Η... συνωμοσία των διεφθαρμένων
Προαναγγέλλοντας στο χθεσινό υστερόγραφο της στήλης τη σημερινή θεματολογία, χαρακτηρίσαμε την διαφαινόμενη αντίδραση της συμμορίας των υποδίκων και των... υποζυγίων τους (φυσικών και ηθικών αυτουργών της καταστροφής του ελληνικού ποδοσφαίρου) σαν εξέγερση. Κατόπιν... ώριμου σκέψεως αποσύρουμε τον εν λόγω χαρακτηρισμό και τον αντικαθιστούμε με τον αντίστοιχο της... συνωμοσίας. Και αυτό, γιατί η εξέγερση ακόμη και στη χειρότερη έκφραση της φέρνει στο φως κάποια ψήγματα, ενδείξεις της διαμαρτυρίας της.
Εδώ όμως μιλάμε για σκοτάδι-πίσσα, για διαστροφή, ανυποληψία και για ατέλειωτη σπορά ανομίας, αμαρτίας και σκανδάλων. Επιστρέφοντας ως εκ τούτου στην κριτική μας, σε ότι άρχισε πλέον να εξελίσσεται και να διαμορφώνεται σαν κίνημα με πρωταγωνιστές, παράγοντες βυθισμένους μέχρι το λαιμό στη διαφθορά και στην ανυποληψία, επιθυμούμε και είμαστε υποχρεωμένοι να εφιστήσουμε την προσοχή πρωτίστως στον εκπρόσωπο της Πολιτείας, υφυπουργό Αθλητισμού και δευτερευόντως στην φίλαθλη κοινή γνώμη η οποία σταμάτησε πλέον να παραμυθιάζεται από την μαύρη προπαγάνδα μεγάλου μέρους της ενημέρωσης που εδώ και χρόνια έχει αναλάβει εργολαβικά τη στήριξη και την προώθηση των συμφερόντων του συστήματος της θρυλικής παράγκας. Στον μεν Σταύρο Κοντονή θέλουμε να πούμε ότι εδώ που έφτασε το «θέμα» δεν πάει άλλο με αυτή τη συμμορία.
Η προκλητικότητα της και η συμπεριφορά της απέναντι στην ελληνική δικαιοσύνη και στις αποφάσεις της όπως και απέναντι στις αποφάσεις όλων των θεσμικών οργάνων του Κράτους, ξεπέρασε κάθε όριο. Το μαχαίρι επομένως που κρατά στο χέρι του ο υφυπουργός και το οποίο αυτή τη στιγμή απλά τους αγγίζει είναι υποχρεωμένος να το μπήξει μέχρι το κόκκαλο. Δεν πρόκειται να τον παρεξηγήσει κανείς. Ο Ελληνας φίλαθλος γνωρίζει καλά εγκλήματα και εγκληματίες, ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς. Ποιος ο λόγος να χάνεται χρόνος για ατέλειωτες συζητήσεις, συμβιβασμούς και αναβολές και παντός είδους επιείκειες; Με τις πρώτες ακτίνες φωτός, που φώτισαν τα σκοτεινά υπόγεια του αθλητικού παρακράτους, οι γνωστοί τυφλοπόντικες εγκατέλειψαν τα λαγούμια τους και σιγά-σιγά επιχείρησαν να ανασυγκροτηθούν. Στη σειρά οι διασπαστές της σύμπνοιας των μικρομεσαίων, οι σκληροί αντιπρόσωποι των γνωστών παραρτημάτων, οι καθιερωμένες γυριστρούλες με τις κωλοτούμπες τους επιχειρούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ποντάροντας στην ευελιξία του λόγου τους και στα κουτοπόνηρα λογικίστικα σκεπτικά τους.
Από κοντά και τα γραφικά θύματα των αφελών διακοσμητικών στοιχείων που ελκυόμενα από την εξουσία δυσκολεύονται να εκτιμήσουν σε τι κατήφορο έχουν οδηγηθεί. Όπως προαναφέραμε όλοι οι παραπάνω σιγά-σιγά δείχνουν την πραγματική τους ταυτότητα και τις διαθέσεις τους. Παίρνουν θέση για την μάχη που ξεκίνησε καθοδηγούμενοι από το ιερατείο του λιμανιού. Κάποιοι στο περιθώριο και πάνω απ΄ όλους οι οποίοι έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα στο πρόσφατο παρελθόν επιχειρώντας με την ανακατασκευή και αυτοακύρωση των καταθέσεων τους να απενεχοποιήσουν εκείνους που επί σειρά ετών χαρακτήριζαν αρχηγούς των εγκληματικών οργανώσεων έρχονται με προφανή σκοπό να διεκδικήσουν δικαιώματα αρχηγίας μιας νέας γραμμής που θα διαμορφωθεί με τη ευλογία βέβαια του αρχιερέα της διαπλοκής του συστήματος.
Οι μικρομεσαίοι όπως αποδείχθηκε προδόθηκαν. Το πρώτο δείγμα; Ηρθε με τη διασπαστική κίνηση στην περίπτωση της ομόθυμης επιλογής ενός αναμφισβήτητα έντιμου διαιτητή του κυρίου Σαϊραδάρη. Ο ίδιος που αντέδρασε και μειοψήφισε στην 15άδα, εμφανίστηκε σύντομα στο ρόλο της ερυθρόλευκης εμπροσθοφυλακής στην κόντρα που ξέσπασε ανάμεσα στον Σταύρο Κοντονή και στον Ολυμπιακό. Με την Σούπερ Λίγκα λοιπόν «τρυπημένη», τον Πανόπουλο να δαχτυλοδείχνει τους διασπαστές και τα παραρτήματα που είναι έτοιμα να λακίσουν, την αντιπολίτευση στην ΕΠΟ των υποδίκων να συμπεριφέρεται σαν να μην συμβαίνει τίποτε όπως επίσης και με τον τρόπο (αδιάφορο;) που οι τρεις μεγάλοι (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκός) τοποθετούνται στα δρόμενα η ελπίδα πλέον επικεντρώνεται στο πρόσωπο του Σταύρου Κοντονή και στις αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης. Η συνωμοσία των διεφθαρμένων κάπου θα πρέπει να κλείσει τον κύκλο της.
