Η αστοχία και οι αμυντικές αδυναμίες μετέτρεψαν τον περίπατο σε ντέρμπι
Το απίστευτο και όμως αληθινό δεν συνέβη τελικά στην Τούμπα. Νίκησε η καλύτερη ομάδα και έχασε η χειρότερη, αν και η καλύτερη... προσπάθησε όσο μπορούσε να δημιουργήσει τις συνθήκες για να χάσει ή να μείνει στην ισοπαλία. Αν ο ΠΑΟΚ δεν κέρδιζε αυτό το παιχνίδι θα ήταν καθαρή αυτοκτονία...
ΑΕΚ δεν υπήρχε στο ματς, παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές και μόνο όταν ο ΠΑΟΚ της έδινε το δικαίωμα να ξεθαρρεύει. Τη... θυμόμασταν μόνο όταν κέρδιζε κάποιο φάουλ ή κάποιο κόρνερ και μόνο με “στημένα” απειλούσε τον ΠΑΟΚ, γιατί οι αμυντικοί του έχαναν τις θέσεις τους και τις μάχες στον αέρα. Ηταν μια “χτυπητή” αδυναμία που την πλήρωσε ο ΠΑΟΚ με το γκολ που δέχτηκε από το πουθενά για να βρεθεί από τη μια στιγμή στην άλλη με την πλάτη στον τοίχο, ενώ ήταν το απόλυτο αφεντικό πάνω στο χόρτο.
Στο συντριπτικά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της αναμέτρησης υπήρχε μόνο ο ΠΑΟΚ στο γήπεδο και τα έκανε όλα μια χαρά στη μεσαία γραμμή και την επίθεση, εκτός από το να βρίσκει τρόπο να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα, ακόμη και στις πιο κλασικές ευκαιρίες από τις πολλές ευκαιρίες που δημιούργησε, με αποκορύφωμα το ανεπανάληπτο τετ α τετ του Μακ.
Το ημίχρονο έληξε 0-0 και αυτό έμοιαζε με ανέκδοτο. Ο ΠΑΟΚ είχε ισοπεδώσει την ΑΕΚ, αλλά Μακ και Ροντρίγκες είχαν χάσει φοβερές ευκαιρίες. Ο Ολσεν ήταν θεατής του αγώνα, οι αμυντικοί δεν δέχτηκαν καμία πίεση και η μία επίθεση διαδεχόταν την άλλη, καθώς οι παίκτες του ΠΑΟΚ κέρδιζαν εύκολα την μπάλα από τους αντιπάλους τους, με ένα εξαντλητικό και αποτελεσματικό πρέσινγκ. Εγιναν καλοί συνδυασμοί και πολύ ωραίες επιθέσεις, τόσο από τα πλάγια όσο και από τον άξονα και το μόνο που έλειπε ήταν το γκολ. Ηταν κρίμα και άδικο να πάει ο ΠΑΟΚ μετά από αυτό το πρώτο ημίχρονο στα αποδυτήρια με το άχαρο 0-0.
Ωστόσο, τα χειρότερα δεν είχαν έρθει ακόμη. Με το ξεκίνημα του δεύτερου, σε ένα μακρινό φάουλ “κοιμήθηκαν” όλοι οι αμυντικοί και ο Ολσεν, ο Αραβίδης έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και τότε δημιουργήθηκε το ερώτημα αν θα βρεθούν τα ψυχικά αποθέματα, η ηρεμία και η καλή αγωνιστική συμπεριφορά για να επιτευχθεί η ανατροπή.
Η αλήθεια είναι ότι ο ΠΑΟΚ δεν ήταν τόσο καταιγιστικός όσο στα πρώτα 45 λεπτά, όντως όμως παρέμεινε ο κυρίαρχος του παιχνιδιού και προσπάθησε να σκοράρει οργανώνοντας επιθέσεις με ηρεμία και με υπομονή. Οταν, επιτέλους, ο Ροντρίγκες σκόραρε, μετά την έξυπνη πάσα του Κάτσε στον Μακ και το σουτ του Σλοβάκου που κοντραρίστηκε από πόδι αμυνόμενου, ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα έρθει και το δεύτερο γκολ. Και ήρθε. Σε μια φάση που ο ΠΑΟΚ έβγαλε ακόμη μια ευκαιρία, αλλά “σκόνταψε” προσωρινά σε μια ακόμη καλή απόκρουση του Μπαρόχα.
Το πέναλτι που έδωσε ο Σιδηρόπουλος φάνηκε, εκ πρώτης όψεως, “τραβηγμένο”, το ριπλέι όμως δείχνει ότι απλώς ο παίκτης της ΑΕΚ έκανε ένα ανόητο πέναλτι με μια άσκοπη ενέργεια. Εστω έτσι, λοιπόν, αποδόθηκε θεία δίκη από τον Αθανασιάδη. Θα ήταν αδιανόητο να μην κερδίσει ο ΠΑΟΚ αυτό το παιχνίδι. Θα ήταν άδικο πέρα για πέρα αυτός ο αγώνας να λήξει 0-1, ή ακόμη και 1-1. Φυσικά, στο φινάλε η ΑΕΚ έχασε τις δύο μοναδικές κανονικές ευκαιρίες της, αλλά θα ήταν εξίσου άδικο να τις αξιοποιήσει για να κλέψει ένα αποτέλεσμα που καθόλου δεν της άξιζε.
Το μοναδικό αρνητικό στοιχείο του χθεσινού ΠΑΟΚ ήταν ο πανικός και η σύγχυση των αμυντικών παικτών στα “στημένα” και στις φάσεις των καθυστερήσεων, όταν η ΑΕΚ βγήκε μπροστά για να ισοφαρίσει. Αυτή η αδυναμία πρέπει να προβληματίσει έντονα τον Ιγκόρ Τούντορ, διότι αν δεν θεραπευτεί είναι βέβαιο ότι θα κοστίσει αρκετούς βαθμούς. Εννοείται ότι εξίσου πρέπει να προβληματίσουν τον κόουτς του ΠΑΟΚ και οι πολλές χαμένες ευκαιρίες. Στο χθεσινό ματς ο ΠΑΟΚ έπρεπε να κάνει περίπατο. Να προηγείται από το πρώτο ημίχρονο με 2-0 ή 3-0 και στο δεύτερο να... ψυχαγωγήσει τον κόσμο του. Κι όμως εξ αιτίας της αστοχίας στην τελική προσπάθεια ένα πανεύκολο παιχνίδι με μετριότατο αντίπαλο έγινε ντέρμπι.
Στα θετικά, η εξαιρετική εμφάνιση, οι καλοί συνδυασμοί, οι πολλές ευκαιρίες και η διάθεση όλων των παικτών να ανατρέψουν το 0-1. Ο Ροντρίγκες ήταν εντυπωσιακός, το ίδιο και ο Αθανασιάδης, που μοίρασε όμορφες πάσες. Πολύ ορεξάτος, ο πάντα ταχύς Μακ, αλλά και τσαπατσούλης στην τελική ενέργεια. Με καλές ενέργειες και ο Πέλκας, αλλά θα μπορούσε να βοηθήσει περισσότερο. Οσο για τον Κάτσε, πρόσφερε πάρα πολλά στην υπόθεση της ανατροπής. Το ερώτημα που ζητά απάντηση είναι με ποια λογική πρέπει να κάθεται αυτός στον πάγκο για να παίζει ο ανύπαρκτος Σάμπο. Αυτό ήταν το μοναδικό λάθος που έκανε χθες ο Τούντορ. Στον οποίο, φυσικά, πρέπει να πιστώσουμε τη συνολική πολύ καλή και αγωνιστικά πειθαρχημένη εμφάνιση της ομάδας.
