Η σιωπή της ενοχής στην υπόθεση Ολαϊτάν
Ο Ολυμπιακός έχει αποκτήσει κάποιους παίκτες που ήθελε και ο ΠΑΟΚ. Παίκτης που είχαν στοιχεία και αν θα δουλεύονταν σωστά ίσως αποκτούσαν υπεραξία.
Ο ΠΑΟΚ είχε φτάσει πολύ κοντά στην απόκτηση του Μάικλ Ολαϊτάν, όμως το σκάψιμο του λάκου στον Ζήση Βρύζα και τους συνεργάτες του από κύκλους που ήθελαν να ελέγξουν την ΠΑΕ και τα κεφάλαια του Ιβάν Σαββίδη προς αυτή, ήταν ένα στοιχείο που έφερε καθυστέρηση και τελικά την ήττα σε μία μονομαχία που αρχικά ο ΠΑΟΚ έπαιζε μόνος.
Ο Ολαϊτάν, δεν πήρε σχεδόν καθόλου χρόνο συμμετοχής για μισή σεζόν στον Ολυμπιακό. Καθιερώθηκε μετά την 13η αγωνιστική του πρωταθλήματος, δηλαδή μετά την πώληση του Κώστα Μήτρογλου που είχε ξεκινήσει φουριόζος της σεζόν και λίγο πριν την καθιέρωση του Νιγηριανού τραυματίστηκε.
Έκανε 24 συμμετοχές μέχρι την ημέρα που έπεσε ξερός στο έδαφος στον αγώνα εναντίον του Παναθηναϊκού στο Καραϊσκάκη. Σε μία πτώση που έφερε μνήμες από περιπτώσεις παικτών που άφησαν τα εγκόσμια.
Ο Ολυμπιακός έσπευσε μετά το τέλος του αγώνα να καθησυχάσει τους πάντες, ενώ η επίσημη ενημέρωσή του αναφερόταν σε ιογενή καρδιοπάθεια. Που σύμφωνα με ιατρικές πηγές, χρειάζεται δέκα μέρες με δύο εβδομάδες για να επιστρέψει ο ποδοσφαιριστής.
Ο Ολαϊτάν, έξι μήνες μετά, δεν έχει επανέλθει στην αγωνιστική δράση. Το όνομά του εμφανίζεται αραιά και που, έτσι ώστε να θυμόμαστε πως υπάρχει και πως… προπονείται. Το θέμα όμως είναι σαφές. Ο παίκτης δεν αντιμετώπιζε ιογενή καρδιοπάθεια αλλά κάτι άλλο. Και ο τρόπος που ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν εκείνη την περίοδο και ειδικά στους αγώνες με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αφήνει περιθώρια για να σκεφτούμε διάφορα.
Για το συγκεκριμένο θέμα που φωνάζει απ όπου κι αν το πιάσεις, δεν έχει παρέμβει κανένας, δεν έχει γραφτεί απολύτως τίποτα, δεν υπάρχει κανένας έλεγχος έτσι ώστε να απομακρυνθούν οι αμφιβολίες για το τι πραγματικά συνέβη. Και προφανώς δεν υπάρχει έλεγχος γιατί απλούστατα αν υπάρξει οι αμφιβολίες θα εξαφανιστούν. Προς ποια κατεύθυνση δεν χρειάζεται να το γράψω. Το ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.
