Η γκίνια, οι γκάφες, ο Βελλίδης και ο Γιάχος έφεραν τη συντριβή
Πατατράκ για τον ΠΑΟΚ, για μια ακόμη φορά, στα Γιάννινα. Ενώ όλοι περίμεναν και ήλπιζαν ότι η ομάδα θα πετύχει την πρώτη φετινή νίκη της στο Πρωτάθλημα, το μόνο που κατόρθωσε ήταν να υποστεί μια μεγαλοπρεπή ήττα, για την οποία υπάρχουν συγκεκριμένες αιτίες.
Δεν ήταν κακός ο ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο. Ισα-ίσα. Είχε συντριπτική κατοχή της μπάλας και δημιούργησε ευκαιρίες, αλλά το απογοητευτικό ήταν ότι δεν βρήκε τρόπο να αξιοποιήσει καμία από αυτές. Από τη μία, υπήρχε ένας πολύ καλός Βελλίδης, από την άλλη, όμως, όσοι βρέθηκαν σε θέση βολής ενήργησαν επιπόλαια, “ξεψυχισμένα” και χωρίς αυτοπεποίθηση. Την ίδια ώρα, ο Λούκας έβαζε ένα καταπληκτικό γκολ στο “Μεστάγια”, με το οποίο η Λα Κρούνια προηγήθηκε της Βαλένθια και οι συνειρμοί έγιναν πολύ λογικά...
Ο Πέλκας ήταν στο διάστημα αυτό ο παίκτης που έλαμψε με τη δεξιοτεχνία, την ευστροφία και τις εύστοχες πάσες του. Αν ακολουθούσαν στο ίδιο επίπεδο ο Μακ και ο Ζάιρο, ίσως το σκορ να ήταν εντελώς διαφορετικό. Αλλά, για να τα λέμε όλα, το γκολ που δέχτηκε ο ΠΑΟΚ ήρθε από το πουθενά, εξ αιτίας του λάθους του Ολσεν, ενώ ο Γιάχος έκλεισε τα μάτια στο μαρς πέναλτι με το χέρι του Μπέριου. Πρώτα έφαγε το κλήμα ο γάιδαρος και ύστερα άρχισε να στραβώνει, οπότε μοιραία πήγαν οι παίκτες του Τούντορ στα αποδυτήρια χάνοντας με 1-0 και έχοντας την αγχωτική υποχρέωση να παλέψει για την ανατροπή.
Και ενώ μπήκε η ομάδα με μεγάλη διάθεση στο δεύτερο ημίχρονο η “κατάρα” των “Ζωσημάδων” ξαναχτύπησε με τον πιο άδοξο τρόπο. Στην πρώτη καλή επίθεση των γηπεδούχων στο ματς, αλλά και σε μια σέντρα που εύκολα θα μπορούσε να αποκρουστεί ήρθε ο Σάμπο για να καρφώσει την μπάλα στα δίχτυα του Ολσεν και να σκορπίσει, πολύ φυσιολογικά, την απογοήτευση σε όλους τους συμπαίκτες του.
Ηταν μια εξέλιξη εντελώς αντίθετη με τη ροή του αγώνα και τίποτε πια δεν έδειχνε ότι μπορεί ο ΠΑΟΚ να νικήσει την κακοδαιμονία του, τις γκάφες των παικτών του και την αβλεψία του Γιάχου στο ξεκίνημα. Ηταν η στιγμή που το ματς άρχισε να μοιάζει με το περσινό στο ίδιο γήπεδο, όταν ο ΠΑΟΚ, χωρίς να το πολυκαταλάβει, έχασε με 3-0 και απέφυγε μεγαλύτερη συντριβή. Ωστόσο, στο περσινό παιχνίδι η ομάδα ήταν τραγική. Χθες, έπαιξε αρκετά καλό ποδόσφαιρο, ήταν σίγουρα ανώτερη από τον αντίπαλο και όμως υποχρεώθηκε να δεχτεί δύο γκολ χωρίς να πετύχει κανένα στις καλές ευκαιρίες που δημιούργησε.
Ετσι όπως είχε εξελιχθεί το παιχνίδι, το μόνο που έμεινε να έχει ενδιαφέρον ήταν με ποιο τρόπο θα αντιδράσει ο ΠΑΟΚ και αν οι παίκτες του θα δείξουν το πνεύμα νικητή για το οποίο τόσο μεγάλη συζήτηση έγινε τις προηγούμενες μέρες. Ακριβώς τότε, όμως, “κατάφερε” ο Ζάιρο με την αποβολή του να “φορτώσει” στην ομάδα ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα, αφήνοντάς την με 10. Λογικά, είχαν τελειώσει τα πάντα και, με το δίκιο τους, πολλοί φοβήθηκαν ότι ο ΠΑΟΚ θα οδηγηθεί σε πανωλεθρία. Και οδηγήθηκε, με το τρίτο γκολ του ΠΑΣ από τον Τσάβες, που βρήκε την άμυνα εντελώς διαλυμένη. Ετσι, επαναλήφθηκε, ως ένα μεγάλο βαθμό, το περσινό σκηνικό, σε ένα γήπεδο στο οποίο πολύ σπάνια καταφέρνει ο ΠΑΟΚ να κερδίσει, ή, έστω, να πάρει ισοπαλία. Η μείωση του σκορ σε 3-1 στις καθυστερήσεις, δυστυχώς για τον ΠΑΟΚ, δεν αλλάζει ούτε την ουσία, ούτε τις εντυπώσεις.
Εχω τη γνώμη ότι κακώς άφησε ο Τούντορ εκτός 11άδας τον Ροντρίγκες. Σε εκτός έδρας αγώνες, με χώρους ελεύθερους, νομίζω ότι χρειάζεται πάντα ένας παίκτης που ξεχωρίζει με την ταχύτητά του. Ο Κροάτης πόνταρε στον Μακ, αλλά ο Σλοβάκος τον “πρόδωσε”, γιατί ήταν περίπου ανύπαρκτος. Οπως ήταν και ο Ζάιρο και ο Σάμπο, για τον οποίο ρισκάρω από τώρα να πω ότι δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτε. Είναι ο παίκτης του τίποτε και του καθόλου, σαν τους πολλούς που πέρασαν τα τελευταία χρόνια από τον ΠΑΟΚ. Αλλά, αν μείνουμε στο δεύτερο ημίχρονο, θα βρούμε αρκετούς παίκτες που υστέρησαν.
Από το χθεσινό “βατερλό” στα Γιάννινα, το μόνο θετικό που μπορεί να κρατήσει κανείς είναι η καλή εμφάνιση του Πέλκα. Παρά την ήττα του ΠΑΟΚ, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο κορυφαίος της αναμέτρησης, αλλά αυτόν τον τίτλο τον δικαιούται 100% ο Βελλίδης, που, σε πέντε περιπτώσεις, έκανε εξαιρετικές αποκρούσεις.
Η ομάδα είναι υπό “κατασκευή” και ο Τούντορ υπό μαθητεία. Η ομάδα σιγά - σιγά “στήνεται” με την προσθήκη και των παικτών που πολύ καθυστερημένα ήρθαν και ο προπονητής της μαθαίνει τι συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ηδη έχει καταλάβει ότι και η Ξάνθη και τα Γιάννινα είναι καλύτερες ομάδες από αυτές που απέκλεισε ο ΠΑΟΚ στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ. Κι αν με την Ξάνθη τού έφταιξε το γεγονός ότι ο αντίπαλος κατέφυγε σε αντιποδόσφαιρο και σε καθυστερήσεις, για τον ΠΑΣ δεν μπορεί να πει κουβέντα. Μπορεί, όμως, να καθίσει να σκεφτεί και να βγάλει τα συμπεράσματά του για τη δυναμικότητα και τις προοπτικές της δικής της ομάδας. Οπως μπορεί να κάνει την αυτοκριτική του για να διαπιστώσει μην τυχόν έχει κάνει κι αυτός κάποια λάθη.
Αν το Πρωτάθλημα είναι ο βασικός στόχος του ΠΑΟΚ, το γεγονός ότι στα δύο πρώτα παιχνίδια έχει έναν βαθμό και σκόραρε μόνο μία φορά, πρέπει να τον προβληματίσει έντονα. Οχι μόνο αυτόν, αλλά και όλους στην ομάδα. Και τον Αρνεσεν, φυσικά, ο οποίος τώρα καταλαβαίνει πολύ καλά τι εννοούσαμε όταν φωνάζαμε επί εβδομάδες ότι ο ΠΑΟΚ καθυστερεί επικίνδυνα να συμπληρώσει το ρόστερ του...
