Ο Ιγκόρ, ο Βλάνταν, οι παίκτες τους  κι ο ΠΑΟΚ…

Με όλο τον σεβασμό στους παίκτες του ΠΑΟΚ – επειδή είναι παίκτες του ΠΑΟΚ, κατά κανόνα – απορούμε κι εξιστάμεθα.  Και καταθέτουμε σήμερα την απορία μας. Σήμερα που όλα καλά κι όλα ωραία είναι στην Τούμπα.

Όσο ήταν στο τιμόνι της ομάδας ο Ιγκόρ Τούντορ (του βγάζουμε το καπέλο για τα συγχαρητήρια ακόμη και στον Βλάνταν Ίβιτς) και πήγαινε την ομάδα από σκόπελο (όχι στην πανέμορφη πριγκίπισσα των Σποράδων βεβαίως, βεβαίως), σε σκόπελο… Έπιναν νερό στο όνομα του. Έκαναν επίδειξη ομοψυχίας. Τον στήριζαν με νύχια και με δόντια. Δια λόγων και δια έργων. Κι ας πήγανε η ομάδα για φούντο. Όπως και πήγε, τελικά αλλά – ώ του θαύματος της αναγέννησης της -  δεν βυθίστηκε. Επέπλευσε.

Όταν άλλαξε ο τιμονιέρης κι ανέλαβε – με μπόλικη δυσπιστία κι επιφύλαξη ΟΛΩΝ – ο Βλάνταν Ίβιτς… Άλλαξαν κι οι παίκτες. Αγωνιστικά και ψυχολογικά. Φάνηκε εξάλλου κι από την αναρρίχηση του ΠΑΟΚ στην επιφάνεια της γης (διαφωνούμε κάθετα με όσους του ΠΑΟΚ ήδη πετούν στον ουρανό) ξεκινώντας από τα έγκατα της. Άλλαξαν όμως, και …τροπάριο. Να είναι μνείες στον Σέρβο για το σύστημα. Να εύσημα για την ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια. Να τιμές για την διαχείριση της κατάστασης. Να υποκλίσεις για την διαχείριση της κρίσης

Είναι ή δεν είναι αυτό οξύμωρον σχήμα; Εσείς,  φίλες και φίλοι της «Μ», τι λέτε;

Εμείς δε θεωρούμε απλά, πως αυτοί οι παίκτες του ΠΑΟΚ – όπως κι όλοι οι παίκτες στον κόσμο – είναι και με τον αστυφύλακα, είναι και με τον χωροφύλακα. Κατά κανόνα. Εξαίρεση; Όταν βγαίνουν στην… παρανομία επειδή ο προπονητής τους, τούς έχει στην «απ’ έξω». Και τον πυροβολούν κατά βούληση.

Δηλαδή, δεν θεωρούμε πως αυτοί οι παίκτες του ΠΑΟΚ μόλις άλλαξε η … κυβέρνηση, έγιναν ψηφοφόροι της. Αυτό συμβαίνει μόνον στις βουλευτικές εκλογές. Τότε η κωλοτούμπα πάει σύννεφο. Συμβαίνει και στο ποδόσφαιρο; Στην πολιτική μόνον δια λόγων. Στον ποδόσφαιρο και δια έργων!

Θεωρούμε όμως – επειδή είναι άτιμη φάρα, που λέει ο λόγος, οι παίκτες – πως επειδή κατ’ αρχήν γνώριζαν τον Βλάνταν Ίβιτς τον καλοδέχθηκαν. Στη συνέχεια; Τον στήριξαν επειδή πλέον, είχαν βγει στο ξέφωτο. Ήτα μονόδρομος η στήριξη του. Δεν κρυβόταν πια στο δάσος με τα τραγικά λάθη του Ιγκόρ Τούντορ. Φανερώθηκαν.Με άλλα λόγια; Έπαιξαν για την… υμετέραν σωτηρίαν! Κι όταν όλα πήγαν κατ’ ευχήν ανέβασαν τον Σέρβο στον ουρανό. Κατέβασαν συνάμα (έτσι πάνε αυτά καθώς δεν υπάρχει πολυθρόνα για δύο) στα έγκατα της γης τον Κροάτη.

Με λίγα λόγια; Ήταν, είναι και θα είναι στα πόδια των παικτών η επιτυχία κι η αποτυχία μιας ομάδας. Κι εδώ φαίνεται ο προπονητής. Επιτυγχάνει ή αποτυγχάνει ανάλογα με την διαχείριση τους.

Έτσι ή αλλιώς πάντως,  με την απορία θα μείνουμε. Ο Θεός κι η ψυχή τους (χάρη σε αυτή – βλέπετε - κι έσωσαν την παρτίδα κι έβγαλαν κέρδος) ξέρουν πως αισθάνονταν και πως αισθάνονται.

Και που είστε; Είπαμε για την «άτιμη φάρα» των παικτών γενικά. Ναι, δίχως τούτο να σημαίνει πως δεν είναι τέτοια κι η δική μας η φάρα κι η φάρα των προπονητών κι η φάρα των παραγόντων κλπ. Άβυσσος η ψυχή όλων μας. Απλά σήμερα με τη φάρα των παικτών ασχολούμαστε.

Εξάλλου ουδείς … άσφαλτος! Κατά πως είπε η Lady Άντζελα. Κι ο «μετρ» της ελληνικής γλώσσας, ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης όχι μόνον δεν το απέρριψε αλλά το αποδέχθηκε κιόλας. Γηράσκουμε αεί διδασκόμενοι, τελικά.