Φοβού τους πράσινους εναγκαλισμούς

Τη στιγμή που ο ΠΑΟΚ πέτυχε μια κομβικής σημασίας νίκη, οι αλαλαγμοί περί διαιτησίας μπήκαν στην άκρη. Αν δεν προέκυπτε η δίωξη από την υπόθεση Κορέα θα τολμούσαμε να προβλέψουμε ότι ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα.

Για πρώτη φορά μετά από κάμποσο χρονικό διάστημα, απασχοληθήκαμε με πιο … γήινο περιεχόμενο. Ας πούμε για τις επιλογές του Αναστασιάδη , την ανάσταση του Σάλπι, την δεινότητα του Κλάους, τη στόφα του Περέιρα. Την εξέλιξη του Γλύκου, την ποιότητα του Ρατ. Και κάπου άρχισαν οι πανηγυρισμοί. Πανηγυρισμοί που κινδυνεύουν να αποσταθεροποιήσουν ακόμη και τον αρχιτέκτονα της επιτυχίας του ΠΑΟΚ. Ο Αναστασιάδης, το ομολόγησε. Αυτό συμβαίνει σε όλους μας. Εκουσίως… Κι αυτό σημαίνει διαχείριση της επιτυχίας…

Χθες, ο Παναθηναϊκός πήρε διπλό στο Αγρίνιο. Και πέτυχε γκολ κόντρα στη ροή του παιχνιδιού σε εκείνο το σημείο. Πέρσι ένα από τα … κακά του ΠΑΟΚ ήταν ότι είχε επιλέξει λάθος αντίπαλο. Με τον Ολυμπιακό να κατακτά το πρωτάθλημα ένα μήνα περίπου πριν από τη λήξη του, ο ΠΑΟΚ επέμενε στην επωδό της «αιώνιας αντιπαράθεσης», με αφετηρία τον ημιτελικό του κυπέλλου και τα όσα συνέβησαν τότε στην Τούμπα. Τη συνέχεια την ξέρουμε όλοι.

Αν ένα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζει τον φετινό ΠΑΟΚ είναι η ωριμότητα, τότε φέτος απαγορεύονται παιδικά λάθη. Αντίπαλος του ΠΑΟΚ μπορεί να είναι βολικό αλλά διόλου χρήσιμο να θεωρείται ΜΟΝΟ ο Ολυμπιακός. Οι εναγκαλισμοί Ιβάν – Αλαφούζου πληρώθηκαν πέρσι και εντόκως. Ο Παναθηναϊκός, δεν θεωρείται σήμερα, η απειλή, ούτε ενδεχομένως, η κεφαλή της διαφθοράς που διέπει το ελληνικό ποδόσφαιρο, δεν παύει όμως να παραμένει συστημική ομάδα και ιδιαιτέρως επικίνδυνη αν την αγνοήσεις. Κι όχι μόνο αγωνιστικά. Με πρόγραμμα ευνοϊκό στο δεύτερο γύρο και τους Ολυμπιακό – ΠΑΟΚ στην έδρα του. Πέρσι, ο δεύτερος γύρος του Παναθηναϊκού, ήταν φρενήρης. Διέσυρε τον Ολυμπιακό, περνούσε από τις έδρες σαν τρένο και κράτησε τεχνητά χαμηλούς τόνους φτάνοντας μέχρι την κατάκτηση του κυπέλλου και την έξοδο στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Αντιθέτως, όσοι … κήρυξαν πόλεμο κατά του κατεστημένου, αποσύρθηκαν άρον άρον…

Ποτέ ένας τίτλος δεν κρίθηκε στο 1/3 του πρωταθλήματος. Δε απαιτείται διδακτορικό για να καταλάβει κανείς ότι η νίκη στο «Καραϊσκάκης» όσο εμφατική κι αν είναι, θα πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων αν η Ξάνθη πάρει έστω πόντο. Και η πορεία προς την κορυφή προϋποθέτει εκτός από αγωνιστική ετοιμότητα και ορθή κρίση στην επιλογή του αντιπάλου. Αν τα παθήματα έγιναν μαθήματα…