Γιαννάκης: :«Αν νικήσετε τον εαυτό σας, μπορείτε τα πάντα»
H παρουσία του Παναγιώτη Γιαννάκη μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε αυτό το τριήμερο στη Θεσσαλονίκη.ΧΑΝΘ, GBA, Δελασαλ, ΣΕΠΚ και πολλά άλλα. Αυτό όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν η παρουσία στα Εκπαιδευτήρια Βασιλειάδη του κορυφαίου και πιο πλήρη για πολλούς μαζί με τον Νίκο Γκάλη έλληνα μπασκετμπολίστα.
Ο «Δράκος» του ελληνικού μπάσκετ με τις τόσες εμπειρίες και εικόνες ήταν βασικός ομιλητής σε ημερίδα που διοργάνωσαν τα Εκπαιδευτήρια Βασιλειάδη με θέμα «Όλοι διαφορετικοί μα και ίσοι». Διοργανωτής ήταν ο Δημήτρης Γαλάνης, που είναι καθηγητής στα Εκπαιδευτήρια Βασιλειάδη και από τους πιο καταρτισμένους και φιλόδοξους νέους τεχνικούς. Σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο από μαθητές και νέα παιδιά ο Παναγιώτης Γιαννάκης ήταν στο ιδανικό περιβάλλον για αυτόν. Χαμογελαστός και ευδιάθετος παρά την κούραση και τις υποχρεώσεις, έγινε δεκτός με ένα ζεστό χειροκρότημα και ένα βίντεο αφιέρωμα. Πολύ διαφορετικός από τους πάγκους και το παρκέ που τον έχουμε συνηθίσει.
Με μεστό λόγο και γλαφυρό βλέμμα έκανε μία αναφορά στα βήματα της δικής του ζωής, σε μία συζήτηση που θα μπορούσε να αποτελέσει και βασικό μάθημα στις πιο ξακουστές σχολές. Τις εμπειρίες μιας ζωής μέσα από το διάλογο. Μαζί του ο Γιώργος Ραμπότας, ενώ καλεσμένοι ήταν και ο Θάνος και ο Βαλάντης, δυο παιδιά που αγωνίζονται με αμαξίδιο στην ομάδα του μπάσκετ του Άρη που βγήκε τέταρτη στην Ελλάδα. Όλοι αποθεώθηκαν από τα παιδιά. Στο τέλος ο Παναγιώτης Γιαννάκης δεν αρνήθηκε ευγενικά να φωτογραφηθεί και να μοιράσει αυτόγραφα! Μάλιστα, πήρε και αναμνηστική πλακέτα από τον κ.κ. Βασιλειάδη.
«Αν νικήσεις τον εαυτό σου, μπορείς να κάνεις τα πάντα»
Ο πολύπειρος Έλληνας προπονητής θέλησε μιλώντας στα παιδιά να δώσει τη σημασία του αθλητισμού και της πίστης στον εαυτό μας. «Ένα θα σας πω. Αν νικήσεις τον εαυτό σου, μπορείς να νικήσεις τα πάντα. Ποτέ δε σταμάτησα να δουλεύω και να αγαπώ το μπάσκετ. Ποτέ δεν έδινα σημασία στα αρνητικά, αλλά στα θετικά. Πρέπει να μάθετε να αγαπάτε τον εαυτό σας και μέσα από τη δουλειά και την προσπάθεια να ανακαλύψετε τις ικανότητες και το ταλέντο σας. Δεν ξέρω πως θα ένιωθα αν γεννιόμουν τώρα. Νομίζω ότι η δική σας η γενιά είναι πιο δυνατή και πιο ικανή από τη δική μας. Ο αθλητισμός είναι μια υποχρέωση προς τον εαυτό σας για να ζήστε μια καλή ζωή. Σας το λέω από την εμπειρία μου και δε θα χάσετε» είπε αρχικά ο «Δράκος». «Είναι μεγάλη υπόθεση να έχετε εμπιστοσύνη στον εαυτό σας. Όταν ξεκίνησα το μπάσκετ, στόχος μου ήταν να δω την Ελλάδα ψηλά με επιτυχίες και να ζήσω μεγάλες διακρίσεις. Όταν ήρθαν αυτές είτε σαν παίκτης είτε σαν προπονητής ένιωσα γεμάτος και απόλυτα δικαιωμένος».
Οι Σέλτικς, ο χιαστός και η νίκη επί των ΗΠΑ
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης έδωσε με ένα πολύ γλαφυρό τρόπο που αποτέλεσε και αντικείμενο δημοσιογραφικής άγνοιας, την πίστη στον εαυτό μας. «Το καλοκαίρι του 1982 πήγαν να προπονηθώ με τους Σέλτικς και κόπηκε ο χιαστός μου. Ο τότε επιτηρητής γιατρός της σπουδαίας ολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ, που είπε ότι δε θα παίξω ποτέ μπάσκετ. Εγώ συνέχισα να δουλεύω, δε το είπα σε κανέναν και είχα 15 χρόνια επαγγελματικής πορείας που ζηλεύουν πολλοί. Όταν ήρθε στην Ελλάδα μετά από χρόνια, έμεινε έκπληκτος ο γιατρός με την εξέλιξη που είχα. Όλα είναι θέμα θέλησης, ποτέ μην το ξεχνάτε»!
Η νίκη επί των ΗΠΑ είναι ίσως το μεγαλύτερο παράσημό του ως προπονητής. «Όταν κερδίσαμε τις ΗΠΑ, είχαμε πολλές προσωπικότητες και σπουδαίους παίκτες. Η επιτυχία ήρθε μέσα από την ισορροπία. Όλοι είχαν το ρόλο τους και πάνω από όλα ήμασταν ομάδα. Δώσαμε τα πάντα από το σώμα και το πνεύμα μας σε εκείνο τον αγώνα και κερδίσαμε τους καλύτερους παίκτες του ΝΒΑ. Αυτό νομίζω τα λέει όλα. Πιστέψτε στους εαυτούς σας, η Ελλάδα περιμένει πολλά από την νέα γενιά»!
Ο Γκάλης και ο Διαμαντιδοσπανούλης!
Οι ερωτήσεις των παιδιών πολλές και καίριες. Τι είπε ότι κέρδισε από την συνεργασία του με το alteregoτου στον Άρη Νίκο Γκάλη. «Αυτό που έμαθα από τον Νίκο και τη συνεργασία μας ήταν να δίνω καλύτερες πάσες, μιας και αυτό έπρεπε να γίνει» τόνισε γελώντας. Όσο για το ποιον θεωρεί καλύτερο παίκτη , το Σπανούλη ή το Διαμαντίδη η απάντησή του αφοπλιστική. «Θα ήθελα ένα Διαμαντιδοσπανούλη. Μαζί ήταν ασταμάτητοι και απόλυτα ταιριαστοί. Αυτή είναι η δική μου απάντηση»…
Ο Άρης, η Εθνική και το 1987
Τέλος, για την εθνική και την πιθανότητα να αναλάβει ξανά. «Η Εθνική ομάδα είναι μεγάλη τιμή για μένα και δε λες όχι. Η κατάκτηση του 1987 και η νίκη επί της σπουδαίας χώρας παραγωγής αθλητών που λεγόταν Σοβιετική Ένωση είναι η πιο μεγάλη στιγμή στην καριέρα μου».
Όσο για το λόγο που έφυγε από τον Άρη. «Στον Άρη αυτό που είχε σημασία είναι οι σχέσεις που υπήρχαν στην ομάδα. Όταν σταμάτησαν να υπάρχουν αυτές οι σχέσεις, πολλοί αποφασίσαμε να φύγουμε. Δεν ήταν οικονομικό το θέμα. Η Ελλάδα πλέον στερείται παραγωγής στελεχών για το μπάσκετ, αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα».
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης απέδειξε γιατί παραμένει μία πολυσχιδής προσωπικότητα για το μπάσκετ και τον ελληνικό αθλητισμό. Ήρεμος, σίγουρος για τον εαυτό του και κοντά σε αυτό που αγαπάει. Το μπάσκετ και την νεολαία.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΑΚΗΣ
