Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους
Ο Τζον Γουέιν στην ταινία «Ηρωική επέλαση» (She Wore a Yellow Ribbon) είναι σαφής σε κάποια σκηνή: «Ποτέ μη ζητάς συγγνώμη και ποτέ μη δίνεις εξηγήσεις. Είναι σημάδι αδυναμίας…»!
Στη μεγάλη οθόνη ωραίο φαίνεται κι ωραίο ακούγεται. Στη ζωή όμως;
Δεν είδαμε και δεν ακούσαμε μία συγγνώμη για την δεύτερη σερί αποτυχία του ΠΑΟΚ στο Κύπελλο. Κι ουχί από τον Άγγελο Αναστασιάδη. Από τους παίκτες τους οποίους προστατεύει και καλύπτει μένοντας ο ίδιος απροστάτευτος κι ακάλυπτος.
Δεν είδαμε και δεν ακούσαμε εξηγήσεις για την δεύτερη σερί πίκρα των ΠΑΟΚτσήδων στο Κύπελλο. Από τους παίκτες τους οποίους προστατεύει και καλύπτει μένοντας ο ίδιος απροστάτευτος κι ακάλυπτος. Κι ουχί από τον Άγγελο Αναστασιάδη.
Φυσικά, και δεν τους στήνουμε στον τοίχο επειδή κινδυνεύουν σοβαρά να μείνουν εκτός Κυπέλλου. Και μάλιστα, με το «καλημέρα» στην διοργάνωση. Αν και πάλι, είναι (και) στα πόδια τους η πρόκριση μετά την ήττα του Απόλλωνα Καλαμαριάς στην Κέρκυρα. Δεν μπορούμε βέβαια, και να σιωπήσουμε. Το δις εξαμαρτείν είναι ανησυχητικό…
Ίσως πάντως, εδώ θα έπρεπε να προλάβουν το κακό. Ποιος; Η διοικητική κι η τεχνική ηγεσία του ΠΑΟΚ! Τι θα έπρεπε να κάνουν; Να εξηγηθούν, για να μην παρεξηγηθούν. Μία σκέψη κάνουμε και μόνον. Τίποτε περισσότερο ή λιγότερο.
Κατά πως φαίνεται και δια γυμνού οφθαλμού, το ρόστερ του ΠΑΟΚ δεν αντέχει τρεις πρωταγωνιστικούς ρόλους. Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Γιουρόπα Λιγκ. Είναι υπέρβαρο φορτίο για το συγκεκριμένο δυναμικό. Είναι δε, θαύμα που στο Πρωτάθλημα αυτό το ρόστερ – ζυμωμένο και ψημένο με συνταγή Άγγελου Αναστασιάδη – γράφει εντυπωσιακά αποτελέσματα. Παίζοντας μάλιστα, κι εξαιρετική μπάλα.
Ως εκ τούτου είναι κρίμα κι άδικο ενώ προκαλείται θαυμασμός για το Πρωτάθλημα, να προκαλείται χλευασμός για το Κύπελλο. Για το Γιουρόπα Λιγκ υπάρχει το ελαφρυντικό της διαφοράς ισχύος. Όπως για παράδειγμα με τη Φιορεντίνα.
Θα έπρεπε λοιπόν, η διοικητική – επειδή αυτή χειρίζεται την Επικοινωνία – κι η τεχνική ηγεσία, να διαμορφώσουν χαμηλότερων τόνων προσδοκίες στον κόσμο του ΠΑΟΚ. Δεν θα τις παρεξηγούσαν οι φίλοι του «δικέφαλου» εάν κι εφ’ όσον εξηγούνταν πριν. Για να μην παρεξηγούνταν μετά. Θα ήταν φρόνιμη μια αξιολόγηση στόχων. Θα βοηθούσε – λέμε εμείς – στην καλύτερη διαχείριση άτυχων αποτελεσμάτων.
Εξάλλου οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Έτσι;
Ο κόσμος του ΠΑΟΚ απέδειξε μετά την ήττα – καίριο κτύπημα στη μάχη για την πρόκριση στους Ομίλους – κόντρα στη Φιορεντίνα την σωφροσύνη του. Γνωρίζει τις δυνατότητες της ομάδας του. Εκτιμά τις προσπάθειες της. Στέκεται δίπλα της αλλά… Δεν πρέπει όταν την κερνούν ροδόσταμο, να τους ποτίζει φαρμάκι. Έτσι ακριβώς γίνεται με την απειλή αποκλεισμού στο Κύπελλο. Με τον κίνδυνο ένα μεγάλο όνειρο των φίλων του «δικέφαλου» να γίνει συντρίμμια πριν καλά ξεκινήσει η πραγματοποίηση του. Και να προκαλείται απογοήτευση και στεναχώρια.
Μήτε η μία μήτε η άλλα θα προκαλούνταν με τη πρόνοια διοικητικής και τεχνικής ηγεσίας, να αξιολογήσουν τίτλους ή – το σπουδαιότερο – να καταστήσουν σαφείς τις δυνατότητες του ΠΑΟΚ. Αυτά μπορούμε. Κι αυτά επιχειρούμε να κάνουμε. Με το δεδομένο ρόστερ βεβαίως, βεβαίως…
Δεν είναι έγκλημα μία αποτυχία όταν επιχειρείς να σκαλίσεις τις στάχτες, να ξανά βρεις φωτιά. Και την βρίσκεις. Αποτυχία είναι να έρχεται το κακό και να σε βρίσκει απροετοίμαστο.
Σημασία όμως, τελικά έχει ότι ο ΠΑΟΚ είναι ακόμη μέσα στο παιγνίδι της πρόκρισης και στο Κύπελλο και στο Γιουρόπα Λιγκ. Έχει και την στήριξη του κόσμου του. Θα αφήσει αυτά τα καλά κι αγαθά να πάνε χαμένα;
