Η αβάσταχτη εσωστρέφεια του Αρη

Δεν χρειάστηκε παρά μόνο ένα καθαρά ατυχές αποτέλεσμα για τον Αρη, όπως αυτό απέναντι στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης, προκειμένου να πέσουν οι μάσκες της γνωστής και ατελείωτης εσωστρέφειας που ταλανίζει αφάνταστα τον σύλλογο τα τελευταία χρόνια.

Οι «γνωστοί-άγνωστοι» επιδόθηκαν και πάλι στο γνωστό «κυνήγι μαγισσών» προκειμένου να ικανοποιήσουν τους προσωπικούς τους εγωισμούς και εμφάνισαν την τάση εκδικητικότητας που χαρακτηρίζει –όπως είναι φυσιολογικό- όλους τους αποτυχημένους.

Με τη γνωστή τακτική των φημών πίσω από τις κουρτίνες, άλλοι έριχναν την ευθύνη του αποτελέσματος σε «παίκτες που ελέγχονται από τον Καλαϊτζίδη» και άλλοι στον ίδιο τον Καλαϊτζίδη, που «άργησε να κάνει μεταγραφές, για να φάει τον Κάμπος». Λες κι αν ήθελε να τον «φάει» θα διακινδύνευε την αγωνιστική άνοδο του Αρη και κατ’ επέκταση, την επένδυση που θέλει να κάνει ο ίδιος ο αδερφός του το προσεχές καλοκαίρι!

Αντιλαμβάνομαι πλήρως την… δίψα ορισμένων να αποτύχει ο Καλαϊτζίδης, αλλά αν οι ίδιοι θεωρούν εαυτούς Αρειανούς, θα πρέπει προφανώς να καταλάβουν ότι αν αποτύχει, θα πληγούν και οι ίδιοι, αφού το ζητούμενο που είναι η άνοδος, δεν πρόκειται να έρθει ποτέ. Εκτός, βέβαια, κι αν δεν τους νοιάζει. Εκτός κι αν το μόνο που έχει σημασία, πια, για τους ίδιους, είναι να ικανοποιήσουν την εμπάθεια τους απέναντι στο εν λόγω πρόσωπο.

Σε ότι αφορά τον ίδιο τον Καλαϊτζίδη, όσοι έχουν γνώση του τι συμβαίνει στον Αρη, γνωρίζουν ότι δεν απολαμβάνει κανενός είδους ασυλία. Αντιμετωπίζεται όπως και όλοι οι προκάτοχοί του. Ισως, μάλιστα, και πιο αυστηρά, λόγω του παρελθόντος του.

Είναι σίγουρο πως δεν είναι άνθρωπος που θα δεχθεί να βάλει… νερό στο κρασί του. Οφείλει, όμως, να κάνει πράξη όλα όσα υποσχέθηκε. Ανοδος, εκκαθάριση και αλλαγή φιλοσοφίας. Αλλαγή που θα σημάνει και συσπείρωση, την οποία τόσο έχει ανάγκη ο Αρης.