Η ηλιθιότητα της ΟΥΕΦΑ

Υπάρχει ένα κρίσιμο ερώτημα μετά από όλα συνέβησαν στο Βελιγράδι κι αφορά στο διοικητικό όργανο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου την ΟΥΕΦΑ. Τι ακόμη χρειάζεται να συμβεί για να προνοήσει έτσι ώστε να διαχωρίζει τις χώρες που έχουν προϊστορία εντάσεων με άλλες για πολιτικούς λόγους; Δηλαδή θα ήταν δυνατό ποτέ να αντιμετωπίσει η Ισπανία το Γιβραλτάρ; Το ίδιο ίσχυε και για τη Σερβία με την Αλβανία με δεδομένη την προαιώνια έχθρα που δεν περιορίζεται μόνο σε τοπικό επίπεδο. Κι αν η ΟΥΕΦΑ είναι διατεθειμένη να επιμείνει στο όνομα του αθλητικού ιδεώδους που τελειώνει αυτή η ανοχή; Μήπως θα ήταν σήμερα ποτέ δυνατή μια αναμέτρηση Ρωσίας και Ουκρανίας;

Απαντήσεις είναι δύσκολο να δοθούν. Το ιδανικό θα ήταν να σκεφτούμε όπως ακριβώς ενδεχομένως σκέφτηκαν και οι ιθύνοντες της ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας αλλά είναι έτσι; Γιατί όταν κάθεται η σκόνη από τα γεγονότα του Βελιγραδίου τότε ανακαλύπτουμε ότι θα ήταν προτιμότερη η επιλογή της εξαίρεσης. Κι αν η ιστορία επαναλαμβάνεται πρώτα ως (ποδοσφαιρική) τραγωδία, τότε ίσως ένα προειδοποιητικό σημάδι να προωθούσε μια άλλη λύση.

Τον περασμένο Μάρτιο, το Κοσσυφοπέδιο φιλοξένησε το πρώτο επίσημο διεθνή αγώνα του εναντίον της Αϊτής στη διχοτομημένη Αλβανίας-Σερβίας πόλη της Μιτρόβιτσα. Η τοποθεσία δεν θεωρούνταν διακεκαυμένη ζώνη ωστόσο, άπαντες άρχισαν να σκέφτονται διαφορετικά όταν στο δεύτερο ημίχρονο ενός κατά τα άλλα βαρετού παιχνιδιού ένα αλεξίπτωτο προσγειώθηκε στον αγωνιστικό χώρο, φέροντας μια αλβανική σημαία στην μέση του.

Πριν από αυτό, η FIFA επέτρεψε στην Ομοσπονδία του Κοσσυφοπεδίου να διοργανώσει το πρώτο επίσημο παιχνίδι. Μετά από αυτό η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Κοσσυφοπεδίου ανακοίνωσε ότι «το ποδόσφαιρο του Κοσόβου έσπασε επιτέλους μια πολυετή περίοδο απομόνωσης» εκφράζοντας την επιθυμία της να συμμετάσχει στα προκριματικά ενός παγκοσμίου κυπέλλου. Μετά από συμβάν με το αλεξίπτωτο που έφερε την αλβανική σημαία η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Σερβίας διαμαρτυρήθηκε στη ΦΙΦΑ ζητώντας να ανακαλέσει την απόφασή της σχετικά με τη δυνατότητα του Κοσσυφοπεδίου να παίξει διεθνείς αγώνες. Η Σερβία παραπονέθηκε ότι οι παίκτες του Κοσσυφοπεδίου φορούσαν εθνικά σύμβολα στις φανέλες τους, ότι το πλήθος φώναζε αντι-σερβικά τραγούδια και ότι οι σερβικές σημαίες είχαν καεί έξω από το γήπεδο. Κατέληγαν δηλώνοντας ότι το ποδόσφαιρο είχε χρησιμοποιηθεί για πολιτικούς σκοπούς προκειμένου η ηγεσία του Κοσόβου να ωφεληθεί πολιτικά ως ανεξάρτητο κράτος.

Λόγω της μικρής προβολής του συγκεκριμένου αγώνα το πρόβλημα δεν πήρε έκταση τότε. Μετά από όσα διαδραματίστηκαν προχθές το βράδυ καταλήγουμε στο θλιβερό συμπέρασμα: Ότι κανείς λαός που διακατέχεται από συμπλέγματα έχθρας και μισσαλοδοξίας δεν είναι πρόθυμος να δώσει συγκατάθεση στο βωμό του αθλητικού ιδεώδους. Και η ΟΥΕΦΑ είναι απολύτως υπεύθυνη γι ό,τι προκύψει…