Είναι αργά για δάκρυα

Τα λόγια είναι περιττά και δεν μπορούν να περιγράψουν τα συναισθήματα που μπορεί να βιώσει ο φίλος του ΠΑΟΚ μετά από μια τέτοια μαύρη βραδιά. Το σίγουρο είναι ότι μέσα στον οργανισμό του Δικεφάλου είναι αργά για δάκρυα. Ο ΠΑΟΚ πλήρωσε όλα όσα δεν έκανε αλλά και όλα όσα έκανε από την αρχή της προετοιμασίας. Φυσικά και για όλα δε φταίει ο Στανόγεβιτς και το ξεκαθαρίζουμε αυτό.

Αλλά το μεγαλύτερο μερίδιο το φέρει αυτός και εκείνος που τον έφερε στην ομάδα και εκείνος που δέχθηκε να έρθει στην ομάδα. Ο Λουτσέσκου τον αντικατέστησε, τόνισε ότι δε θέλει πίστωση χρόνου και επομένως ο καθένας έχει το δικαίωμα να τον κρίνει. Και χθες ήταν σε κακή μέρα και ο Ρουμάνος με τον τρόπο που διαχειρίστηκε το παιχνίδι και σε ότι αφορά τον τρόπο που αγωνίστηκε η ομάδα αλλά και κατά τη διάρκεια του αγώνα με τις επιλογές του. Ο ΠΑΟΚ μέχρι το 70’ και ενώ είχε κινδυνέψει με γκολ, κρατούσε το μηδέν και την πρόκριση.

Σε έξι λεπτά χάθηκαν τα πάντα και θα προσπεράσω τον τρόπο με τον οποίο δέχθηκε το γκολ. Ηρθε το δεύτερο και μόνο στις καθυστερήσεις είδαμε αντίδραση. Από μια ομάδα με πολλαπλάσιο μπάτζετ, με πιο έμπειρους παίκτες. Και όμως αποκλείστηκε. Μια βραδιά ντροπής για τον ΠΑΟΚ. Και σίγουρα και πέντε παίκτες να έρθουν της κλάσης του Ελ Καντουρί, κανείς οπαδός δεν θα πανηγυρίσει. Γιατί η διοίκηση έχασε χρόνο πολύτιμο και σε αυτό  τον τομέα. Δεν μπορεις να ανακοινώνεις τον Καντουρί στα μισά του δευτέρου μέρους ενός αγώνα.

Για να πανηγυρίσει ο κόσμος; Που λίγα λεπτά αργότερα ήταν έτοιμος να… πέσει  στα ηρεμιστικά; Όπως και να το κάνουμε αυτός ο αποκλεισμός δεν σβήνεται εύκολα. Και δεν ξεχνιέται. Ο ΠΑΟΚ για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι έχει μόνο χρήματα. Τίποτε άλλο. Απολύτως τίποτε. Και το πλήρωσε χθες ακριβά. Και είναι αργά για δάκρυα…