Η πρόκριση του Ηρακλή και η πρόκληση της ενίσχυσης

Ο Ηρακλής στους οκτώ του κυπέλλου! «Είσαι ευχαριστημένος», ρώτησα φίλο οπαδό των κυανολεύκων. Η απάντηση του κατηγορηματική: «Όχι»! Κι όταν τον κοίταξα με έκπληξη, έσπευσε να δώσει την διευκρίνιση. «Δεν μου λέει τίποτα αυτή η πρόκριση. Εμείς θέλουμε να φτάσουμε στον τελικό! Να σηκώσουμε την κούπα και να την φέρουμε στη Θεσσαλονίκη». Τα λόγια του δεν μπορεί παρά να εκφράζουν την συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων του Ηρακλή.

Μόνο που στην διοργάνωση του κυπέλλου τα βήματα γίνονται ένα- ένα. Ας μείνουμε στο σήμερα. Το πρώτο για τον Ηρακλή είναι να κεφαλαιοποιήσει την πρόκριση. Κι εδώ η επιτυχία είναι πολύ σημαντική. Οι παίκτες έχουν ένα ακόμη κίνητρο. Παραμένουν στο κύπελλο, μπορούν να ονειρεύονται τον τελικό. Το γεγονός προσθέτει αυτοπεποίθηση, τους δίνει ψυχολογία, ανεβάζει το ηθικό τους, προσθέτει την πίστη στην ομάδα και το «εγώ» τους. Σκεφτείτε τι θα συνέβαινε σε ενδεχόμενη αποτυχία πρόκρισης. Η γκρίνια θα καιροφυλακτούσε στη γωνία.

Η χθεσινή επιτυχία κόντρα στην Βέροια δημιουργεί όμως και πρόσθετες υποχρεώσεις. Για να πάει ο Ηρακλής όσο το δυνατόν πιο μακριά γίνεται, γιατί όχι και στον τελικό, χρειάζεται ενίσχυση. Παρά τις επιτυχίες, η ομάδα φωνάζει ότι έχει χτυπητές αδυναμίες μπροστά, ρόστερ που δεν διακρίνεται για το βάθος του. Το πράγμα είναι απλό: αν ο Ηρακλής σηκώνει τον πήχη ψηλά, πρέπει να ενισχυθεί εδώ και τώρα!

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τινάξει την μπάνκα στον αέρα. Ο Παπαθανασάκης ποτέ δεν δημιούργησε την εντύπωση του λεφτά που ξοδεύει αλόγιστα ή του ανθρώπου που τρέχουν τα ευρώ από το παντελόνι του. Πάντα κρατούσε χαμηλά την μπάλα, μένοντας μακριά από τον ενθουσιασμό του κόσμου που ζητούσε, αν είναι δυνατόν, και την έξοδο στην Ευρώπη με το καλημέρα.

Ο Παπαθανασάκης γνωρίζει όπως και ο Νίκος Παπαδόπουλος ότι οι δυνατότητες της ομάδας είναι πεπερασμένες. Ιδιαίτερα στο πρωτάθλημα γιατί στο κύπελλο τα πράγματα είναι διαφορετικά, εκεί όλα κρίνονται σε 90΄ η 180΄. Η πρόκληση είναι μπροστά. Πάντα με την σκέψη ότι η φετινή περίοδος για τον Ηρακλή είναι χρονιά σταθεροποίησης. Μια δυο προσθήκες όμως, με το βλέμμα στο αύριο, δεν είναι απλά ευπρόσδεκτες, αλλά αποτελούν υποχρέωση.