Ήμαρτον δηλαδή με αυτή την ατυχία!
Ο ΠΑΟΚ έχασε την πρόκριση. Στις απώλειες του μετρήστε κι αγωνιστικές κι οικονομικές και ψυχολογικές.
Ο ΠΑΟΚ όμως, κέρδισε τον κόσμο του. Στα κέρδη του μετρήστε κι αγωνιστικά κι οικονομικά και ψυχολογικά.
Με λίγα λόγια; Η ζωή συνεχίζεται. Φυσικά και θα ήταν ιδανική η συνέχεια εάν κι εφ’ όσον κέρδισε και την πρόκριση. Δεν είναι. Δεν είναι κι επειδή ο ΠΑΟΚ στάθηκε κι αδύναμος να κάνει γκολ κλασσικές ευκαιρίες. Κι επειδή ήταν άτυχος (με το δοκάρι του Μυστακίδη στο 76ο). Κι επειδή τον έσφαξε με το βαμβάκι ο διαιτητής. Σε μία – δυο φάσεις έγινε η σφαγή. Σε μία από αυτές άλλαξε η ροή το αγώνα…
To πέναλτι – με το άγγιγμα του «πορτοφολά» , το οποίο εξέλαβε ως… ανατροπή ο απαράδεκτος Τέιλορ – στο 44ο χάλασε τον ΠΑΟΚ. Αν και τα ήθελε και τα έπαθε. Τούτο επειδή ναι μεν, ο Άγγλος «ρεφ» σαφώς τον αδίκησε αλλά τον αδίκησε σαφέστερα ο ίδιος ο εαυτός. Με το ρεσιτάλ δημιουργίας ευκαιριών κέρδισε τις εντυπώσεις ο ΠΑΟΚ. Με το ρεσιτάλ απώλειας τους χάσε την ουσία. Το γκολ. Και στο ποδόσφαιρο το γκολ μετρά για τη νίκη. Δε μετρούν στα …σημεία!
Έτσι με τη λήξη του Α΄ ημιχρόνου ο Άγιαξ πήρε το πλεονέκτημα, το οποίο είχε ο ΠΑΟΚ από την έναρξη του. Με το γκολ του «Φαντομά» (ούτε που κατάλαβαν στον Άγιαξ από πού τους ήρθε το γκολ του ΠΑΟΚ) Στέφανου Αθανασιάδη. Ο διεθνής φορ έδειξε απίστευτη οξύτητα πνεύματος σκόρερ στο 4ο λεπτό. Δεν έδειξε αντίστοιχη στο 23ο και στο 25ο … Κρατώντας τον Άγιαξ ζωντανό! Όπως έπραξε κι ο Σάκχοφ στο 32ο ο οποίος άφησε ανοικτή την πρόκριση.
Στο Β΄ ημίχρονο ο ΠΑΟΚ ήταν χειρότερος από το Α΄. Ξέρετε γιατί; Επειδή λύγισε η ψυχολογία του. Τούτο δε, εξ αιτίας του πλεονεκτήματος πλέον, του Άγιαξ στα γκολ. Έτσι ή αλλιώς η ολλανδική ομάδα δεν ήταν καλύτερη από την ελληνική. Ήταν τυχερότερη. Μία ευκαιρία για τους γηπεδούχους, έγινε… Δοκάρι. Μία ευκαιρία για τους φιλοξενούμενους έγινε …Γκολ! Ήμαρτον, δηλαδή!
Άτυχος λοιπόν, αδύναμος κι αδικημένος (περισσότερο από τον ίδιον τον εαυτό) ο ΠΑΟΚ έχασε την ευκαιρία να αλλάξει επίπεδο. Έδειξε πάντως, πως είναι θέμα χρόνου να το κάνει…
