Η αμηχανία των αναποφάσιστων και η οργή των ΠΑΟΚτσήδων
Ο προβληματισμός ενός ΠΑΟΚτσή συγκρίνεται με την αμηχανία του αναποφάσιστου ψηφοφόρου πριν τις εκλογές. Δε θέλει να ψηφίσει Σαμαρά γιατί του έχει λιντζάρει τη ζωή, δε θέλει και τον Τσίπρα γιατί φοβάται μην τον ισοπεδώσει. Τα διλήμματα στον ΠΑΟΚ ίσως να μοιάζουν λιγότερο επώδυνα για την ζωή του καθενός, αλλά στην οπαδική λογική ισοδυναμούν με οικογενειακές υποθέσεις. Ετσι τα νιώθει κι όταν δεν ανακαλύπτει προφανείς λύσεις, εξοργίζεται περισσότερο.
Η διαιτησία, η ΕΠΟ, ο Μαρινάκης, οι γραφικότητες του Σάββα Θεοδωρίδη και η «αμαρτωλή» ΚΕΔ, είναι κομμάτια του προβλήματος που όμως ήταν εντός προγράμματος. Δεν αιφνιδίασαν κανέναν. Ναι, το «σύστημα» παραμένει άτρωτο και η ανατροπή του απαιτεί επιδέξιους χειρισμούς κι όχι απλώς υπομονή για να πέσει ως ώριμο φρούτο. Αλλά αυτό δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για ήττες από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, από την Γκινγκάμπ, ή την Ξάνθη…
Και ποια είναι η λύση; Η πλειονότητα των οπαδών θεωρεί ότι ο Αναστασιάδης είναι ο μοναδικός πόλος πάνω στον οποίο θα μπορούσε να χτιστεί ένας υγιής ΠΑΟΚ. Προβάλλεται η εντιμότητά του ως απάντηση στις υπερβολικές δαπάνες του παρελθόντος κυρίως στις μεταγραφικές περιόδους. Την ίδια ώρα όμως, διεκτραγωδείται η νωχελικότητα της διοίκησης στην άμεση ενίσχυση μιας ανταγωνιστικής ομάδας που θα διεκδικεί το πρωτάθλημα. Αρα η αντίφαση είναι προφανής. Εν αρχή ην ο Αναστασιάδης, αλλά να αποκτηθούν και οι κατάλληλοι παίκτες που θα βοηθήσουν τον προπονητή να οδηγήσει την ομάδα στο πρωτάθλημα… Κι όταν ήρθε ο Νομπόα, άρχισαν τα σχόλια στα Social Media! «Παικταράς, αλλά με 1 εκατομμύρια χαλάνε οι ισορροπίες, πώς είναι δυνατό να παίρνει αυτός τα διπλάσια από όσα παίρνει ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης του ΠΑΟΚ; Δίνουν ένα σκασμό λεφτά και δεν ανανεώνουν τον Τζανδάρη για 40 χιλιάρικα;». Και το γαϊτανάκι του παραλόγου συνεχίζεται…
Ας είμαστε ρεαλιστές… Στην οπαδική αντίληψη επιβάλλεται από έναν δημοσιογράφο να υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης απόψεων, μόνο αν ταυτίζεται μαζί τους… Οποιαδήποτε διαφωνία, τον καθιστά έρμαιο της οργής που προκαλεί η οδυνηρή αμηχανία εξαιτίας των αδιεξόδων. Όπως ακριβώς στις προσεχείς εκλογές…
