Η αγωνία της ουράς

Μπορείς να πληρώσεις τη δόση του φόρου και τον ΕΝΦΙΑ πολύ εύκολα. Ένα κωδικό χρειάζεσαι, έναν υπολογιστή και μια εφαρμογή webbanking την οποία διαθέτουν όλες οι συστημικές τράπεζες. Το πρόβλημα δεν είναι ο στεναγμός από τις ατελείωτες ουρές που συγκεντρώθηκαν επειδή έγινε έρανος της τελευταίας στιγμής για να μαζευτούν τα ποσά αλλά τα λεφτά στην τσέπη. Κι αυτά δεν υπάρχουν. Κι όταν δεν υπάρχουν, αρχίζει η γκρίνια.

Οι εντυπωσιακές νίκες του ΠΑΟΚ μετά την πρώτη γκέλα με την Καλλονή στο ξενέρωτο ελέω άδειας Τούμπας παιχνίδι, ίσως μετά από πολλά χρόνια δίνουν μια αίσθηση φόβητρου για τους εν δυνάμει αντιπάλους του. Το timing στο οποίο θα συναντούσε τον Ολυμπιακό δε θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Όχι, δεν υφέρπει καμία υπόνοια μεροληψίας, ή έστω συνειδητής επιλογής του Ανδριανού για την αναβολή. Τυγχάνει να γνωρίζω τον υφυπουργό και τις δυνατότητές του και ομολογώ ότι η πρωτοβουλία ανήκει κυρίως σε κάποιους συμβούλους του. Ο ίδιος έχει τόση σχέση με τον αθλητισμό όσο ένας βοσκός με την θεωρία της Γαίας. Αλλά οι «κατεβασιές» του Μαρινάκη παραμονές ενός αγώνα στου Ρέντη – προτού ανακοινωθεί η αναβολή – σημαίνουν δυο πράγματα. Πρώτον, ότι ο παντοδύναμος ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού νιώθει πως απειλείται. Δεύτερον, η απειλή φέρνει πίεση και η πίεση φόβο. Ολη η ουσία συμπυκνώνεται μέσα στην ατάκα που φιλοξενεί ο «Πρωταθλητής»: «Τα θέλουμε όλα και να ξέρετε το Πρωτάθλημα είναι το διαβατήριο για την Ευρώπη». Όπερ εστί μεθερμηνευόμενον στη δική του πασαλιμανιώτικη γλώσσα «καλές οι νίκες με την Ατλέτικο, αλλά κανονίστε την πορεία σας στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ. Αλλιώς, το κοντέρ εξ οφίτσιο των 20 εκατ. ευρώ από τους Ομίλους θα σβηστεί. Κι αυτό δεν είναι επιθυμητό». Και το μήνυμα το πήραν. Οι πέντε αρχηγοί, ο Μίτσελ, οι φροντιστές, οι επικοινωνιολόγοι. Προφανώς και οι συνοδοί…

Η αναβολή ίσως βοηθά στο να εκτονωθεί μια κατάσταση που έτεινε να δημιουργηθεί ανάμεσα σε δυο ομάδες με τελείως διαφορετική εικόνα στις πρώτες αγωνιστικές. Κι όταν προκαλείται αίσθηση αγωνίας και δημιουργούνται συνθήκες πίεσης, τότε ο ηγέτης αναλαμβάνει να μπει μπροστά. Αυτό έκανε ο Μαρινάκης. Κι ο στεναγμός του δεν είναι επειδή στήθηκε στην ουρά ούτε επειδή δεν έχει χρήματα για να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ. Οργίζεται διότι για πρώτη φορά, νιώθει πως η δουλειά του δεν μπορεί να τελειώσει με ένα πάτημα ενός κουμπιού με την ευκολία που πληρώνεις έναν λογαριασμό στο webbanking. Αλλά επειδή είναι αναγκασμένος να περάσει τη διαδικασία μιας βασανιστικής αναμονής ανάλογης με του συνταξιούχου που περιμένει εξουθενωμένος στην ουρά του γκισέ. Η ώρα της πληρωμής πλησιάζει…