Οι άθλιοι της ΕΠΟ (ΚΕΔ) και οι πληγές του ΠΑΟΚ
«Σκοτώθηκαν»… χθες στα ραδιόφωνα οι ΠΑΟΚτσήδες και μαζί τους όπως ήταν επόμενο οι γνωστοί και άγνωστοι αντιΠΑΟΚτσήδες για τις αιτίες του νέου ξενερώματος και για το ποιοι είναι υπεύθυνοι να επωμιστούν το «κόστος» μιας ακόμη πολύ φθηνής ήττας.
Κατά πάσα πιθανότητα οι συζητήσεις για το συγκεκριμένο θέμα θα συνεχιστούν, όπως συνηθίζεται, στη διάρκεια όλης της εβδομάδας, μέχρι να εξαντληθούν, το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, η διάθεση των ραδιοφωνικών παραγωγών αλλά και –το κυριότερο- το «μένος» των αγανακτισμένων και ανταγωνιζόμενων στα ερτζιανά.
Το τι θα μείνει από την όλη υπόθεση; Ότι απέμεινε στις τόσες (απειράριθμες) παρόμοιες περιπτώσεις με τα λαϊκά δικαστήρια του παρελθόντος. Συγκεκριμένα; Ένα «τίποτα». Σε λίγο θα ξαναγυρίσει ο «μύλος» και θα «αλέσει» ό,τι προκύψει από τις νέες εμφανίσεις της ομάδας. Θεωρείται βέβαιο ότι από τα αποτελέσματά της θα εξαρτηθεί το πόσο γρήγορα θα ξεπεραστεί και το νέο ξενέρωμα. Μια νίκη, μια καλή εμφάνιση και πάμε παρακάτω.
Το αν ο Τούντορ αντέξει, με τα όσα του καταλογίζουν έως τώρα, σε συνάρτηση με κάποια αρνητικά μελλοντικά αποτελέσματα, είναι κάτι που θα εκτιμηθεί από τον ίδιο τον μεγαλομέτοχο. Στη δική του κρίση είναι η παραμονή. Οι συζητήσεις και τα λαϊκά δικαστήρια πιθανότητα να μην τον επηρεάσουν, παρά το γεγονός ότι αποδεδειγμένα είναι συναισθηματικός και παρορμητικός χαρακτήρας. Βέβαια οι παθογένειες της ομάδας οι οποίες κατά καιρούς την εκθέτουν και την αποδομούν, σε πολλές περιπτώσεις και σε ολόκληρη τη διάρκειας της τριετίας, είναι γνωστές και δυστυχώς δεν αφορούν μόνο το αγωνιστικό κομμάτι. Αφορούν και τον περίγυρό της. Οι εκάστοτε προπονητές και παίκτες έχουν ένα μεγάλο μερτικό ευθύνης για όλα όσα συνέβησαν στο παρελθόν και συμβαίνουν και σήμερα (όπως χθες στην Τρίπολη). Αυτό θεωρείται και είναι δεδομένο και δεν χρίζει αποδείξεων.
Υπάρχουν όμως και κάποια σοβαρά ερωτηματικά που δεν αφορούν τις συγκεκριμένες παθογένειες που έχουν σχέση με την ομάδα αλλά εντοπίζονται στις συμπεριφορές των εκάστοτε διοικήσεων. Παθογένειες –πραγματικές πληγές- οι οποίες μένουν στη γωνία καλά κρυμμένες και άριστα δικαιολογημένες επικοινωνιακά. Αναφερόμαστε στην ανεπάρκεια των τεχνοκρατών που κινούνται εκτός ελληνικής ποδοσφαιρικής πραγματικότητας, που δεν έχουν καμία σχέση με τον χώρο (αν θέλετε και με το μαχητικό και επαναστατικό ΠΑΟΚτσήδικο DNA) και οι οποίοι… ασχολούνται με όλα τα άλλα εκτός από αυτά που έχουν άμεση σχέση με την προστασία και την θωράκιση της ομάδας τους. Διακατέχονται βέβαια από… υψηλόφρονες αντιλήψεις, άσχετες και αφελείς που αφήνουν άθικτο το σύστημα της παράγκας. Δεν ανησυχούν με τη δράση των εντεταλμένων σφαγέων που έχουν μετατρέψει το πρωτάθλημα σε μία πραγματική αθλιότητα. Μελαγχολούν όταν τους ορίζουν μεθοδευμένα διαιτητές «ειδικών αποστολών». Ισως και να χαμογελούν όταν τα λαμόγια της ΕΠΟ στέλνουν στο «ψυγείο» τον έναν μετά τον άλλο τους διαιτητές οι οποίοι είχαν την ατυχία να σφυρίξουν στις νίκες του ΠΑΟΚ. Δείχνουν πως δεν καταλαβαίνουν, όταν οι βαθμολογητές βάζουν άριστα σε αυτούς που κατακρεουργούν την ομάδα τους! Δυστυχώς ο ΠΑΟΚ πληρώνει πολύ ακριβά αυτή την ασυγχώρητη αμεριμνησία, μακαριότητα και ανεπάρκεια των ανθρώπων που τον διοικούν. Αλήθεια θα έχανε έστω και ένα από αυτά τα παιχνίδια που έχασε ο ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός, ο οποίος σημειωτέον σέρνεται στην κυριολεξία στο πρωτάθλημα; Περνάει από το μυαλό τους ότι δεν υπήρχε πιθανότητα στο προχθεσινό παιχνίδι με τον Παππά διαιτητή να μην ήταν ο θρύλος νικητής; Όλα αυτά είναι μία κρυφή αλλά πολύ μεγάλη πληγή η οποία έχει παρελθόν, βλέπουμε να έχει παρόν και ελπίζουμε να μην έχει μέλλον. Είναι αδιανόητο κάποιοι που απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη του Ιβάν Σαββίδη -ο οποίος ήδη έχει φτάσει την επένδυσή του στα 75 εκ. ευρώ- να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους.
ΥΓ1 Τα εγκλήματα του Μήτσιου στην Βέροια, του Δημητρόπουλου στο Περιστέρι, του Σπάθα στο παιχνίδι του Πλατανιά και η πρόκληση της ΕΠΟ να αγνοήσει τον Υφυπουργό Αθλητισμού στο θέμα των τακτικών δικαστών των δικαιοδοτικών οργάνων, δημιουργεί την αίσθηση στην κοινή γνώμη ότι η «μαφία»… ζει και βασιλεύει και ότι παραμένει αδίστακτη (ίσως και ανίκητη).
ΥΓ2 Για δεύτερη φορά η Βέροια κατακρεουργείται από την διαιτησία σε παιχνίδι της με τον Ολυμπιακό. Και για δεύτερη φορά οι παράγοντές της σιωπούν ένοχα. Προφανώς δεν αντιλαμβάνονται ότι προσβάλλουν το φιλότιμο και τον εγωισμό των Βεροιωτών.
