης της τελευταίας στιγμής, που θα επανέφερε το τμήμα στην ηρεμία και την αγωνιστική του κανονικότητα. Η ελπίδα βέβαια «της επέμβασης της τελευταίας στιγμής», ιδιαίτερα στον ΠΑΟΚ, με την παρουσία του γενναιόδωρου μεγαλομετόχου της ΠΑΕ, έχει όπως είναι επόμενο τη δική της ξεχωριστή βεβαιότητα, από τη στιγμή μάλιστα που ο Ιβάν πάντοτε βοηθούσε στα δύσκολα την ΚΑΕ.

Άλλωστε είχε αναλάβει και την υποχρέωση σε μόνιμη βάση της τακτοποίησης λειτουργικών της αναγκών, από τότε που είχε διευκρινίσει ότι δεν ήταν μέσα στα σχέδια του να ασχοληθεί με το μπάσκετ. Τώρα το πώς «διαμορφώθηκε» η κατάσταση και όλα οδηγήθηκαν με πολύ γρήγορους ρυθμούς σε ένα εξαιρετικά επικίνδυνο αδιέξοδο, αλλά και για το ποιος έχει την ευθύνη γι αυτή τη δυσάρεστη εξέλιξη, είναι ένα ερώτημα που χρειάζεται απάντηση, αλλά αυτή τη στιγμή δεν είναι της ώρας, αλλά ούτε και το ζητούμενο. Γιατί εκείνο που επείγει, είναι να βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η υποβόσκουσα μεγάλη κρίση και αναταραχή, να αποφευχθούν σημαντικές απώλειες όπως επί παραδείγματι οι αποχωρήσεις βασικών παικτών και να «επιστρέψει» το τμήμα στην ηρεμία μαζί με όλες τις ενθαρρυντικές προοπτικές που έχουν διαφανεί από τη μέχρι σήμερα αξιόλογη πορεία της ομάδας.

Γιατί είναι αλήθεια πως αν εξαιρέσει κανείς το εκτός συναγωνισμού «δίπολο» της κορυφής, η ομάδα που παρουσιάζεται πιο ελκυστική, πιο ποιοτική και με τις καλύτερες δυνατές προοπτικές είναι ο ΠΑΟΚ. Θα είναι ως εκ τούτου ένα σοβαρό – προφανώς και ασυγχώρητο – λάθος «η οικογένεια ΠΑΟΚ» ή «ο όλος οργανισμός ΠΑΟΚ» αν θέλετε, να γυρίσει την πλάτη σε ότι συμβαίνει και σε αυτό που μπορεί τελικά να καταλήξει σε μια πραγματική τραγωδία. Να μην υπάρξει δηλαδή αντίδραση άμεση και δυναμική για να αποτραπεί ένα ισχυρό πλήγμα τόσο στο γόητρο του συλλόγου, όσο και στην πορεία του τμήματος. Ενός τμήματος που κράτησε όρθιο το ΠΑΟΚτσήδικο φρόνημα με τεράστιες ευρωπαϊκές και εγχώριες διακρίσεις στα πέτρινα χρόνια του ποδοσφαίρου.

Το τι μπορούν να κάνουν λοιπόν σήμερα όλοι οι ασπρόμαυροι φορείς; Να κλείσουν ένα ραντεβού με τον Ιβάν και με επικεφαλής τον Γιώργο Σαββίδη που γνωρίζει και νιώθει περισσότερο από πολλούς άλλους τον οπαδικό καημό, να ζητήσουν τη βοήθεια του και μια παρέμβαση, ώστε να βρεθεί μια λύση, έστω και προσωρινή, μέχρι να δημιουργηθεί μια σοβαρή διάδοχη διοικητική κατάσταση. Να μείνει η ομάδα με ακέραιο το ρόστερ της, το ίδιο και τις προοπτικές που υπάρχουν (οι οποίες είναι πολύ ενθαρρυντικές) μέχρι τη λήξη της περιόδου.

Μια τελευταία… επέμβαση (μάλλον παρέμβαση) από εκείνον που είναι σε θέση να κόψει τον «γόρδιο δεσμό» και να κρατήσει όρθιο, το ασπρόμαυρο… «μπασκετάκι», που δυστυχώς πολλές φορές έχει μείνει αβοήθητο και ανυπεράσπιστο και από τον κόσμο του, αλλά και από τις έξωθεν κακόβουλες, επιθετικές σε βάρος του ενέργειες.

*Από την έντυπη έκδοση της Metrosport (4/1)