Η χώρα έχει ανάγκη ισχυρής κυβέρνησης…
Άλλο ένα απεγνωσμένο εγχείρημα σε βάρος του λαού. Όπως ήταν και εκείνο της 25ης Ιανουαρίου, όπως κι εκείνο της 6ης Ιουλίου.
Η χώρα εξακολουθεί να κινείται στον αστερισμό του παραλογισμού και να χορεύει στο ρυθμό που παίζουν τα νταούλια που χτυπάνε οι μετρ της δημαγωγίας, οι αστέρες της προπαγάνδας, οι… «με λένε Ρίζο κι όπως θέλω τα γυρίζω»
Οπουδήποτε αλλού στον κόσμο, όλους αυτούς που τα τελευταία χρόνια μάς παρουσίαζαν τις λύσεις που είχαν για όλα τα προβλήματα, όλους αυτούς με τις μαγικές συνταγές, που λίγο καιρό μετά σαν βρεγμένες γάτες μάς ζητάνε να τους λυπηθούμε γιατί δεν ήθελαν να μας φορτώσουν όλα αυτά που μας φόρτωσαν αλλά τους αναγκάσανε οι κακοί ξένοι, θα τους είχανε στείλει στον αγύριστο.
Ολους αυτούς, που έβαλαν φαρδιά-πλατιά τις υπογραφές τους στο χειρότερο από τα τρία μνημόνια, αλλά ισχυρίζονται ότι δεν το πιστεύουν και θα το αλλάξουν, οπουδήποτε αλλού στον κόσμο θα τους είχαν απαγορεύσει να ξανασχοληθούν με την πολιτική.
Ολους αυτούς που τολμάνε, ακόμη και τώρα, ενώ έχουν υπογράψει μνημόνιο, να βγαίνουν στις τηλεοπτικές εκπομπές και να λένε ότι είναι… αντιμνημονιακοί (!!!), δεν θα έπρεπε καν να τους επιτρέπεται να έχουν δημόσιο λόγο. Διότι πόση κοροϊδία πια. Και για πόσο καιρό ακόμη…
Ειλικρινά, αναρωτιέμαι αν ύστερα από τόσο παραμύθι, ύστερα από τέτοια κοροϊδία, ύστερα από τόση δημαγωγία, τόση προπαγάνδα, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι στην πατρίδα μας που δεν έχουν καταλάβει τι γίνεται.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν ακόμη συμπατριώτες μας που δεν έχουν καταλάβει ότι το πιο επικίνδυνο πράγμα στην Ελλάδα είναι να ακούς αυτούς που σου λένε ωραία, εύκολα πράγματα.
Αναρωτιέμαι αν εξακολουθούν να υπάρχουν Ελληνες οι οποίοι θα πάνε στις κάλπες για να ψηφίσουν για τρίτη φορά τους τελευταίους οκτώ μήνες, που να μην έχουν συνειδητοποιήσει ότι από την κρίση θα βγούμε μόνο αν αποφασίσουμε να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, μόνο αν αποφασίσουμε να αποδεχτούμε τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ αλήθεια, η οποία προϋποθέτει ενότητα, συνεννόηση, σεβασμό και προσπάθεια για να βρούμε και να στηρίξουμε ό,τι θα μας βγάλει από τα αδιέξοδα.
Η ελληνική κοινωνία δηλητηριάστηκε αφάνταστα τα τελευταία χρόνια. Δηλητηριάστηκε από αυτούς οι οποίοι κανένα ενδιαφέρον δεν είχαν για το πώς θα σωθεί η πατρίδα, παρά μόνο για το πώς θα ξεγελάσουν τους πολίτες, πώς θα πολώσουν τα πράγματα, πώς θα διχάσουν το λαό, πώς θα στρογγυλοκαθίσουν στα υπουργικά και τα βουλευτικά έδρανα.
Αυτοί την έκαναν τη δουλειά τους… Η δουλειά για την πατρίδα, όμως, έγινε; Προφανώς όχι. Και δεν έγινε διότι για να κερδίζουν τις ψήφους των πολιτών, όλοι αυτοί οι δημαγωγοί έταζαν πράγματα τα οποία ήξεραν ότι δεν γίνονται.
Γι’ αυτό και είναι ένοχοι. Διότι ήξεραν, αλλά αδιαφορούσαν. Τους ενδιέφερε μόνο η δική τους νίκη, όχι η νίκη της πατρίδας.
Ολους αυτούς, λοιπόν, τους αποδεδειγμένα ψεύτες, πρέπει να τους βάλουμε στην άκρη. Πρέπει να στηρίξουμε αυτούς που μιλάνε ειλικρινά, έστω κι αν ξέρουν ότι δεν αρέσουν αυτά που λένε.
Κυρίως, όμως, πρέπει να καταλάβουμε ότι τόσο δύσκολες πολιτικές, όσο είναι αυτές που θα πρέπει να ακολουθηθούν και με το τρίτο μνημόνιο -διότι αυτό δεν αλλάζει κι όποιος σας λέει κάτι διαφορετικό λέει ψέματα και θέλει για μια ακόμη φορά να υφαρπάξει την ψήφο σας- απαιτούν την συναίνεση όσο το δυνατόν περισσότερων πολιτικών δυνάμεων και ιδιαίτερα την εφαρμογή του προγράμματος με θρησκευτική ευλάβεια.
Μόνο έτσι υπάρχει πιθανότητα να γίνουν μεταρρυθμίσεις, μόνο έτσι υπάρχει πιθανότητα να μειωθούν οι κρατικές δαπάνες που εξακολουθούν να είναι υψηλές, μόνο έτσι μπορεί να πάψει το μεγαλύτερο βάρος να φορτώνεται στις πλάτες του ιδιωτικού τομέα, μόνο έτσι μπορεί να δρομολογηθεί η επανεκκίνηση της αγοράς, η επιστροφή στην ανάπτυξη, μέσω της έμφασης που θα δοθεί στην ιδιωτική πρωτοβουλία, στην καινοτομία, στην υιοθέτηση των σύγχρονων μορφών γεωργίας και κτηνοτροφίας.
