Οι αδικημένοι του ποδοσφαίρου
Ο εγχώριος επαγγελματικός αθλητισμός μοιάζει μ’ ένα σάπιο φρούτο το οποίο με τεχνητούς τρόπους γλυτώνει τη… χωματερή. Με όση καλή διάθεση κι αν αντιμετωπίσει κάποιος το μοντέλο δόμησης, των περισσοτέρων ομάδων της SuperLeague, θα καταλήξει εύκολα στο συμπέρασμα ότι οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να «κλείσουν το μαγαζί».
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης τα τυπικά χαρακτηριστικά των ελληνικών επαγγελματικών ομάδων είναι οι ζημίες και η αφερεγγυότητα. Μόνο η ΠΑΕ Ολυμπιακός, οριακά, στις τρεις προηγούμενες οικονομικές χρήσεις έχει μία μικρή κερδοφορία. Ολες οι υπόλοιπες, σύμφωνα με την έρευνα, κατέγραψαν ζημίες ενώ η ΠΑΕ Ξάνθη βρίσκεται στην κορυφή των ομάδων όσον αφορά την φερεγγυότητα τους απέναντι στους εργαζόμενους και τους πιστωτές.
Οι εταιρείες λοιπόν του αθλητικού θεάματος στην Ελλάδα φημίζονται για την αναρχία τους στους χρηματοοικονομικούς δείκτες και κινούνται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν εφαρμόζονται οι νόμοι και δεν προστατεύονται ούτε οι εργαζόμενοι.
Η αίσθηση του ακαταδίωκτου που έχουν τα θεσμικά όργανα αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι περίπου δύο χρόνια μετά την αρχική συμφωνία της Ε.Π.Ο., της SuperLeagueκαι της FootballLeague με τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές για τη δημιουργία Εγγυητικού Ταμείου ώστε να υπάρχει ένα μαξιλάρι ασφαλείας για τους ποδοσφαιριστές, η υπόθεση παραμένει στον αέρα. Ποιος θα είναι ο ρόλος του φορέα που προτείνουν οι ποδοσφαιριστές; Να υπάρχει ένας μηχανισμός στήριξης για εκείνους που χάνουν ξαφνικά τα πάντα, είτε γιατί εκουσίως οι ομάδες υποβιβάζονται στην ερασιτεχνική κατηγορία, είτε γιατί οι ιδιοκτήτες γράφουν τα χρέη στο… χιόνι.
Και βεβαίως το Ταμείο που συμφώνησαν οι φορείς του ποδοσφαίρου με τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, ίσως να μην αγγίζει τους πλουσιοπάροχα αμειβόμενους σταρ του χώρου, αλλά σίγουρα είναι επιτακτική ανάγκη για τους αθλητές των 491 ευρώ! Μπορεί να μην είναι ευρέως γνωστοί, όπως και η οικονομική τους ταλαιπωρία, αλλά αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι την ποδοσφαιρικής κοινωνίας. Γι’ αυτούς προκήρυξαν απεργία οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και η απόφαση είναι παράσημο στην συνδικαλιστική τους δράση.
Συγχρόνως είναι ένα καμπανάκι στη νέα πολιτική ηγεσία του αθλητισμού για να βάλει κανόνες στον επαγγελματικό αθλητισμό. Κανόνες οι οποίοι θα περικλείονται στις εξής γραμμές: επένδυση, οργάνωση, εγκαταστάσεις, Ακαδημίες, οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης. «Εργαλεία» τα οποία χρησιμοποιούνται απ’ όλες τις ανεπτυγμένες ποδοσφαιρικά χώρες, αλλά παραμένουν άγνωστες έννοιες για τις περισσότερες εγχώριες ποδοσφαιρικές ομάδες.
