Η δυσφορία δεν κρύβεται…
Είναι άχαρος ο ρόλος του δημοσιογράφου όταν πρέπει να κρίνει έναν προπονητή. Προσωπικά, το απεχθάνομαι. Για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι ένας δημοσιογράφος ποτέ δεν μπορεί να ξέρει περισσότερα από έναν προπονητή για να κρίνει το έργο του. Ο δεύτερος είναι ότι δεν έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί καθημερινά την ομάδα για να ξέρει πώς ακριβώς δουλεύει ο προπονητής και πόσο προσπαθεί ο κάθε παίκτης.
Από την άλλη πλευρά, ανέκαθεν πίστευα και ποτέ δεν θα πάψω να πιστεύω ότι η συμμετοχή του προπονητή στην επιτυχία ή την αποτυχία μιας ομάδας είναι πολύ μικρότερη από τη συμμετοχή των ποδοσφαιριστών. Υιοθετώ απόλυτα το ποδοσφαιρικό ρητό που λέει «οι παίκτες κάνουν μάγκα τον προπονητή, οι παίκτες τον βγάζουν άχρηστο».
Με αυτά τα δεδομένα, βρέθηκα πολλές φορές στη δύσκολη και δυσάρεστη θέση να σχολιάσω τις ενέργειες του Ιγκόρ Τούντορ. Αλλά τα δικαιώματα που έχει δώσει ο Κροάτης τεχνικός ήταν και είναι κραυγαλέα. Τα λάθη του ήταν και είναι εξόφθαλμα. Θα μπορούσε να τα εντοπίσει ακόμη και ο πιο αδαής φίλαθλος. Τόσο στον χειρισμό των παικτών του και στο κοουτσάρισμα, όσο και στις κατά καιρούς δηλώσεις του, οι οποίες, προσωπικά, με ιντριγκάρουν περισσότερο, διότι αποδεικνύουν ότι ο άνθρωπος βρίσκεται σε άλλο κόσμο…
Ηδη, έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στις γκάφες του Τούντορ, στα αποτυχημένα πειράματά του, στη σύγχυση στην οποία βρίσκεται εδώ και τρεις μήνες, αλλά και στις προκλητικές για την κοινή λογική δηλώσεις του. Ταυτόχρονα, έχουμε επισημάνει ότι δεν είναι αυτός ο κύριος υπεύθυνος της κακής αγωνιστικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο ΠΑΟΚ, αλλά οι παίκτες, οι οποίοι δεν θα έπρεπε να χρειάζονται κανέναν Τούντορ για να κερδίζουν Παναιτωλικούς, Πανθρακικούς και Καλλονές. Συνεπώς, δεν έχει νόημα να επαναλάβουμε σήμερα χιλιοειπωμένα πράγματα, τα οποία, στο κάτω-κάτω, έχει αντιληφθεί όλος ο κόσμος.
Αξία έχει να αναφέρουμε κάτι άλλο. Οτι η στήριξη που παρέχει η ΠΑΕ στον Ιγκόρ Τούντορ είναι εικονική και εντελώς προσωρινή. Η επίσημη διαρροή της πληροφορίας περί στήριξης, με εντολή Ιβάν Σαββίδη, αποσκοπεί στο να επικρατήσει μια κάποια σχετική ηρεμία μέχρι να βρει ο ΠΑΟΚ το επόμενο προπονητή του. Η δυσφορία τόσο του ιδιοκτήτη της ΠΑΕ, όσο και όλων των συνεργατών του για τον Κροάτη δεν κρύβεται. Υφίσταται, είναι έντονη και προκαλεί την ανάγκη της αναζήτησης του διαδόχου.
Κακά τα ψέματα. Ο Σαββίδης είναι δυσαρεστημένος με τον Τούντορ. Το ίδιο και ο Αγγελίδης. Το ίδιο και ο Βεζτρτζής. Ο μόνος που έχει πείσει τον εαυτό του να υπομείνει κι άλλον Τούντορ είναι ο Αρνεσεν. Αλλά αυτό είναι φυσιολογικό. Ο Δανός θα είναι ο τελευταίος που θα παραδεχτεί ότι ο Κροάτης απέτυχε, διότι αυτός ήταν που τον επέλεξε μετά βαίων και κλάδων.
Η επιφύλαξη στην απάντηση του ερωτήματος αν έχει να προσφέρει κάτι αυτή τη στιγμή μια αλλαγή προπονητή είναι εκείνη που διατηρεί τον Τούντορ στη θέση του. Όταν απαντηθεί αυτό το ερώτημα από τον Σαββίδη τότε θα γίνει γνωστή η τύχη του Τούντορ στον πάγκο του ΠΑΟΚ. Αν ο Σαββίδης πειστεί ότι η ομάδα θα συνέλθει στα χέρια άλλου προπονητή και αν βρει αυτόν που θα θεωρήσει κατάλληλο, ο Τούντορ θα αποτελέσει παρλεθόν. Αν ο Σαββίδης διστάσει ή αν σκεφτεί πως σε τίποτε δεν έχει να ωφελήσει το μέτριο ρόστερ η παρουσία ενός άλλου προπονητή, τότε θα πιει όλο το ποτήρι της φετινής περιόδου με τον Κροάτη στην τεχνική ηγεσία.
Οι πληροφορίες μου αναφέρουν, πάντως, ότι ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ φοβάται μήπως πάει στράφι και η φετινή χρονιά. Δεν θέλει ούτε να σκέφτεται ότι ο ΠΑΟΚ θα χάσει το Κύπελλο και, πολύ περισσότερο, ότι δεν θα περάσει στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Κλίνει, λοιπόν, προς την αλλαγή της τεχνικής ηγεσίας, βλέποντας ότι η ομάδα με τον Τούντορ όχι μόνο δεν κάνει βήματα προόδου, αλλά είναι ολοένα και χειρότερη. Γι’ αυτό έχει ήδη αρχίσει την προσπάθεια της εξεύρεσης ενός προπονητή, ο οποίος θα πιστέψει ότι θα προσαρμοστεί γρήγορα και θα οδηγήσει τον ΠΑΟΚ προς την επίτευξη και των δύο στόχων του. Εάν του δοθεί η ευκαιρία να προσλάβει έναν προπονητή στου οποίου τις δυνατότητες θα πιστέψει, δεν θα διστάσει καθόλου να επιχειρήσει το ηλεκτροσόκ.
Και αυτή τη φορά ούτε καν θα ζητήσει την άποψη του Αρνεσεν…
