Φταίνε αποκλειστικά οι παράγοντες και όχι οι διαιτητές
Επικοινωνιακά, τόσο το ο αρμόδιος υπουργός για τον Αθλητισμό κ. Κοντονής όσο και το «μέτωπο της εξυγίανσης», δηλαδή οι κ.κ. Σαββίδης, Αλαφούζος και Μελισανίδης έχουν κερδίσει αρκετούς πόντους από τη στιγμή που αποφάσισαν να σηκώσουν το λάβαρο της επανάστασης πιο ψηλά, με αφορμή τα όσα έγιναν στον αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός.
Το ερώτημα βεβαίως που μπαίνει είναι ρητορικό, αλλά χρήζει μίας τεκμηριωμένης απάντησης: γιατί η επανάσταση δεν άρχισε πριν από την έναρξη του φετινού Πρωταθλήματος, από τη στιγμή που ήταν γνωστά, άρα και αναμενόμενα, τα τερτίπια του ποδοσφαιρικού συστήματος.
Από τη στιγμή που υπήρχε, τουλάχιστον εκπεφρασμένη διάθεση από την πολιτεία για να αλλάξει κάποια πράγματα στο ποδόσφαιρο, γιατί δεν οργανώθηκε το «μέτωπο της εξυγίανσης» ώστε να κάνει μία δυναμική παρέμβαση το περασμένο καλοκαίρι;
Σαφώς και κανείς δεν απορρίπτει την προσπάθεια που ξεκίνησε ετεροχρονισμένα και είναι καλοδεχούμενη. Ποιο αποτέλεσμα μπορεί να αποφέρει είναι ένα θέμα το οποίο σηκώνει πολύ μεγάλη κουβέντα.
Από τη σύσκεψη της Τρίτης την οποία έχει συγκαλέσει η Super League, ακόμη κι αν είναι παρόντες όλοι οι ιδιοκτήτες, δεν προσδοκώ πολλά πράγματα. Κι αυτό γιατί αριθμητικά η τάση που εκφράζει ο Ολυμπιακός υπερτερεί της τάσης για εξυγίανση. Οπότε στα θέματα που θα μπουν για ψηφοφορία, λογικά θα κυριαρχήσει η τάση των ερυθρολεύκων.
Ποια λοιπόν μπορεί να είναι η σημαντική εξέλιξη για το εγχώριο ποδόσφαιρο; Επειδή πιστεύω ότι όσος θόρυβος κι αν γίνει δύσκολα να σκιαχτεί το σύστημα, η μόνη ελπίδα είναι να αλλάξει η διοίκηση της Ε.Π.Ο. Δηλαδή οι γκρανκάσες να πάνε στα σπίτια τους και οι επίορκοι διαιτητές, παρατηρητές και λοιπά πλοκάμια του συστήματος να χάσουν τον… πατερούλη τους.
Σε μία τέτοια περίπτωση με νέα πρόσωπα στην Ομοσπονδία και την Κ.Ε.Δ. υπάρχει ελπίδα κάτι να αλλάξει, αρκεί βεβαίως να επιλεγούν οι περισσότερο άφθαρτοι και να μπουν οι ασφαλιστικές δικλίδες εκείνες που θα αποτρέπουν τον διαιτητή να παρανομήσει.
Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν ανάποδα σφυρίγματα από τους διαιτητές. Απλώς θα υπάρχει ένα minimum αξιοπιστίας απέναντι στα σφυρίγματα τους και τα λάθη δεν θα είναι πάντα υπέρ μίας ομάδας.
Σε κάθε περίπτωση πάντως θα ελλοχεύει ο κίνδυνος θα στηθεί ένα νέο σύστημα το οποίο θα ρυθμίζει τα αποτελέσματα των αγώνων με την βοήθεια των διαιτητών. Γι’ αυτό το κρίσιμο είναι να σταματήσουν οι παράγοντες το νταλαβέρι με τους διαιτητές. Γιατί η ευθύνη είναι πρώτα του εμπόρου και μετά των ναρκομανών.