Γιατί το σκέφτεσαι  ακόμη, ρε Αντελίνο;

Γιατί     το    σκέφτεσαι   ακόμη, ρε      Αντελίνο;

 

Εμείς πάντως, εάν είμασταν ο Βιεϊρίνια, δε θα το σκεφτόμασταν ρε Αντελίνο. Και το «ρε» με την καλή έννοια. Με αυτήν του ενός από εμάς! Ναι, δε θα το σκεφτόμασταν. Θα επιστρέφαμε στην Ελλάδα και στον ΠΑΟΚ. Θα αρπάζαμε από το λαιμό – πάντα με την καλή έννοια – και τη Βόλφσμπουργκ και τον ΠΑΟΚ. Θα τους πιέζαμε ασφυκτικά. Για να τα βρουν. Θα ζητούσαμε από τον ΠΑΟΚ να αποδοθούν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι για την πάρτη μας. Ο νοών νοείτω. Τότε, θα παίρναμε την οικογένεια και θα επιστρέφαμε.

  

Τούτο δε, επειδή θα θεωρούσαμε ρε Αντελίνο – είπαμε: Εάν είμασταν ο Βιεϊρίνια – πως αυτό ήταν το συμφέρον μας. Κι αγωνιστικό και προσωπικό κι οικογενειακό.

 

Οικονομικό; Όπως το δει καθένας. Το χρήμα κι ο χρόνος δεν βαδίζουν πάντα, αγκαζέ και πλάι, πλάι…

  

Αγωνιστικό συμφέρον επειδή θα είμασταν το σύμβολο μιας ομάδας κι ενός κόσμου ολόκληρου. Θα  είμασταν βασιλιάδες εδώ. Ο δε, ντόρος από τη βασιλεία στην Ελλάδα θα έφθανε γρηγορότερα στην Πορτογαλία από τη Γερμανία. Θα άνοιγε πάλι, η πόρτα της Εθνικής μας. Της Πορτογαλίας, έτσι; Όπως και να το κάνουμε στον ΠΑΟΚ θα παίζαμε. Ε, όλο και κάποιο άγγιγμα στην ψυχή του Φερνάντο Σάντος κάνει ο ΠΑΟΚ, που δεν κάνει η Βόλφσμπουργκ. Κι έχει κι αυτός – ο Φερνάντο Σάντος – στο πίσω μέρος του μυαλού του την επιστροφή στον ΠΑΟΚ. Ο νοών ννοείτω κι εδώ…

   

Γιατί το σκέφτεσαι ακόμη, ρε Αντελίνο;

   

Στη Θεσσαλονίκη γνώρισες τη γυναίκα της ζωής σου. Με αυτήν την εκπληκτική κοπέλα φτιάξατε μια εξαιρετική οικογένεια. Στη Θεσσαλονίκη θα γυρίσετε, που θα γυρίσετε. Δεν το κρύβετε… Γιατί να μη γυρίσεις καβάλα στο άλογο; Εδώ όπου είναι η οικογένεια σου. Είναι ο τόπος της. Εδώ όπου ανέτειλες και πλέον, λάμπεις παντού.

  

Άρχοντας θα είσαι. Με πλείστες όσες προοπτικές να είσαι μια ζωή άρχοντας εδώ. Καθώς μια ζωή στο όνομα σου νερό θα πίνουν στον ΠΑΟΚ!

  

Και βέβαια, μην το σκέφτεσαι καθόλου, ρε Αντελίνο, επειδή εδώ θα αναγεννηθείς. Θα βλέπεις ξανά, την μπάλα να σπαρταρά στα δίχτυα. Θα πετά στα ουράνια η ψυχή σου από χαρά. Με μόλις 4 γκολ, σε 4 αγωνιστικές περιόδους, με κάπου 90 συμμετοχές και δεξιός αμυντικός, εσύ; Ο γεννημένος πορθητής των εστιών. Ο χαρισματικός σκόρερ. Ο μπουρλοτιέρης της Τούμπας. Δε λέμε. Επαγγελματίας υπόδειγμα είσαι. Πάντα τέτοιος ήσουν. Έχουν να λένε και στη Βόλφσμπουργκ αλλά… Επέστρεψε ρε, Αντελίνο  στον ΠΑΟΚ και στο γκολ. Την πεμπτουσία της μπάλας. Για να είσαι ακόμη ευτυχέστερος ως παίκτης…

  

Εμείς πάντως, επιμένουμε ρε Αντελίνο. Κι είπαμε: Το «ρε» με την καλή έννοια. Εάν είμασταν ο Βιεϊρίνια δε θα το σκεφτόμασταν. Θα υποχρεώναμε και την ελληνική και την γερμανική ομάδα, να  ανοίξουν την πόρτα της αναγέννησης μας!

  

Και προσέξτε εδώ. Δε λέμε πως την κρατούν κλειστή. Λέμε απλά, πως θέλουν πίεση. Ασφυκτική πίεση. Από τον λαιμό άρπαξε τους. Για να πάρεις εσύ βαθύτερη ανάσα πλέον. Ως παίκτης, ως άνθρωπος, ως οικογενειάρχης. Κι ως άρχοντας, ρε…

Ενημερωθείτε πρώτοι για όλα τα τελεταία νέα, απευθείας στο email σας