Η αλλαγή στην πολιτική σκηνή φέρνει και εξυγίανση του ποδοσφαίρου;
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΟΥΖΟΥ
Αλλαγή σελίδας. Ή αν θέλετε αλλαγή πολιτικού σκηνικού. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ αποχωρούν από το κάδρο και για πρώτη φορά η σκυτάλη της εξουσίας περνάει σε μια αριστερή κυβέρνηση. Το ερώτημα αν είναι καλό ή όχι για τη χώρα θα το απαντήσει η ιστορία αλλά και οι πολιτικοί αναλυτές. Δόξα τω Θεό υπάρχουν πολλοί και διασταυρώνουν τα ξίφη τους σχεδόν πλέον καθημερινά επί ώρες στα τηλεοπτικά παράθυρα. Όρεξη να έχεις να ακούς, να συμφωνείς ή να διαφωνείς μαζί τους. Το ερώτημα όμως μέσα από την αθλητική σκοπιά- γιατί αυτή είναι η δική μας οπτική των πραγμάτων- είναι ένα: θα αλλάξει κάτι στον δύσμοιρο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου;
Μέχρι στιγμή η ιστορία είναι γνωστή και έχει ποτιστεί εδώ και χρόνια με τις ίδιες λεπτομέρειες. Οι πολιτικοί φρόντιζαν να κρατούν τις ομάδες σε καθεστώς ομηρίας. Επέτρεπαν σε κάθε λογής τυχάρπαστους και καιροσκόπους να τις παίρνουν στα χέρια τους, να τις εκμεταλλεύονται να κάνουν το κομμάτι τους, να τις βουλιάζουν στα χρέη και να αποχωρούν αφήνοντας πίσω τους καμμένη γη. Τη στιγμή που ακροβατούσαν στο χείλος του γκρεμού και οι φίλαθλοι εκλιπαρούσαν ή απαιτούσαν βοήθεια εμφανιζόταν οι πολιτικοί ως σωτήρες! Πρόσφεραν χέρι βοήθειας, έπαιρναν το χειροκρότημα και πάνω από την κάλπη τις ψήφους.
Με αυτή την βρώμικη τακτική εξαγόραζαν ομάδες, συλλογικές συνειδήσεις, τις ψήφους των φιλάθλων. Είναι η μία όψη του νομίσματος. Ταυτόχρονα αρνούνταν να συγκρουστούν μετωπικά με το κατεστημένο και τους εκφραστές του. Πώς να πάνε κόντρα στους βαρόνους του ποδοσφαίρου όταν πίσω τους υπήρχαν ολόκληροι στρατοί οργανωμένων οπαδών; Θα έπρεπε να είναι τρελοί επιλέγοντας την κομματική αυτοχειρία. Αντί να πάνε στην σύγκρουση προτιμούσαν να ρίχνουν νερό στο μύλο της ανομίας κάνοντας ότι δεν βλέπουν και δεν ακούν. Έτσι εξασφάλιζαν μια φωτογραφία στο κάδρο του τίτλου. Την εξαργύρωναν με χιλιάδες ψήφους. Απλά πράγματα.
Θα συνεχισθεί η ίδια κατάσταση; Είναι το καυτό ερώτημα. Η απάντηση θα δοθεί προσεχώς. Όχι μέσα από τα λόγια. Από αυτά χορτάσαμε. Περιμένουμε τις πράξεις.
